Saxforum

Dit topic gaat niet echt over de sax, maar omdat hier wel veel harmonie (en fanfare) spelers zijn, wil ik toch hier het één en ander voorleggen.

Ik speel dus bij een harmonie-orkest waar ik al jaren bij zit en tegenwoordig ook in het bestuur van zit. De laatste paar jaren is de fut er op veel fronten wat uit. Dit zit hem in de muziekkeuze (veel muziek die ik zelf na twee repetities wel heb zitten, maar wel drie maanden op de lessenaar blijft staan) en het soort optredens die we hebben (elk jaar z'n beetje de zelfde vaste optredens) en het resultaat is dan ook dat veel mensen ook niet echt meer gemotiveerd zijn om thuis veel te gaan oefenen. Nu hebben wij dit onlangs in onze ledenvergadering besproken of we het huidige niveau en gang van zaken acceptabel vinden, of dat we met zijn allen de schouders er onder gaan zetten en het is dus het laatste geworden.

Nu ben ik eigenlijk wel benieuwd naar hoe andere verenigingen het aanpakken (er zullen vast wel meer verenigingen mee kampen) om ook de daad bij het woord te kunnen voegen. Enkele zaken die ik zelf al wat bedacht heb zijn:
-Een planning maken voor enkele maanden voor wanneer we met welke stukken bezig gaan (op dit moment wordt er nog wat te veel op korte termijn gekeken naar het eerst volgende optreden waardoor stukken waar meer tijd in gestoken moet worden vaak blijven liggen en van uitstel komt afstel).
-Studiedagen waar ook in secties gerepeteerd wordt onder professionele begeleiding.
-Mensen die moeite hebben met stukken individueel ondersteunen door medemuzikanten buiten de repetities om.
-Meer afwisselende concerten (hiervoor zijn tips ook meer dan welkom).

Dus wie heeft er nog meer tips en/of ervaringen om een harmonie naar een hoger niveau te brengen?

In de harmonie waar ik in speel is het idd niet anders.
Enkele jaren geleden werd na een promotie tijdens een concours de vraag aan de leden en dirigent voorgelegd of we idd een niveau hoger zouden gaan musiceren of op het huidig niveau verdergaan, maar beter uitwerken. De dirigent en enkele leden (waarvan de meesten het hoger niveau individueel wel zouden aankunnen) waren voor het laatste. De dirigent voorzag het probleem dat niet iedereen de niveau stap zou kunnen bijbenen en dat ook bij veel concerten muzikanten aangevuld zouden moeten worden. Toch was de meerderheid ervoor om het hogere niveau te betreden, dus zo geschiede...
Diverse leden haakten af omdat ze het niet bij beenden. Er moest veeeeeel te lang aan stukken gerepeteerd worden, waardoor de "betere" muzikanten steeds minder thuis gingen repeteren (als je het met de tijd van de repetities in de vingers krijgt, waarom zou je dan nog groots thuis oefenen).
Pakweg 4 jaar geleden heeft men toch het licht gezien toen de toenmalige dirigent het voor gezien hield. Een nieuwe dirigent werd gevonden en er zouden werken van  1-2 niveaus lager gespeeld gaan worden. De nieuwe dirigent deed niets aan stemming (ging dus achteruit). De werken waren zo makkelijk te spelen, dat nog minder mensen thuis repeteerde en de dirigent motiveerde ook niet om thuis te repeteren. Verder reikt het beleid van het bestuur niet verder dan het volgende concert (in elk geval gevoelsmatig). Er zijn op dit moment geen (!!) leerlingen, dus de komende 2 jaar komt er ook geen nieuwe muzikant bij (tenzij er toevallig een muzikant in ons dorp komt wonen die bij de harmonie wil). En dat bij een groepje van pakweg 30 spelende leden... Dan nog slordigheden wat betreft data van concerten die op het laatste moment verschoven worden, waardoor weer een paar mensen er niet bij kunnen zijn. Eigenlijk zouden we vorig jaar op concours moeten, maar hadden uitstel tot dit jaar aangevraagd. Maar ook dit jaar gaan we wederom niet, waardoor we officieel degraderen. Waarschijnlijk zal dat dus betekenen dat we de komende 4-5 jaar niet op concours gaan en het zou me niets verbazen als het niveau in die tijd alleen maar blijft dalen. Alles bij elkaar geen situatie waar je vrolijk van wordt. Het zou me niets verbazen als deze harmonie over 5 jaar niet meer (zelfstandig) bestaat (wat dirigent en enkele leden overigens openlijk ook zo hebben gezegd). Op dit moment put ik (veel) meer plezier uit het uithelpen bij enkele andere verenigingen en speel sinds kort weer met veel plezier in een Soul/funk/rock bandje. En aangezien ik de laatste paar jaar al met meer tegenzin dan met plezier naar de repetitie ga, weet ik niet hoelang ik nog lid zal blijven bij deze vereniging (na ca 28 jaar lidmaatschap), die me eigenlijk toch wel aan het hart gaat  :(

Maar fijn dat er toch nog verenigingen zijn die de situatie onder ogen willen zien en het tij willen keren!  =D>
Zoals je begrijpt kan ik geen voorbeelden aanhalen vanuit de vereniging waarin ikzelf speel, maar heb wel zelf een aantal ideen:
 - Veel pretparken bieden de mogelijkheid om met de vereniging een concert te geven. Daaraan gekoppeld hebben alle spelende leden dan gratis entree. Is een gezellig uitje voor de vereniging wat het saamhorigheidsgevoel vergroot.
 - Wat ikzelf altijd leuk heb gevonden, waren play-ins. Hier krijgen de aangemelde muzikanten (van diverse verenigingen e.d.) vooraf de bladmuziek toegestuurd. Op de dag (of weekend) zelf zijn er dan een aantal repetities en partij repetities (met goede/bekende dirigenten of sectie leiders) om aan het eind van de dag (weekend) een groots concert te geven. Hieraan hebben vroeger weleens groepen muzikanten uit onze vereniging aan meegedaan. Heb ik altijd als heel leuk en leerzaam ervaren.
 - Bijzondere concerten organiseren. Denk aan een proms concert met een band, zangkoren en de harmonie. Of een galaconcert met een bekende zanger/zangeres, kan klassiek of poppie zijn, afhankelijk wat bij jullie leden past.

Ik hoop dat je er wat mee kunt.
In elk geval veel succes met het uitstippelen van de strategie voor jullie vereniging!

Groeten,
Roger

PS: Sorrie voor de gigantische lap tekst, maar ik moest het toch even kwijt en jouw topic leende zich hier perfect voor ...

Een heel ander verhaal uit het Zuiden des lands.
Ik woon in een dorp met ongeveer 1100 inwoners en de fanfare hier heeft in het verleden op zeer hoog niveau gespeeld. Later werd dat minder, ledenaantal werd minder, er is nog maar 1 jeugdlid, enz. enz. tot dusver hetzelfde.
Hier is besloten dat het plezier in het samen muziek maken boven de prestatie moet gaan, waar natuurlijk wel balans gevonden moet worden in dat niveau. Niet te veel verslappen dus.
Vijf jaar geleden is de fanfare omgebouwd tot een algemene muziekvereniging, waardoor concoursen e.d. niet meer hoeven en er ook meer vrijheid is in de te spelen muziek (er liepen leden weg, omdat ze niet meer die 'Tirolerzeik' wilden spelen, hun woorden, niet de mijne), of onderlinge kleine formatie-probeersels e.d.
Nu is er een muziekvereniging met een goede harde kern die langzaam uitbreid (laatst nog met een dwarsfluit, had niet gekund in de fanfare) en onder toezicht van een muzikaal leider op niveau blijft en leuke stukken op het repertoire heeft staan en daarnaast is er sinds vorig jaar een soort joeks-afdeling (lager niveau, wel veel plezier) voor de mensen die het niveau van de vereniging niet helemaal halen (of helemaal niet), maar wel muziek willen maken in een groep.
Met uitvoeringen kunnen de muzikanten elkaar aanvullen (zeker vanuit de niveau-groep richting joeksgroep) en er zijn ook een aantal leden bij beide groepen vaste muzikant, gewoon voor de fun.
Ik zit zelf in de joeksafdeling, omdat ik pas ruim een jaar sax speel en niet op C/D-niveau kan presteren, maar nu dus wel ervaring kan opdoen in de groep.
Mijn vriend speelt eigenlijk de opvulling in de joeksgroep (instrumenten die we te kort komen, invullen op toetsen), maar kreeg de kriebels te pakken en is met trombone begonnen. Zodra het een beetje klinkt, mag hij proberen mee te blazen in de joeksgroep. Lekker laagdrempelig dus.
Ik weet dat het op meer plaatsen in Limburg zo gedaan is in de afgelopen jaren, maar er zijn ook nog steeds dorpen hier in de omgeving waar de 'oude' harmonie of fanfare nog bomvol zit. Waar het aan ligt, je weet het soms gewoon niet.

