Title: Metalen mondstuk voor sopraan
Post by: Oliver on 13 December 2006, 09:09:29
Post by: Oliver on 13 December 2006, 09:09:29
Heeft iemand ervaring met een metalen mondstuk voor sopraan,
te gebruiken voor klassieke muziek.
Van Miel Adams heb ik begrepen dat bij een metalen mondstuk
het wat moeilijker is verschil te maken tussen hard en zacht spelen.
Bovendien zou je in een goep sowieso te hard spelen.
Het schijnt een misverstand te zijn dat eboniet voor klassiek is
en metaal voor Jazz.
Graag wat opmerkingen en ervaringen.
Bv of een Otto Link geschikt is voor klassiek enzo
Groeten Oliver
te gebruiken voor klassieke muziek.
Van Miel Adams heb ik begrepen dat bij een metalen mondstuk
het wat moeilijker is verschil te maken tussen hard en zacht spelen.
Bovendien zou je in een goep sowieso te hard spelen.
Het schijnt een misverstand te zijn dat eboniet voor klassiek is
en metaal voor Jazz.
Graag wat opmerkingen en ervaringen.
Bv of een Otto Link geschikt is voor klassiek enzo
Groeten Oliver
Title:
Post by: Amanda on 13 December 2006, 10:08:50
Post by: Amanda on 13 December 2006, 10:08:50
Ik heb een Otto Link 6*.
Een mondstuk dat ontzettend makkelijk aanspreekt.
Eigenlijk te makkelijk voor mij, want ik heb er zwaardere rietjes voor nodig dan voor mijn ebonieten.
De klank is heel mooi. Warm, rond, maar met een scherper randje eraan.
Ik vind het moeilijker spelen dan eboniet.
Het is allemaal net wat gevoeliger. Klank maken is niet het probleem, maar intoneren is lastig.
Hard/zacht ligt aan jezelf. Ik heb er geen moeite mee.
Alleen doordat dit mondstuk te makkelijk aanspreekt blaas je makkelijk te hard. Is een kwestie van wennen.
Ik speel er overigens zowel klassiek als populair mee.
Alleen in het orkest wordt het niet op prijs gesteld omdat het nogal een overheersende klank heeft door het scherpere randje om de klank heen.
Je mag 't trouwens gerust komen proberen hoor ;)
Een mondstuk dat ontzettend makkelijk aanspreekt.
Eigenlijk te makkelijk voor mij, want ik heb er zwaardere rietjes voor nodig dan voor mijn ebonieten.
De klank is heel mooi. Warm, rond, maar met een scherper randje eraan.
Ik vind het moeilijker spelen dan eboniet.
Het is allemaal net wat gevoeliger. Klank maken is niet het probleem, maar intoneren is lastig.
Hard/zacht ligt aan jezelf. Ik heb er geen moeite mee.
Alleen doordat dit mondstuk te makkelijk aanspreekt blaas je makkelijk te hard. Is een kwestie van wennen.
Ik speel er overigens zowel klassiek als populair mee.
Alleen in het orkest wordt het niet op prijs gesteld omdat het nogal een overheersende klank heeft door het scherpere randje om de klank heen.
Je mag 't trouwens gerust komen proberen hoor ;)
Title:
Post by: Daan on 13 December 2006, 18:22:05
Post by: Daan on 13 December 2006, 18:22:05
Otto Link wordt niet gezien als een klassiek mondstuk. Bovendien worden de moderne OL mondstukken als 'stoffig' gezien... Het heeft volgens mij wel een grote en ronde kamer wat dus wel weer bij de meeste mondstukken voorkomen die klassiek gericht zijn...
Ik zou gewoon veel verschillende mondstukken testen/proberen als ik jouw was...
Mensen zien gelijk mondstukken in twee opties: het is metaal of het is eboniet. Mij kan het eigenlijk niet veel schelen, de vorm is het belangrijkste! De kamer, drempel, tipopening!
Gewoon proberen en testen...
Bovendien moet de combinatie met riet ook goed zijn... Mondstukken met grote tipopeningen vragen eerder een dun/slap rietje...
Tis ook erg wennen zo'n nieuwmonstuk
(genoeg getypt ik ga nu eten!)
Ik zou gewoon veel verschillende mondstukken testen/proberen als ik jouw was...
Mensen zien gelijk mondstukken in twee opties: het is metaal of het is eboniet. Mij kan het eigenlijk niet veel schelen, de vorm is het belangrijkste! De kamer, drempel, tipopening!
Gewoon proberen en testen...
Bovendien moet de combinatie met riet ook goed zijn... Mondstukken met grote tipopeningen vragen eerder een dun/slap rietje...
Tis ook erg wennen zo'n nieuwmonstuk
(genoeg getypt ik ga nu eten!)