Op proef heb ik een Buescher 400 tenor (1969).
Speelt lekker. Robuuste, doch ietwat lichte, open toon; easy blowing.
Maar op het moment dat je wil aanzetten voor meer volume lijkt me dat de grenzen van deze sax eerder bereikt zijn.
Lijkt kwalitatief (bouw) wat aan de lichte kant.
Vorige week op proef gehad een Selmer Mark VII (1977)
Bij deze sax komen de noten er wat moeilijker uit (lichte weerstand bij het blazen; typisch Selmer?)
Kwalitatief (bouw) veel beter dan de Buescher lijkt me, daarom ook zwaarder. Typische Selmer sound.
Het komt er op neer dat de keuze voor mij moeilijk is: kies ik voor de (bewezen) kwaliteit van de Selmer of kies ik voor de makkelijk te hanteren Buescher. Daarbij geldt dat de Selmer een keer zo duur is.
Meningen / advies gevraagd!
aangezien ik een selmer addict ben, zou ik de selmer kiezen, maar het geluid en de handelbaarheid is uiterst persoonlijk. daarom zou ik op je eigen mening afgaan nen niet op die van andere mensen.
ook hebben wij er natuurlijk neit op gespeeld en heben we de toeters ook neit gezien dus kunnen we moeilijk oordelen. ga op je instinct af! (of je muzikaliteit ;) )
Ik weet niet precies het verschil tussen de 400 en de Super 400, maar de super voelt niet echt licht aan qua bouw.. integendeel, vergeleken met een series III veel meer toeter.
Net wat Benny zegt... ga op je gevoel af...
Zoals ik je verhaal lees heeft geen van beide toeters je hart gestolen.
Mijn raad (Waar je mee moet doen en laten wat je zelf wilt): Zoek verder
Dank voor jullie reacties.
IK begrijp nu wel dat de super 400 (kwalitatief in ieder geval) een heel andere toeter is dan de 400. De super 400 zal meer body in het geluid hebben.
The Martin, eigenlijk heeft de Selmer mijn hart gestolen (was een jaar geleden al zo), alleen moet ik op de Selmer wat harder werken om die (voor mij) mooie toon er uit te halen. De Buescher heeft zowat geen weerstand bij het blazen en de toon is in principe wel mooi, maar licht.
Ik denk dat de Selmer op termijn (na gewenning) meer speel plezier zal geven dan de Buescher. Kwa intonatie zijn beiden overigens oke.
Blijft natuurlijk het prijsverschil, al zal een Selmer bij een eventuele verkoop in de toekomst een betere investering (wat haat ik dat woord) blijken te zijn.
Wat denken jullie van een Keilwerth SX 90 R goudlak / zwart?
Wie heeft daar ervaring mee? Lijkt me ook een geweldige toeter!
Die Buescher 400 zit een beetje hoog in zijn serienummer. 1969 is zo'n 6 jaar na de overname door Selmer. Als je ergens de mogelijkheid hebt zou je eens een Buescher Aristocrat (Big B of 156, zijn op de gravure na exact hetzelfde) moeten proberen. Vol, warm geluid waar je alle kanten mee op kan. Nummers grofweg tussen de 300xxx en 350xxx. Zeer zuiver en slikken veel types mondstuk.
De Keilwerth kan ik je niet mee helpen, behalve dat het een sax is met een grote boring. Een beetje een moderne Conn als ik de meningen mag geloven. Daarnaast is de gewone uitvoering, dus met de gewone toongaten, verder hetzelfde. Keilwerth maakt ze niet meer, maar ze zijn nog wel hier en daar op voorraad. Daar zou je prijstechnisch nog leuk je voordeel mee kunnen doen (mits je er een vindt die bevalt, maar daar weet je gelukkig alles van)
Succes met je puzzel. Ben benieuwd wat het uiteindelijk gaat worden en waarom.
Quote from: "JohnMartin"Wat denken jullie van een Keilwerth SX 90 R goudlak / zwart?
Wie heeft daar ervaring mee? Lijkt me ook een geweldige toeter!
Alleen dat er soms problemen zijn met scheef gemonteerde toongatringen..
Misschien een reden om de SX90 te nemen. Het enige verschil zit hem inderdaad in wat opgesoldeerde ringetjes...
Ik wist niet dat ze niet meer gemaakt worden trouwens :shock:
Quote from: "the martin"Ik wist niet dat ze niet meer gemaakt worden trouwens :shock:
Ergens begin 2006 waren ze ineens van de website verdwenen en was er vooral wat consternatie over op sotw.
http://forum.saxontheweb.net/showthread ... light=sx90 (http://forum.saxontheweb.net/showthread.php?t=31685&highlight=sx90)
Heb nog even gechecked, staan nu wel weer op de website :?
Geen flauw idee wat nu nog klopt, ze zijn toch echt een tijdje weg geweest. Marketing strategie ?? tegelijk met al dat gedoe met productie-verplaatsing en het maken van de Buffets S3 Prestige die nu ondertussen Keilwerth CX Prestige zijn geworden.
Of misschien toch maar weer gaan maken om de verkopen wat op te krikken.....wie zal 't zeggen.
De kogel is door de kerk: het is de Selmer Mark VII geworden; verzilverd exemplaar, uit 1977! Te gekke toeter.
Waarom? Ik kan er weer jaren mee vooruit; goede toon, behoorlijk zuiver, echt een alround instrument voor allerlei muziekstijlen. Het Amerikaanse, meer open geluid, is vooral in de bigband waarin ik speel nogal eens een probleem (te luid, overheersend enzo).
I.v.m. financiering heb ik wel afstand gedaan van mijn The Martin.
Net als Tony had ik hiermee serieuze intonatie problemen, die me uiteindelijk begonnen te irriteren.
The Martin had ik wellicht gehouden als ik voor de Buescher 400 had gekozen, echter het afwisselend bespelen van deze tenoren is dan wel erg lasting ivm grote verschil in intoneren.
De Keilweth heb ik ook geprobeerd. Speelt best lekker, maar deze sax heeft net als The Martin een behoorlijk (luid) groot geluid. In combinatie met de eventuele plakkerige polsters toch niet mijn ding.
Afijn deze jonge is weer helemaal gelukkig!
Nu maar blazen en wennen aan de Selmer!
Bedankt voor het meedenken.
groet,
JohnMartin
Geniet er van =D>
Gefeliciteerd :) .
gefeliciteerd met je selmer 8) , persoonlijk had ik zoals CBONE al opperde, de buescher Big B; voorgesteld te proberen, maar ik ben dan ook bevoor(oor)deeld :) denk ik dan maar ;-) :!: :!:
Gefeliciteerd, en straks een update als je een beetje aan je française gewend bent geraakt?
Gefeliciteerd!!!
Gefeliciteerd!
Verzilverd? Dat wordt poetsen
MOOI!
Toch een Selmer hé?!
Gefeliciteerd.