Ik speel bij 2 verenigingen, eentje in Gouda en eentje in Dordrecht.

Beide verenigingen doen 1x per jaar of per 2 jaar in de schouwburg. Een concert met theater of dans erbij, helemaal uitgewerkt en uitgediept. Dat is eigenlijk altijd wel een uitdaging waardoor het leuk blijft. En het is leuk om te doen en te vertellen, en natuurlijk komen je vrienden/familie dan graag naar je kijken.

Met de vereniging in Dordrecht zijn we naar Spanje geweest om daar te spelen, met de vereniging uit Gouda gaan we dit jaar naar Engeland.

Voor de jeugd hebben ze in Gouda een heel leuk project: samen met de lagere scholen een aantal workshops om de jeugd kennis te laten maken met muziek. Dit hele project mond uiteindelijk uit in een voorstelling in de schouwburg waar alle lagere schoolkinderen van groep 7 en 8 komen kijken. In die voorstelling doen wat kinderen mee uit de projecten en het leerlingorkest van de vereniging (wat best aardig niveau heeft inmiddels) samen met een vertellen en wat theater.

Dus andersoortige optredens, dan ga je vanzelf harder repeteren denk ik :)
Vaak is een goeie dirigent wel belangrijk om er iets van te maken.

Goed Topic!

Dit is een onderwerp wat je van veel verschillende kanten kunt belichten.

1ste; de plaats is heel belangrijk. Regio's met een grote muziektraditie hebben vaak moeiteloos zeer goed bezette orkesten, zoals de zuid-hollandse eilanden, Limburg bv. laatst waren we met ons lleerlingenorkest in sassenheim waar een orkest speelde wat 3!!! leerlingenorkesten had met een gemiddelde bezetting van 55!!! leerlingen per orkest!
De cohesie in kleine gemeenschappen is groter zodat de bekendheid met het fenomeen blaasmuziek vanzelf meer in die gemeenschap aanwezig is als bij een groot stedelijk gebied als de randstad bv.
Kinderen komen ook niet meer in contact met blaasmuziek mede door de uitholling van het basisonderwijs, en wat belangrijker is, inmiddels is er ook een generatie ouders die dat contact verloren hebben en dus ook niet hun kinderen in die richting zullen sturen. De kosten blijken dan ook vaak te hoog ten opzichte van de het te verwachten rendement van muzieklessen. maw, ouders hebben zelf niet meer de ervaring dat muziek maken zo ongelooflijk veel positiefs oplevert.

Hier kun je een aantal dingen aan proberen te doen
-wat je ook doet, bereid je voor op een lange en moeizame weg waarbij je met tegenvallers toch door moet zetten
-verwacht geen inspanningen van andere partijen wanneer je een of ander programma opzet, alle inzet moet vanuit de vereniging kunnen gebeuren en bekostigt worden.
-Laat jezelf - je eigen orkest of indien aanwezig, het leerlingenorkes veel vuldig aan de buitenwereld zien en zorg ervoor dat je plezier uitstraalt. Dat kun je oa bereiken door ervoor te zorgn dat iedereen met plezier naar de repetities komt.
-Let erop dat je altijd werkt aan niveauverbetering, de doodsteek voor een muzikant is niet hoeven presteren. Dit moet je wel individueel invullen, want niveauverbetering van het hele orkest bereik je alleen wanneer individuen zich verbeteren.

Wat betreft het omgaan met verschillende ideeen over het wenselijke niveau is het denk ik belangrijk om te weten hoe individuen presteren en waarom ze presteren zoals ze doen. bij mij gaan altijd ongeloofelijk mijn stekels omhoog wanneergesteld wordt dat er leden zijn die best wat meer kunnen reperteren.
Je moet kijken naar de opbouw van je orkest, bv 15% ouder dan 60, 40 % ouder dan 40, 20% tussen 30 en 40 en de rest jonger dan 30.
Zoals ik al wel eens eerder gezegd heb: middelmatigheid is maatgevend voor zowel dirigenten, orkestleden, maar ook de concoursjuryleden. Voor de oudere generaties gold dat je techniek leerde tot en met B examen en muziek ga je pas maken  bij een C examen. dat is ouderwets! Het ontwikkelen van muzikaliteit moet ontwikkeld worden vanaf de eerste noot die je speelt. Maar de meeste orkesten hanteren als toelating B niveau. Iedereen blij dat hij niet meer hoeftte lessen en watje dan krijgt zijn mensen die 20, 30 of 40 jaar lid zijn, heel veel orkestervaring hebben en zich een grote routine hebben eigen gemaakt. Dat wordt vervolgens muzikaliteit genoemd en als maatstaf aangenomen. Er zijn overigens ook nog genoeg jongeren die nog steeds in deze valkuil terecht komen. De best presterende mensen uit deze groepen zitten vaak op de eerste stoelen en zijn ervan overtuigd dat de wat minder presterende mensen het net zo zouden moeten doen zoals zij.

Ik ben nog lang niet klaar maar ik moet nu weg.
wordt vast nog vervolgd

Hele stukken tekst al, ik heb blijkbaar een gevoelige snaar geraakt bij menig orkestblazer :D

Om eens een concert met een ander soort muziekgroep te doen is ook wel iets wat ik al in mijn hoofd had. Zo iets doen wij in principe met het kerstconcert elk jaar al, maar dat zijn doorgaans grote koren en altijd vrij zwaar (heb je nou eenmaal snel met kerst). Het kerstconcert is naar mijn idee ook het enige concert van het jaar van aardig niveau, alleen is dat niet altijd even stimulerende muziek (vooral voor de saxsectie niet). Daarnaast is er het jaarlijkse donateursconcert, maar daar doet de hele vereniging aan mee (majorettes, drumband en jeugdgroepen enzo) en spelen we dus maar een klein half uurtje en vaak ook alleen muziek wat in het thema van dat concert past wat de keus vaak erg beperkt (dit jaar hadden we het clichéthema vakantie en daar hebben we niet eens Holliday in Rio gespeeld terwijl daar juist een mooie tenorsaxsolo voor mij inzit  :( ). Verder zijn het de vaste dingen als met Koninginnedag, dodenherdenking en één of twee buitenoptredens zoals een straatfestival. Een ander concert waar de harmonie echt centraal staat zoals bij het kerstconcert is er de laatste jaren dus ook niet echt geweest. Het probleem met al deze standaard dingen is dat daar vaak wel veel tijd ingestoken wordt (zit je in oktober al aan de kerstmuziek terwijl de zomer nog maar net afgelopen is) waardoor er met de huidige koers vaak ook geen tijd voor is voor een dergelijk concert. De eerste stap daarin zal dan ook zijn dat we daar gewoon tijd voor zien te maken en ons minder laten leiden door de standaard optredens.

Waar we nog wel een methode voor moeten vinden is hoe we met de muzikanten omgaan die op dit moment het al zwaar hebben (die nog maar net begonnen zijn of gewoon niet zo muzikaal zijn), bijvoorbeeld in de vorm van extra individuele begeleiding. Maar ik denk wel dat door hun meer in het diepe te gooien, zij wel sneller op een hoger niveau zullen komen.

Ik hoop dat we de komende tijd de negatieve spiraal waar wij nu inzitten (geen motiverende muziek en concerten, dus er wordt minder geoefend, dus nog simpelere muziek, enz, enz) kunnen doorbreken want ik weet van mij zelf, maar ook van anderen in het orkest, dat er zoals het ging er op een gegeven moment alleen maar leden weglopen (en er zijn ook al leden weggelopen om onder andere deze reden). Je hebt natuurlijk ook het gevaar dat er mensen weggaan als je het niveau opschroeft omdat die dat niet bij kunnen benen, maar ik denk dat je als vereniging altijd nog beter uit bent door je beste muzikanten te behouden dan om beginners koste wat het kost binnen te houden en het is natuurlijk ook niet dat wij in één klap alleen maar moeilijke technische stukken gaan spelen, dat zal geleidelijk gaan.

