Saxforum

N.a.v. mijn topic over de keuze tussen 2 goede sopranen wilde ik eigenlijk deze discussie opstarten.

Ga je voor klank of voor het speelgemak?

En dan gaat het gewoon om 2 kwalitatief vergelijkbare saxofoons. Goed in orde, goed speelbaar.

Een sax met een eigen karakteristieke en mooie klank, maar speelt af en toe wat lastig (intonatie lastig, spreekt minder makkelijk aan, hard werken voor een goed resultaat). Tegenover een sax die fijn aanspreekt, zuiver is en dus de intonatie makkelijk. Maar de klank iets minder. Wel goed, maar niet een klank die net een beetje extra heeft.

Waar zouden jullie voor gaan en waarom?

Klank, Dat is voor mij waar het om gaat.
In mijn optiek kies je voor een bepaald geluid, waarbij het natuurlijk ook fijn zo zijn als je dit met hetzelfde speelgemak kan behalen.

p.s. op mijn Keilwerth uit '37 is het ook hard werken.

Niet zo moeilijk natuurlijk.

Je maakt muziek ( en of je nou sax speelt of iets anders maakt dan niks uit ) omdat je iets moois wilt voortbrengen.

Als je 2 min of meer gelijke instrumenten hebt zoals jij moet je ( vind ik ) altijd voor dat instrument gaan waar je het meeste plezier aan beleeft. En dat kan volgens mij alleen maar dat instrument zijn met de mooiste klank.

Een goedkope chinees ( hoop dat niemand zich aangevallen voelt ), zo weet ik uit ervaring, kan qua speelgemak fantastisch zijn maar klinkt als een stortbak v/d wc.  


Ik persoonlijk zou geen concessies willen doen aan de klank alleen maar om een "beter"speelgemak.

 :-D  :-D  :-D


grtz.  Sebo

Sebo: dat hoop ik wel :D
Er zit zo'n aparte klank in die Buffet. De Yana is heel mooi, maar mist dat beetje extra van de Buffet.
Voor mij dan. Want als iemand anders er op speelt kan dat wel weer anders zijn.

De vergelijking die ik bedoel is overigens niet tussen een Chinese toeter en een Yana of Selmer.
Maar 2 gelijkwaardige saxen waarvan de 1 makkelijk speelt en goed klinkt, en de andere minder makkelijk speelt en beter klinkt.
Voordat we dingen gaan vergelijken die je niet moet verglijken ;)

Dat is per sax verschillend denk ik. Mijn docent heeft een hele mooie tenor met een hele foute hoge fis. DAt is niet zo'n ramp. Het wordt anders wanneer je over het hele bereik op verschillende vlakken hard moet werken, dat beinvloedt je spelen altijd. Ik ken heel wat gerenomeerde beroeps die toch echt voor het speelgemak hebben gekozen en voor sopraan bv overgestapt van MarkVI naar serie III.  
Als ik uit de twee, klank of speelgemak zou moeten kiezen......geen van beiden. Gewoon verder zoeken.

Als ik zou móeten kiezen, zonder twijfel klank.  :)

ga nou maar voor die oude soepstengel, mijn mark vi heeft ook versleten assen enzo, maar toch klinkt ie gewoon nice :p

Zolang de ergonomie me niet tegenwerkt/tegenstaat zou ik altijd voor klank gaan...

Je vraagt klopt naar mijn gevoel niet helemaal. Je vraagt of je gaat voor klank of speelgemak. Maar in de toelichting beschrijf je jouw twee saxen. In principe vind ik klank en intonatie heel belangrijk, maar die zet je in twee verschillende keuzes terwijl een goede intonatie volgens mij de klank beïnvloed.

Gezien je keuzeprobleem denk ik dat de oplossing die Pieter aanraad de beste is: op zoek gaan naar een sax die beide eigenschappen in zich heeft.

Met de klank bedoel ik het geluid van de sax. Het eigen geluid. Met intonatie bedoel ik de zuiverheid die een sax zelf al heeft zonder er veel voor te moeten doen.

Ik ga, als eigenaar van een ouwe amerikaan, natuurlijk voor de klank. Ik heb een groot mondstuk en een dik riet, waardoor mijn kaak na een paar uur spelen wel ongeveer uit elkaar valt. De kleppen gaan wel erg soepel, maar de stemming is best lastig op de sax en de hele hoge noten (F# en hoger) zijn nouwlijks te doen. Maarja, dat alles resulteert wel in een vet lekker geluidje :D

en dan nog, ik vind dat je zelf moet kiezen. Sommigen hebben liever een goed gesmeerde serie III van Selmer. Als de sound je tevreden stelt, waarom niet. Ik zou best een reference willen.

Misschien met je insteek wel zijn:
- Als je een intonatie probleem met een professioneel instrument hebt dan zou je er eens naar moeten laten kijken.

Je mag er toch vanuit gaan dat een pro instrument van een goed ontwerp is, blijkbaar is er dan iets niet in de haak met de setup :?:

Quote from: "the martin"Misschien met je insteek wel zijn:
- Als je een intonatie probleem met een professioneel instrument hebt dan zou je er eens naar moeten laten kijken.

Je mag er toch vanuit gaan dat een pro instrument van een goed ontwerp is, blijkbaar is er dan iets niet in de haak met de setup :?:

Ja, daar mag je vanuit gaan. Het zijn echter niet voor niets professionele saxen en daar heb je dan toch heel vaak een professionele embouchure voor nodig om goed te kunnen intoneren. Wat dat betreft zit er veel verschil in deze saxen, bv de serie II van Selmer heeft veel saxen waarbij de octaven nogal uit elkaar liggen. Dan heb je heel veel meer embouchure nodig om goed te intoneren dan op een sax waarbij dat niet zo is.

Verder kan alles een verschil maken, je mondstuk inderdaad of je hals. Ook al zijn het dezelfde types.

ik zou ook voor de klank gaan maar het moet toch wel stemmend te krijgen zijn anders schiet het niet op als je samenspeelt. Mannetje had een Keilwerth toneking bari met een zeer vette sound maar hij vond de ergonomie zo vervelend dat hij toch maar voor een modernere bari heeft gekozen. Hij had dan ook niet veel speelervaring waarmee je dat ongemak zou kunnen overwinnen. Het ligt dus ook aan of je een gevorderde speler bent of een beginneling.

Tsja, klank is uiteindelijk wel het belangrijkste. Ik heb echter een oude amerikaanse sax gehad met een fijne klank. Het was echter zo onzuiver in het hoog (voor mij althans niet te corrigeren als beginneling) en de ergonomie was ook moeilijker t.o.v. een studiesax van Yamaha.
Ik maakte dus meer muziek als met de studiesax omdat dit veel makkelijker ging.
In mijn optiek dus als beginner eerst speelgemak, daarna komt de klank.