Ik ben het helemaal mee eens dat je beginners niet koste wat kost binnen moet houden, maar biedt ze dan een andere plek.
Ik weet van mijzelf dat ik me over de kop zou moeten werken om (te snel) het niveau van de grote groep te halen. De lol zou er voor mij af gaan.
Vandaar dat bij ons de losse afdeling met muzikanten met minder aanleg en/of minder ervaring een hartstikke fijne oplossing is. Deze afdeling wordt aangevuld door de muzikanten uit de grote groep die het gewoon gezellig vinden om samen muziek te maken en daarbij misschien ook nog wat mensen meer op niveau kunnen trekken.
Die kartrekkers heb je wel nodig moet ik zeggen, anders bereik je helemaal niets.

Is het dan niet een idee om als Harmonie een play-in te organiseren?

Op zondagochtend bijelkaar, allemaal nieuwe stukken. En dan 's avonds een concert.
Of een concert i.c.m het plaatselijk koor.

Quote from: "Ties76"Ik ben het helemaal mee eens dat je beginners niet koste wat kost binnen moet houden, maar biedt ze dan een andere plek.
Ik weet van mijzelf dat ik me over de kop zou moeten werken om (te snel) het niveau van de grote groep te halen. De lol zou er voor mij af gaan.
Vandaar dat bij ons de losse afdeling met muzikanten met minder aanleg en/of minder ervaring een hartstikke fijne oplossing is. Deze afdeling wordt aangevuld door de muzikanten uit de grote groep die het gewoon gezellig vinden om samen muziek te maken en daarbij misschien ook nog wat mensen meer op niveau kunnen trekken.
Die kartrekkers heb je wel nodig moet ik zeggen, anders bereik je helemaal niets.

Die andere plek hebben we ook wel in de vorm van een jeugd/beginnersorkestje (doorgaans iets van 10 man ofzo), maar je wil de mensen uiteindelijk bij het grote orkest krijgen om toch wat doorstroming te houden.

Quote from: "Fons"Is het dan niet een idee om als Harmonie een play-in te organiseren?

Op zondagochtend bijelkaar, allemaal nieuwe stukken. En dan 's avonds een concert.
Of een concert i.c.m het plaatselijk koor.

Zoiets was ik nog wel eens van plan om met het saxofoonkwartet waar ik in speel te organiseren voor alleen saxen, een saxofoonorkest voor één dag dus. Misschien is dat ook wat voor de harmonie, ik zal het meenemen.

Ideeën voor concerten moet uiteindelijk ook wel lukken om te bedenken, het is meer dat we er tijd voor moeten maken en iemand vinden die de kar gaat trekken om z'n dergelijk concert te organiseren.

Ik heb helaas ook niet de oplossing voor dit probleem. Bij mijn oude vereniging speelt hetzelfde probleem. Inmiddels hebben ze daar voor de basisschoolleeftijd een blokfluitgroep, en dat loopt volgens mij best redelijk. Al kom ik daar lang niet meer wekelijks, dus heel veel krijg ik er niet van mee. Ik weet wel dat als ik er eens een repetitie wel ben (ik woon in Groningen en orkest is in de buurt van Enschede, ben dus eigenlijk meer donatuer dan lid ;)), met een beetje pech is er dan een man of 15, spelen ze bijna een uur hetzelfde stuk dat ik prima vista in één keer mee kan toeteren en is de dirigent geïrriteerd over de beroerde opkomst. Ik kan ook niet zeggen dat ik dan veel zin heb om te gaan repeteren. Het gaat hier overigens ook om een dorp met ongeveer 2.500 inwoners, onder de rook van Enschede.

Bij mijn "nieuwe" orkest is het overigens heel anders. Dit is een groot orkest, met voor bepaalde secties (saxen bijvoorbeeld) zelfs mensen op de wachtlijst. De individuele kwaliteit van muzikanten is over het algemeen goed en ook is iedereen bestwel gemotiveerd heb ik het idee. Bij dit orkest zijn overigens geen leerlingen, iedereen die lid wordt kan al spelen en moet voorspelen om in het orkest te mogen. En zelfs op straat lukt het om een redelijk grote groep bij elkaar te krijgen. Maar wat ze hier concreet anders doen?... Ik heb geen idee. het lijkt wel of mensen vanzelf aan komen lopen.

Ik denk dat het, vooral voor de jeugd, ook heel belangrijk is dat het sociaal gezien leuk is. Heb in de loop der jaren al heel vaak gezien dat kinderen heel enthausiast beginnen, ze leuk kunnen spelen, maar dat ze dan op een bepaalde leeftijd ermee ophouden omdat er geen vriendjes en vriendinnetjes meer bij de vereniging zijn. Toen ik zo oud was waren we net met een stel meiden bij elkaar, dat heeft ons toen bij de vereniging gehouden, daar hebben we het wel eens over gehad. Je moet dan dus zorgen dat mensen vrienden maken bij de vereniging. Met kampweekenden voor de jeugd en dat soort dingen. En natuurlijk zo vroeg mogelijk in het leerproces gaan samenspelen, want dat maakt muziek pas echt leuk  :)

Quote from: "Invisible"Ideeën voor concerten moet uiteindelijk ook wel lukken om te bedenken, het is meer dat we er tijd voor moeten maken en iemand vinden die de kar gaat trekken om z'n dergelijk concert te organiseren.

Dan wel ervoor zorgen dat er genoeg draagvlak is en dat degene die het voortouw neemt niet in zijn eentje die kar moet trekken, want is de kans groot dat het alsnog mis gaat. Ik heb 4 jaar een evenement (Open AIr festival voor bandjes) voor de harmonie georganiseerd om de kas te spekken (tussen 2000-4000 per jaar), maar na 4 jaar de kar (bijna) alleen getrokken te hebben was ik zo "beurs getrokken" dat ik me vervolgens voor de organisatie van dat evenement heb teruggetrokken. En vervolgens is de stekker dus helemaal uit het evenement getrokken :( Dus afhankelijkheid van 1 persoon kan erg gevaarlijk zijn oor de continuiteit van activiteiten (en dus indirect voor de vereniging).

Quote from: "Nijn"Ik denk dat het, vooral voor de jeugd, ook heel belangrijk is dat het sociaal gezien leuk is. Heb in de loop der jaren al heel vaak gezien dat kinderen heel enthausiast beginnen, ze leuk kunnen spelen, maar dat ze dan op een bepaalde leeftijd ermee ophouden omdat er geen vriendjes en vriendinnetjes meer bij de vereniging zijn. Toen ik zo oud was waren we net met een stel meiden bij elkaar, dat heeft ons toen bij de vereniging gehouden, daar hebben we het wel eens over gehad. Je moet dan dus zorgen dat mensen vrienden maken bij de vereniging. Met kampweekenden voor de jeugd en dat soort dingen. En natuurlijk zo vroeg mogelijk in het leerproces gaan samenspelen, want dat maakt muziek pas echt leuk :)

Hier snij je denk ik een heel belangrijk punt aan. Het is belangrijk om aansluiting te vinden binnen de vereniging voor nieuwe leden. Bij mijn vereniging was er 1 persoon in het bestuur die zich daar heel veel mee bezig hield en toen die pakweg 10 jaar geleden zijn functie neerlegde (is verhuisd), heeft niemand deze taak fatsoenlijk overgenomen. Dus er is een gat van een hele leeftijdsgroep ontstaan, waardoor sommige navolgende leerlingen zijn gestopt omdat al hun vriendjes bij voetbal/schutterij/... zaten en het daar veel gezelliger was. Ook zijn er enkele leerlingen gestopt omdat men strikt vasthield aan het A-diploma van de muziekschool en de muziekschool aan de 2 jaars termijn voor het A diploma. Als een leerling dan al bijv. 1 jaar bij een gevorderd lid les heeft gehad is zo iemand dus 3 jaar aan het lessen voordat ze bij het grote orkest mogen. In de "snelle" wereld waarin we leven duurt dat voor zo'n kind veel te lang en haakt af. Er moeten leuke dingen in het nabije verschiet liggen tijdens de lange leerweg en ze moeten toch op de een of andere manier bij de vereniging betrokken worden. Zo zijn voorspeelavonden voor de leerlingen voorafgaand aan een concert van de harmonie een idee, of idd kampweekenden, als groep jeugd meedoen aan een (jeugd)play-in, workshops door bekende professionele musici, etc. etc. een greep uit de ideeen die zouden kunnen werken.
Maar er moeten dan natuurlijk wel mensen binnen de vereniging zijn die hier energie en tijd in willen steken.

Merk wel dat dit onderwerk blijkbaar een hoop los maakt...
Ik lees met belangstelling verder :)

Groeten,
Roger

Dan heb ik nog een situatie binnen de harmonie waar ik wel benieuwd naar ben hoe dat bij jullie aangepakt zal worden.

Naast mij in het orkest een oudere man op tenorsax (heeft onlangs zijn speldje voor 50 jaar lidmaatschap gehad) welke enkele jaren geleden na een misgelopen operatie in een rolstoel beland is. Met hulp van andere leden (van huis ophalen, van de rolstoel naar de stoel helpen enz.) komt hij toch nog elke week repeteren en ook thuis doet hij er volgens mij wel genoeg aan om mee te kunnen komen. Maar door het ontbreken van enige vorm van ademsteun (gedeeltelijk verlamd), geen actieve houding en niet genoeg longcapaciteit om veel lange noten te kunnen spelen is hij muzikaal gezien een storende factor. Hij is altijd te laag gestemd (mondstuk kan er niet eens meer verder op, je ziet geen eens kurk meer terwijl als ik op die sax speel nog minstens 5mm kurk over heb) en zacht en subtiel spelen zit er ook niet in. Zoals jullie waarschijnlijk ook wel ooit ervaren hebben is het erg vervelend om een niet stemmende muzikant naast je te hebben omdat je dan altijd het idee hebt dat je zelf niet stemt, ook al is dat niet het geval. Het lastige van dit probleem vind ik dat dit zijn lust en zijn leven is, als dit voor hem wegvalt houdt hij vrij weinig in zijn leven over, dus hem de deur wijzen is niet iets wat we willen (willen we eigenlijk nooit, we zijn blij met elk lid dat we hebben). Op dit moment wordt er dus verder niets aan gedaan, maar meerdere muzikanten om hem heen ergeren zich er wel steeds meer aan, het gaat dan ook alleen maar achteruit met hem. Hoe zouden jullie hier mee omgaan?

In een rolstoel spelen op een tenor? Wauw (nou, ja, als het goed zou gaan).
Ik speel zelf zittend in een rolstoel en herken het probleem van de ademsteun als ik moet ben. Ik zak dan ook wat in.
Spelen in een rolstoel gaat wel, maar dan wel echt rechtop! Ik heb van natuurlijk een kaarsrechte rug, maar zat toen ik net begon toch ook wat voorover gebogen. Nu speel ik wel rechtop en dan heb je meer lucht en meer ademsteun.
Wat tips voor de zithouding zouden dus misschien wat op kunnen leveren. Zoals we bij rolstoeldansen te horen krijgen: een actieve houding in een rolstoel heb je met je billen tegen de achterkant van de stoel en de rug los van de rugleuning (is voor gezonde mensen op een stoel eigenlijk precies zo).
Waar ik wel benieuwd naar ben, is naar de stand van de tenor. Ik heb vlak naast mijn zitting nog een 8 cm dik pak met spatbord, wiel en hoepel. Heeft hij daar zijn tenor nog naast? Dan heb je totaal geen controle lijkt mij.
Vooraan in de rolstoel zitten met de tenor tussen de knieën lijkt mij ergonomisch beter, alhoewel een tenor dan erg zwaar is. Voor mij een van de redenen om voor een alt te gaan. Die past op de zitting tussen mijn knieën. Misschien moet die meneer naast je ook overstappen op een alt. Maar hoe je dat netjes brengt bij iemand die al 50 jaar lid is?
(Stiekum de tenor in onderhoud doen en hem een alt ter overbrugging geven en hopen dat dat beter gaat?)

Als hij speelt zit hij niet in de rolstoel, wij helpen hem dan altijd naar een goede hoge stoel (hij kan met veel steunen dan nog net een beetje staan). Het probleem zit hem er juist in dat hij niet goed rechtop kan zitten, probeer voor de grap maar eens helemaal onderuitgezakt in de leuning te blazen op je sax.

Lijkt me onmogelijk! En het gewicht van de tenor trekt hem natuurlijk nog eens extra onderuit.
Een lichtere sax helpt natuurlijk ook niet als hij zelf niet rechtop kan zitten.
Lastig probleem. Ik brainstorm nog even verder, ben vrij goed thuis in (revalidatie)hulpmiddelen, maar dit vergt wat meer creativiteit.

Quote from: "Ties76"Lijkt me onmogelijk! En het gewicht van de tenor trekt hem natuurlijk nog eens extra onderuit.
Een lichtere sax helpt natuurlijk ook niet als hij zelf niet rechtop kan zitten.
Lastig probleem. Ik brainstorm nog even verder, ben vrij goed thuis in (revalidatie)hulpmiddelen, maar dit vergt wat meer creativiteit.

Hij kan wel rechtop zitten in de zin van dat hij niet van de stoel afvalt (met een sax aan zijn zijkant te trekken), maar hij zit ingezakt als een pudding op de stoel en steunt veel tegen de rugleuning aan, dat is gewoon niet een houding waar je je lucht goed mee kan controleren en alles klinkt dan ook als iemand die nog maar een jaar speelt. Het lastige van het verhaal is dat hij zelf zich wel bewust van dit alles is, maar zelf geen stappen onderneemt om dit op te kunnen lossen.

Idd vervelende situatie: Hij wil wel, maar kan niet, waardoor het resultaat dusdanig is dat het anderen (en hemzelf stoort). Als er geen oplossing komt raakt hijzelf wss het plezier in het musiceren en het sociale aspect kwijt, waardoor hij ermee stopt en blijkbaar achter de geraniums terechtkomt.

Gelukkig is hijzelf bewust van zijn "slechte" muzikale prestaties en hopenlijk ook aanspreekbaar hierop, dan kan er een oplossing gezocht worden.
Ik heb bij Muziekcentrale Hanssen in Kerkrade eens een soort "takel" gezien die aan de stoel kon worden bevestigd waaraan een sax kon hangen (was voor bariton bedoeld, maar ik denk dat het ook zou moeten werken voor een tenor. Er hangt dan een beugel over de rechter schouder waar dan een koord met haak aanhangt waar de sax aan kan hangen.
En misschien zou een ander/lichter modstuk of lichtere rietjes (of idd overstappen op alt) een minder fysieke inspanning voor hem zijn, waardoor hij beter kan presteren. Of een zodanige combinatie dat hij in elk geval zachter klinkt (hij heeft dan zelf nog plezier, maar "stoort" minder in het geheel en vooral zijn naburige muzikanten).
Of misschien is hij ook te vinden voor een andere functie binnen de vereniging, waar andere kwaliteiten nodig zijn. Denk aan archivaris, bestuur, div. commissies, ...

Het probleem is eigenlijk dat er niet echt technische oplossingen hiervoor te bedenken zijn. Het gewicht van de sax is niet zo zeer het probleem (en als je zittend tenor speelt steun je al een groot deel van dat gewicht op je bovenbeen af) maar het niet goed rechtop zitten en een slechte conditie enzo is veel meer het probleem. Alt zal juist nadeliger zijn omdat je daar veel rechter op voor moet zitten dan voor tenor. Qua mondstuk speelt hij al op een Selmer S80C* dus veel lichter is er ook niet echt. Het voordeel van tenorsax spelen in de harmonie is overigens ook dat bij veel stukken de partijen niet zo ingewikkeld zijn (bij een hoger niveau van stukken zal dit minder het geval zijn, maar bij het huidige niveau gaat dat zeker wel op) en ook gezien we met drie tenorsaxen zitten kan hij hier en daar nog wel een steekje late vallen. Op de alt zal hij veel meer moeten presteren zeg maar.

Natuurlijk kunnen we hem een niet muzikale functie aanbieden, maar dan mist hij altijd nog de sociale contacten die hij tijdens de repetitie heeft (of hij moet er voor spek en bonen bij gaan zitten, maar dat schiet ook niet echt op) omdat hij dan niet meer mee blaast. Ik ben bang dat de enige opties zijn om hem door te laten spelen (met alle frustraties van dien) en hopen dat hij vroeg of laat zelf de beslissing neemt om te stoppen, of hem dwingen om te stoppen. Om even een idee te geven hoe belangrijk de muziek voor hem is, hij bleef enkele jaren geleden gewoon doorspelen bij de harmonie terwijl zelfs zijn arts hem aangeraden had daar mee te stoppen.

Ik heb zelf ook in een fanfare gespeeld waar ik het goed kon volhouden.
De partijen had ik er zelf wel redelijk snel in. voor mij op baritonsax had het wel moeilijker gemogen maar je moet niet andere muzikanten voorbij lopen in niveau.

Ik weet niet of jullie dat doen maar plannen jullie in het begin van het jaar een hele jaarplanning?
misschien is dit een idee Daar bedoel ik mee alle optredens die jaarlijks terug komen.
Als de die planning klaar hebt kan je zien waar er "gaten" vallen en die kan je dan opvullen.

Misschien is het ook een idee om 1 muziekstuk te pakken die boven je macht ligt.
Op deze manier (en met de behulpt van een positieve dirigent) kan je mensen triggeren om thuis te studeren en af te spreken dat je dit nummer graag op de uitvoering wil spelen (zelf weet ik wel een heel leuk nummer maar ik weet niet wat het niveau van de harmonie is)

Een studiedag met eten viel bij de fanfare bij ons ook in de smaak. (om 10.00 uur beginnen, rond 13.00 uur lunchen en dan tot 16.00 uur verder natuurlijk wel met koffie pauze  :) )

Om toch ergens naar toe te spelen deden wij ook mee met festivals in de buurt (spikerfestival Bakkeveen of het Ijsselfestival in Westerholte, Zwolle)

Misschien een najaarsconcert plannen alleen voor het onderdeel harmonie. Zo is de mogelijk om meerder stukken te spelen en omdat er dan veel meer stukken gespeeld moeten worden dan op de jaarlijke uitvoering zal mensen dit misschien ook enthousiast maken.


en wat je buurman betreft: stiekem een altsax geven tijdens onderhoud van tenor een goed idee (wel er voor zorgen dat de ternor net iets te lang weg is :lol: )

Jeetje, wat een problemen. Maar ik heb ze ook gezien.

Ik ga stoppen bij de harmonie omdat het er ook zo oersaai is. En ik hoor dat meerderen twijfelen of ze door moeten (Naast het feit dat de gemiddelde leeftijd hoog is):
1We hakken een jaar op stukken die in het geweld van het grote concert (met drumband, majorettes en boerenkapel) helemaal wegvalt. Daarna beginnen we in oktober aan (altijd dezelfde) kerststukken. Aan concoursen doet men al jaren niet meer. Dat is jammer, want je kan niemand goed vertellen waar je staat.
2Een paar goeden houden het orkest draaiende (ik heb me laten vertellen dat ik daar 1 van ben).  Maar het is saai en niet leuk. Ik zou liever simpeler stukken spelen, die ik dan misschien fluitend aan kan, maar dat we op repetities ook lekker door kunnen spelen. 75% van de tijd gaat nu op aan sectiewerk.
3We organiseren om de zoveel tijd een play-in. Nadeel is dat we die stukken in de jaren erna verplicht (uit kostenoverwegingen) op de lessenaar krijgen.
4Dit jaar zijn we bezig geweest om met het grote concert een stuk te spelen met alleen de dames. Organisatie was misschien niet vlekkeloos, maar 't is uiteindelijk door het bestuur afgeschoten (na een paar mailtjes verzonden aan 'allen' vanuit bestuur waardoor elke haalbaarheid er ook al uit was). Blijkt een week later dat er twee andere orkesten ook nog mee doen aan ons concert. Ik vraag me nu echt af of ze inderdaad twijfelden aan de haalbaarheid of dat het gewoon niet in het programma paste ......
5Altijd maar weer zeuren dat het repetitiebezoek zo laag is. Tja, dat zien de aanwezigen (inderdaad altijd dezelfden) ook. Ga liever contact opnemen met degenen die er nooit zijn.
6En kom niet weer vragen of ik oud papier wil ophalen. Dat we inkomsten nodig hebben snap ik, maar ik ben muzikant, geen bijrijder. Veel van onze leden werken onregelmatig en ik zie zat mogelijkheden om dit uit te buiten in een 'gelegenheidsorkestvorm' bij huwelijk, begrafenis, opening etc.
7Laatste onhandigheid: openlijk blij zijn als bestuur dat de naburige drumband wordt opgeheven en wij daardoor al 4 leden erbij hebben. Dat kan ik niet hebben: het is inderdaad geluk bij een ongeluk voor ons, maar het is wel erg als er weer een orkest stopt. Ze hadden geen 4 maar 20 leden en die andere 16 zijn mogelijk helemaal gestopt met de muziek.
Ik mis de club straks wel vanwege de taptoe die jaarlijks georganiseerd wordt en met de straatoptredens (helaas maar 3 tot 4 keer per jaar) is het vaak ook oergezellig!

De afgelopen periode bij twee andere orkesten ingevallen.
Een orkest stond enkele jaren terug op de rand van opheffen qua ledenaantal. Wat schermutselingen over niveau, te zware stukken, nieuwe dirigent zetten e.e.a. in. Uiteindelijk is daar de oude dirigent teruggekomen. Met een nieuw jeugdbeleid trekt het nu weer aan, al heeft het tijd nodig om weer op het oude niveau te komen. Naast de lessen gaan leerlingen ook al heel snel samen muziek maken. Eerst in tweetallen (niet per sé op hetzelfde instrument - lessen overlappen ca. 10 minuten; dus ze krijgen ook deels priveles) en al snel in orkestvorm. Naast de blazers zijn er ook gitaarlessen. Heel bijzonder: als leerlingen ca. 1 jaar les hebben spelen ze op de voorspeelavond al een solo met het grote orkest als begeleiding. Ook de slagwerkers!!!!!
Nog steeds hebben ze ondersteuning nodig bij grotere concerten. Maar ze plannen inderdaad groots en weten er via hun netwerk altijd voldoende (en juiste) ondersteuning bij te vinden. Het orkest wordt dan aangevuld met spelers uit goede orkesten die nadrukkelijk ondersteunen (en niet ook de solo's etc. wegkapen, dat heb ik ook wel eens meegemaakt. Ze denken hier in ieder geval vanuit de situatie die ze willen bereiken en niet vanuit de (slechte) situatie waar ze nu in zitten.
Het andere invalorkest kampt ook met problemen. 10 jaar terug een van de toporkesten in Nederland. Nu sterk uitgedund, maar nog wel aantrekkingskracht op spelers uit heel Nederland. Wel een niveautje lager. En dus nu geen 4 topstukken tegelijk op de lessenaar, maar 1of 2. En verder kijken naar wat het publiek wil horen en de muzikanten willen spelen. Na de repetitie is een biertje een paar centen duurder. Deze extra € worden opgespaard tot er genoeg in de pot zit om zelf een stuk te kopen wat men graag wil. De dirigent heeft het dan maar te doen (die drinkt overigens zelf mee). Alle gerommel rondom oliebollen, sponsorloten etc. zijn door de leden afgekocht middels een contributieverhoging.
Onlangs hebben ze daar een jeugdproject gedaan zoals Zomertje ook beschreef. Eerst in groepjes diverse scholen langs en dan een hele dag (2 voorstellingen) in het theater. Ik heb in geen tijden zo'n lol gehad en de aanmeldingen stromen binnen. Zoals al gezegd: De kunst is dan dat ze het leuk blijven vinden. Dat betekent luisteren naar wat ze willen, vertrouwen geven en ze blijven prikkelen en inspireren.  

Tja, wat de oudere garde die niet meer kan meekomen betreft: Ambassadeur Gé Reinders heeft er een mooi nummer over 'Directeur'. Ik heb alleen niet meegekregen hoe het in het liedje afloopt......... Sowieso denk ik dat veel muzikanten na een paar jaar zonder les wel weer eens wat bijgeschaafd mogen worden. Al is het soms maar om te vertellen hoe je je instrument netjes houdt. Sectierepetities zijn hier ook een goed middel voor, of organiseer een leuke dag: ga met z'n allen naar een play-in (hoef je alleen het rijden te organiseren).

Nu is 't bedtijd, 't is een heel verhaal, hopelijk kunnen jullie er iets mee. Mij luchtte (vooral 't eerste deel) op.

Wat een lappen tekst allemaal :D geeft in ieder geval wel aan dat hier serieus geantwoord wordt.

Als ik veel van deze problemen lees, kom ik eigenlijk tot de conclusie dat de harmonie waar ik in speel het nog niet eens zo slecht doet. Weliswaar hebben we nu een niveau van niets gezien de stukken die we spelen, maar de leden geven zelf aan dat ze dat ook zat zijn en uit het verleden is ook wel gebleken dat als we een paar wat moeilijkere stukken (maar wel interessant en waar iedere muzikant aan bod komt) iedereen er thuis ook daadwerkelijk meer mee bezig gaat. Ook qua ledenaantal gaat het nog niet zo slecht, hooguit op sommige plekken wat minimaal (bijvoorbeeld twee alten op drie tenoren is wat scheef, maar niemand op de tenor wil alt gaan spelen, sterker nog, ik ben 8 jaar leden van alt naar tenor gegaan omdat het vermoeden er was dat die man die nog steeds naast mij zit er niet lang meer bij zou zijn  :D), maar wel hebben gelukkig ook nog wat jeugdige aanwas. Ook met de financiën gaat het goed, zo hebben we naast het gebouw en bij een bedrijf op het terrein een container voor oudpapier staan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat we al jaren achter elkaar het meeste oudpapier ophalen van alle verenigingen in de stad.

Tja,het kan altijd erger.Wel zorgen dat het zo blijft,zodramensen weg gaan lopen is vaak het hek van de dam.

In elke vereniging is wel iets.

maar ik denk dat er een paar dingen wel van belang zijn in een vereniging.

Dat is een bestuur wat enhousiasme uitstraald en die niet over zich heen laat lopen door een dirigent.
Een leuke jeugdcommissie om de jeugd te intresseren en daar al een beetje bijbrengen dat thuis spelen wel belangrijk is  :|
Een dirigent die past bij de vereniging en niet een die alles wil bepalen (was mijn reden van vertrek helaas)
Gevarieerde nummer om te spelen.
Dat je naar optredens kunt werken het hele jaar door en er geen gaten in de agenda vallen dat je geen doel hebt om te repeteren. Als je daar actief in bent denk/hoop ik dat het repetitiebezoek hoog blijft.
en dat het bestuur open is en als er mensen dreigen te lopen daar een gesprek mee aangaan. Er zit vaak frustratie die niet geuit wordt. En door een gesprek kan er vaak helderheid komen.

en inderdaad als er een iemand gaan lopen volgen er meer. en dat is erg jammer en zonde voor de vereniging.
Want vaak zijn het mensen die veel voor een vereniging doen

Quote from: "muzikantje"In elke vereniging is wel iets.

maar ik denk dat er een paar dingen wel van belang zijn in een vereniging.

Dat is een bestuur wat enhousiasme uitstraald en die niet over zich heen laat lopen door een dirigent.

De dirigent loopt in ieder geval niet over het bestuur heen. Als je hem zijn mening vraagt zal hij die ook wel geven, maar verder heeft hij de insteek dat hij in dienst is van de vereniging en niet andersom en volgt dan ook gewoon de wil van de vereniging (bijvoorbeeld wat betreft de keuze van de muziek). Overigens straalt de dirigent wel ontzettend veel enthousiasme uit, hij is dan ook veel meer een entertainer dan een puur technische dirigent. Dit kan wellicht een beperking zijn voor als wij echt ingewikkeldere stukken willen gaan spelen, maar met het huidige niveau (en ook nog wel als we daar een aantal schepjes boven op doen) is hij precies wat wij nodig hebben om de mensen te stimuleren.

Quote from: "muzikantje"Een leuke jeugdcommissie om de jeugd te intresseren en daar al een beetje bijbrengen dat thuis spelen wel belangrijk is  :|

De jeugdafdeling heeft de afgelopen jaren wat op een laag pitje gestaan, maar op het moment zijn ze (mede door andere begeleiders) aardig op de goede weg en komen er langzamerhand ook wat mensen van de jeugdafdeling richting het grote orkest.

Quote from: "muzikantje"Een dirigent die past bij de vereniging en niet een die alles wil bepalen (was mijn reden van vertrek helaas)

Zie bovenstaande punt, onze dirigent heeft meer een instelling van "als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan" dan om koste wat het kost het te doen zoals het geschreven staat (niet dat daar te makkelijk mee omgegaan wordt hoor, dat valt nog wel mee). Anderzijds mag hij wel eens vaker specifieke personen op hun fouten wijzen (vaak ook de zelfde personen) in plaats van de hele sectie.

Quote from: "muzikantje"Gevarieerde nummer om te spelen.

Daar mag inderdaad wel heel wat meer aan gebeuren, maar dat is nu na de ledenvergadering van vorige week ook wel duidelijk uitgesproken door meerdere mensen.

Quote from: "muzikantje"Dat je naar optredens kunt werken het hele jaar door en er geen gaten in de agenda vallen dat je geen doel hebt om te repeteren. Als je daar actief in bent denk/hoop ik dat het repetitiebezoek hoog blijft.

Repeteren zonder doel gebeurd eigenlijk nooit, maar het komt ook voor dat we dan bijvoorbeeld twee en een halve maand met alleen kerstmuziek bezig zijn waar naar mijn idee wel een paar weken van af kunnen om eens wat interessante stukken op te pakken.

Quote from: "muzikantje"en dat het bestuur open is en als er mensen dreigen te lopen daar een gesprek mee aangaan. Er zit vaak frustratie die niet geuit wordt. En door een gesprek kan er vaak helderheid komen.

Hier heb je zeker gelijk in. Twee maanden geleden had ik al eens binnen het bestuur kenbaar gemaakt dat als er niet wat gaat veranderen ik na de zomer weg ben is er ook niemand naar mij toe gestapt om daar over te praten. Het is dan ook dat er op de ledenvergadering bleek dat er meer mensen zijn die er zo over denken dat ik voorlopig nog blijf (mits er ook daadwerkelijk serieus aan gewerkt gaat worden, ik zet mij er in ieder geval voor in).

Quote from: "muzikantje"en inderdaad als er een iemand gaan lopen volgen er meer. en dat is erg jammer en zonde voor de vereniging.
Want vaak zijn het mensen die veel voor een vereniging doen

Wederom een waarheid als een koe  :D

Quote from: "muzikantje"Dat is een bestuur wat enhousiasme uitstraald en die niet over zich heen laat lopen door een dirigent.

Enthousiasme proef ik bij de meeste bestuursleden helaas niet. Er komt weinig tot niets vernieuwends uit en is eerder van "hetzelfde dan vorig jaar" doen. Verder laat het bestuur veel op zijn beloop onder het mom "het komt uiteindelijk wel goed". Er wordt pas gereageerd op het moment dat iets verkeerd is gelopen. Veel dingen zijn al vooraf aan te zien komen, waardoor er op te anticiperen is (en het dus soepeler zou kunnen verlopen). Naar mijn idee zou een bestuur een beleid voor jaren moeten uitstippelen en de voorwaarden moeten scheppen zodat "alles goed gaat".
Verder hebben we een vrij jonge dirigente welke idd niet over het bestuur heen loopt, dus dat is op dit moment geen probleem. Ik vrees dat wanneer er een overheersend dirigent zou zijn, dat het bestuur niet in staat zou zijn om de te teugelen.

Quote from: "muzikantje"Een leuke jeugdcommissie om de jeugd te intresseren en daar al een beetje bijbrengen dat thuis spelen wel belangrijk is  :|

Daar is dus jaren lang geen (of in elk geval te weinig) aandacht aan besteedt, waardoor op dit moment geen leerlingen zijn die niet in het orkest meespelen en er een "leeftijdsgat" is onstaan (waardoor aansluiting bij de huidige leden moeilijker wordt).
Gelukkig wordt dat op dit moment weer opgepakt. De kinderen in het dorp die de communie doen krijgen een attentie en krijgen gratis algemene muzieklessen aangeboden om ze op die manier bekend te maken met de blaasmuziek. Hopenlijk levert dat nieuwe leerlingen voor de harmonie op (waardoor over ca. 2 jaar weer nieuwe aanwas voor het orkest komt).

Quote from: "muzikantje"Een dirigent die past bij de vereniging en niet een die alles wil bepalen (was mijn reden van vertrek helaas)

De dirigente wil zeker niet alles bepalen. Heeft een visie hoe een reportoir uit zou moeten zien:1 "moeilijk" stuk waar dus ook thuis aan gerepeteerd moet worden en verder vooral veel werken die door de muzikanten (=muziekcommissie) worden aangedragen ("...want het is jullie vereniging").
Alleen straalt ze niet echt enthousiasme uit naar mijn mening, maar dat kan ook aan mij liggen....

Quote from: "muzikantje"Gevarieerde nummer om te spelen.

Dat zit op zich wel goed.

Quote from: "muzikantje"Dat je naar optredens kunt werken het hele jaar door en er geen gaten in de agenda vallen dat je geen doel hebt om te repeteren. Als je daar actief in bent denk/hoop ik dat het repetitiebezoek hoog blijft.

Groot probleem is dat er thuis weinig tot niet gerepeteerd wordt, waardoor het "nieuwe" van een stuk er al lang af is voordat het uitgevoerd kan worden. En het blijft vaak bij noten spelen. Aan muziek maken komen we nauwelijks nog aan toe. Als je een stuk al kunt dromen, motiveert dat niet echt om je in bochten te wringen om naar de repetitie te komen. Dus ondanks dat we eigenlijk maar 2 concerten per jaar hebben (naast wat mars-optredens en kleine concertjes in bejaardenhuis e.d.) is er dus eigenlijk nooit een gat omdat alles erg langzaam gaat.

Quote from: "muzikantje"en dat het bestuur open is en als er mensen dreigen te lopen daar een gesprek mee aangaan. Er zit vaak frustratie die niet geuit wordt. En door een gesprek kan er vaak helderheid komen.

En daar wringt hem denk ik bij ons echt de schoen. In een zeer vervelende situatie door (in mijn ogen) verkeerde beslissing van het bestuur en daaropvolgende escalatie zijn twee gezinnen (beide met 3 personen lid) lijnrecht tegenover elkaar komen te staan, wat een behoorlijke uitwerking heeft gehad op de sfeer in de vereniging. Het conflikt heeft in zijn hevigheid ongeveer 4 maanden geduurd, maar is eigenlijk nooit echt opgelost. Ook is de achtergrond van de beslissing nooit echt uitgelegd door het bestuur. Uiteindelijk werd gezegt: Ofwel je komt gewoon weer erbij zitten en er wordt niet meer over gepraat en anders zien wij ons genoodzaakt...
Gezien een bijna 100 jarig lidmaatschap van onze familie (pa ruim 50 en kids bijna 25) en de band die we met de vereniging hebben, hebben wij toen voor het eerste gekozen. Maar je kunt je voorstellen dat plezier en motivatie een behoorlijke deuk hebben opgelopen.
Om eerlijk te zijn heb ik eigenlijk slechts weinig positieve momenten (ze zijn er wel hoor!!) gekend sinds die situatie, maar steeds hopend op verbeteringen. Helaas door het gebrek aan vertrouwen in het bestuur geen behoefte en motivatie om daar zelf een leidende rol in te spelen. Voorzie echter niet dat er op korte termijn duidelijke verbetering van de situatie zal zijn...

Quote from: "muzikantje"en inderdaad als er een iemand gaan lopen volgen er meer. en dat is erg jammer en zonde voor de vereniging.
Want vaak zijn het mensen die veel voor een vereniging doen

Vandaar dat het naar mijn mening o zo belangrijk is om het saamhorigheidsgevoeld te koesteren en te stimuleren. Dan durft ook iedereen zijn frustraties te uiten en zal niemand uit frustratie weggaan. Dan zullen alleen mensen vertrekken om practische redenen (verhuizing, studie, te druk met werk), die niemand "meetrekken", toch een zekere band met de vereniging houden en mogelijk op een later tijdstip weer opnieuw lid worden.

thuis spelen is bij alle leeftijden een probleem

Hoe zit het bij jullie verenigingen overigens met de discussie over straatoptredens?

Bij beide verenigingen waar ik lid ben heeft de helft (als het niet meer is) hier eigenlijk voor geen meter zin meer in, en ieder optreden lijkt het wel lastiger om een volledig orkest op de been te krijgen. Waar de helft die dit soort dingen wel leuk vindt zich zichtbaar aan ergert, want zij vinden de straatoptredens eigenlijk het bestaansrecht haast van de vereniging. Er zijn naar mijn weten verenigingen waar ze opgehouden zijn met straatoptredens, maar bij ons zie ik dit nog niet zo gebeuren eigenlijk. Hoe is dit bij jullie? En is dit ook een reden om het lidmaatschap op te zeggen?

Geen reden om lidmaatschap op te zeggen.
Niet meer optreden op straat is destructief voor een harmonie.
De mensen weten niet meer waarvoor je bent enzo.

Verplichten kan ook niet. Alleen besef van het bijbrengen van het belang hiervan heeft zin.
Verder moet de vereniging gewoon leuk zijn ook. Dat is ook niet altijd zo.

Quote from: "Maaarten"thuis spelen is bij alle leeftijden een probleem :-)
Ik dat bevalt me prima.

Quote from: "Nijn"Hoe zit het bij jullie verenigingen overigens met de discussie over straatoptredens?

Bij de fanfare waar ik bij zat hadden we al jaren de 4 zaterdagen van juni optochten (dorpsfeesten in de buurt).
 En ik vond dat echt de leukste periode van het jaar. Ik merkte dat de leden dan weer veel dichter bij elkaar stonden maar dan kwam de zomer.
en na de zomervakantie was het weer helemaal foetsie  
Door de studiedagen voor de uitvoering in maart kwam het gevoel weer helemaal terug. (dat was dan wel weer fijn)

Maar straatoptredens is voor mij geen reden om mijn lidmaatschap op te zeggen.
De straatoptredens is meestal wel een/de bron van inkomsten. En die ben je zeker nodig om een repetitieruimte te huren, dirigent, instrumenten, uniformen en natuurlijk bladmuziek!!!!!!!

Quote from: "Nijn"Hoe zit het bij jullie verenigingen overigens met de discussie over straatoptredens?

Daarbij nog even onderscheid maken tussen lopend (marcheren) en zittend; lopende optredens doen we eigenlijk helemaal niet. Hooguit dat we bijvoorbeeld met de dodenherdenking van het muziekgebouw naar de begraafplaats lopen netjes in rijen van drie met stille trom (is maar een klein stukje), maar lopend spelen doen we al een paar jaar niet echt meer. Met Koninginnedag nog wel het één en ander (spelen op het dak van het stadhuis bijvoorbeeld  :D, mooi uitzicht over de zee) wat wel staand is, maar in ieder geval niet lopen en blazen tegelijkertijd. Het is gewoon niet wat de vereniging wil (maar we hebben dan ook wel een redelijke vergrijzing). Zittende optredens buiten zijn overigens nooit een probleem, die zijn dan ook wel gezellig.

Even een kleine update.

Gisteravond hebben we bestuursvergadering gehad en hebben dit onderwerp ook enigszins besproken. Gelukkig heeft iedereen binnen het bestuur wel aardig de zelfde mening en zijn we het er wel over eens dat er wat moet gaan gebeuren.

De eerste stap zal overigens zijn om een enquête voor de leden te maken om te vragen wat iedereen nou wil (en hoe ver iedereen er voor bereid is er meer voor te doen, zoals extra sectierepetities en extra studiedagen bijvoorbeeld). Nou had ik zelf wel het idee dat iedereen binnen de vereniging wel de zelfde mening wat heeft (dat hebben we immers op de ledenvergadering laatst al besproken), maar er waren leden (of eigenlijk één lid) die toch graag een (anonieme) enquête wouden voor de mensen die zich tijdens de ledenvergadering niet zouden durven uit te spreken enzo. Nou had deze gene ook al een opzetje gemaakt hiervoor met vrijwel alle punten die wij met de ledenvergadering ook al besproken hadden er in, waardoor het er dus op neer komt dat hij de ledenvergadering nog eens dunnetjes wil over doen, maar de uiteindelijke enquête zal worden beperkt tot wat de ambities van het orkest zijn.

Al met al in ieder geval wat vooruitgang en de volgende bestuursvergadering zullen we inhoudelijk het er nog wat meer over hebben.

UPDATE

Het is alweer enkele weken stil gebleven rond dit onderwerp, maar een paar weken geleden hebben de leden een enquête ingevuld met wat zij nou willen en hier hebben we gister de resultaten van gepresenteerd. Ik moet zeggen, ben erg tevreden over de uitslag. Vrijwel iedereen geeft aan dat ze het huidige niveau te laag vinden en ook iedereen is bereid om er meer tijd in te gaan steken waar dat nodig is. Nu maar hopen dat deze goede moed niet verwaterd.

Er zijn al plannen voor leuke concerten in combinatie met ons jubileum volgend jaar (135 jaar!), dus ook het gebrek aan afwisselende optredens is daarmee aangepakt. Ik zie het in ieder geval weer positief in bij deze vereniging (heb namelijk op het punt gestaan om er te stoppen).

Goed om te lezen dat jullie er voor gaan!

Ik heb niet alle reacties hiervoor gelezen over dit onderwerp, maar wat ik nog wel wil meegeven is het volgende: zorg dat instroom mogelijk blijft.

Onze harmonie speelt op een redelijk hoog niveau. Nu hebben 2 andere saxofonisten en ik onze B examen gehaald en kunnen we nog niet doorstromen, omdat het niveau verschil tussen leerlingorkest en het grote orkest veel te groot is. Dat het verschil groot is, onderkend ik wel, maar ik maak me zorgen hoe we dat gat gaan overbruggen. De kans is groot dat leerlingen gaan afhaken omdat ze de doorstroom erg moeilijk is. Waarschijnlijk krijgen we extra lessen als sax-trio om het niveau verder omhoog te krijgen. Ik ben benieuwd of dat gaat lukken. Zelf heb ik geopperd om ons gewoon mee te laten repeteren en nog niet meespelen op de concerten. We zijn allemaal gemotiveerd, dus oefenen is geen problemen. Na de vakantie weten we meer.

Groeten,

Henry

Het gat tussen beginners en gevorderden is zeker niet iets dat wij uit het oog verliezen, zo spelen ze in het jeugdorkest nu al een paar van de makkelijkere nummers van het grote orkest om alvast wat in te lopen. Ook speelt de harmonie absoluut niet op het hoogste niveau, dus is het gat ook veel kleiner. Als de beginners éénmaal in het grote orkest zitten worden deze ook altijd gekoppeld aan een meer ervarener persoon om te voorkomen dat ze helemaal verzuipen.

Even een update:

Afgelopen zaterdag hebben wij met het harmonie-orkest voor het eerst in bijna tien jaar weer eens meegedaan met een harmoniefestival welke in Sneek gehouden werd. We zijn vanaf de zomervakantie grotendeels alleen hiervoor bezig geweest (ondertussen ook wel wat alvast voor het komende kerstconcert en het komende jubileumconcert begin volgend jaar ivm 135 jarig bestaan) en moet zeggen, als ik vergelijk hoe wij begin dit jaar bezig waren (met alleen maar wat pop-nummertjes spelen), zijn we nu zeker de goede weg in geslagen. Je merkt nu gewoon dat de mensen meer gaan oefenen en sectierepetities houden en het zelfbeeld dat wij een orkest van "laag niveau" zijn is ook aardig verdwenen. Ook het jurycommentaar was positief te noemen (niet dat je bij een festival nou echt veel negatief commentaar zult krijgen, maar toch), zo waren wij van alle orkesten het orkest wat de meest enthausiaste uitstraling had (ook grotendeels te danken aan de dirigent) en was de balans in het orkest goed (ook al hebben we maar zeven klarinettisten wat voor een harmonie weinig is, maar wel weer drie tenorsaxen :D wat weer veel te noemen is, ik moet mij dus veel inhouden). Ook als je hoort dat andere orkesten (we zaten met drie orkesten tegelijkertijd in de zaal en om en om twee nummertjes gespeeld) gewoon slecht gestemd zijn in de tenor hoek (dus ook trombones en baritontuba's enzo) en veel minder met dynamiek doen (dat is weer het voordeel van een kleiner orkest, dan gaat dynamiek doorgaans veel beter), deden wij het lang zo slecht niet.

Al met al een stuk rooskleuriger dan ten tijde dat ik dit topic starte.

Mooi om te zien dat bij jullie de negatieve spiraal doorbroken is en jullie gezamenlijk aan de toekomst werken! Zo'n festival is dan idd een mooi moment om een pluim te krijgen!

Bij ons in de harmonie is er helaas nog niets veranderd, dus sukkelt alles nog een beetje door zoals al een hele tijd. Tenor saxofoniste heeft zich voorlopig teruggetrokken vanwege motiviatie problemen. En ook ik heb uit tijdgebrek keuzes moeten maken. Vandaar dat ik mij voor de vereniging waar ik het minste plezier uithaalde en de meeste energie/frustratie kost (de plaatselijke harmonie dus), voor een half jaar heb afgemeld. De sax sectie bestaat dus nog uit 1 altsax en 1 baritonsax. (Op zich natuurlijk veel te weining, maar in een harmonie van krap 30 man nog geen ramp).
Dirigente is zwanger dus eerste helf volgend jaar zal de harmonie enkele maanden met een vervanger repeteren en concert geven.

Zelf speel ik wel nog met veel plezier tenor en bariton in een band en help ik af en toe nog in enkele harmonieen uit op tenor of bariton en soms op alt. Maar alt staat dus op het moment op een laag pitje.

Voorjaar 2011 maar weer eens kijken hoe het met mijn eigen beschikbare tijd staat en hoe de vlag bij de harmonie erbij hangt...
Wordt vervolgd...

Groeten,
Roger

Quote from: "niesten"Op zich natuurlijk veel te weining, maar in een harmonie van krap 30 man nog geen ramp.

30 man is inderdaad niet super veel, maar zeker wel te doen. Wij hebben iets van 35 leden, maar het is dan wel zaak een goede verdeling tussen de instrumenten te hebben en het hebben van goede muzikanten op bepaalde plekken om de minder goede mee te trekken. Maar één altsax en één baritonsax en verder geen tenorsax lijkt mij toch echt te weinig (ik zou zeggen minimaal twee alten, één tenor en één baritonsax). Zeker jammer om te lezen dat er muzikanten stoppen door motivatiegebrek, zodra de eerste leden beginnen te lopen, is het hek van de dam en volgen er vaak wel meer.

Op het festival zaten we naast een orkest van wel 60 man, dan valt het pas op hoe klein je eigen orkest is.

Ik ben laatst wezen luisteren naar een fanfare uit een buurgemeente.
Groot orkest, ik telde in de gouwigheid 61 man/vrouw. Speelden beregoed.
Ik was eigenlijk een beetje jaloers want als er op mijn eigen harmonieke een goede opkomst is bij een repetitie dan zijn er 35.
Van die 35 presteren er ook nog een stuk of wat steevast te laat te komen.
De blaaskapel en het combo zijn opgehouden wegens tijdgebrek(enthousiasme)
Deze fanfare wil hogerop, dus minimaal 1x per jaar op concours. Liefs 2 maal.
Als leden het niveau niet bij kunnen houden dan is dat jammer voor ze en moeten ze maar uitkijken naar iets anders.
Na de uitvoering hoorde ik diverse leden: Gelukkig gaan we volgende week op concours. daarna krijgen we andere muziek want we hebben al 4 maanden per week: 1 repetitieavond, 2 sectierepetities, we zijn ook al 2x op zaterdag de klos geweest en een studieweekend gehad. En steeds dezelfde stukken.
Mijn toeterclubje wil ook graag beter spelen. We zijn de laatste jaren langzamerhand wat lastiger stukken gaan spelen.
We durven nu Astor Piazola aan. Het kan beter maar we hebben wel het lef om het te spelen.
Ik ben bang dat, als we concoursen moeten gaan blazen, de vereniging snel zal slinken.
Op de jaarvergadering komt wel elk jaar het voostel ter tafel maar wordt weer weggestemd.
Ik ben blij met mijn eigen clubje maar ik blijf een beetje jaloers op 61 spelende leden.
Penningh

Als een concours het niet is, kijk dan eens naar andere dingen  :) Ik heb al wat beschreven in dit topic.

Een studieweekend is erg goed voor de onderlinge binding, of je nou op concours moet of niet. Ben net terug en het was echt supergezellig, heb me heel netjes gedragen *not*  :lol:

Ik speel zelf in een fanfare, waar we wel veel jeugd hebben(20 spelende en 5 leerlingen). Dit komt door een zeer goede jeugdwerking (we gaan jaarlijks 4 dagen gratis op kamp, spelen een eigen jeugdconcert waar leerlingen kunnen aan meedoen zodat ze al een eerste ervaring hebben, er is een 'jeugddag' waarop de jeugd een activiteit doet, zoals zwemmen, en om dit alles te betalen hebben we onze eigen spaghettidag!).
Waar ik het zeker mee eens ben is dat het niveau van de fanfare daalt, niet door de jeugd, maar door de keuze van de stukken. Partituren zijn na 2 repetities gekend en de fut is er ook uit wanneer je die stukken dan nog een heel jaar moet spelen. Wat we vorig jaar wel hadden, en dit jaar niet, zijn 2 moeilijkere stukken waaraan heel wat werk is. Maar dan krijg je weer klachten dat we anderhalf uur aan een stuk zitten te repeteren (waar ik het ook soms op mijn heupen van krijg). Dit zou kunnen verholpen worden door sectierepetities, maar er wordt al zoveel verlangd van de muzikanten, bijna wekelijks een optreden, dat een extra repetitie teveel is gevraagd.
Ook zitten wij met het probleem dat de dirigent zelf in het bestuur zit en heel veel te zeggen heeft. Mijn vraag om over te schakelen naar tenor (wat ik van de dirigent niet mocht omdat ik de altsaxen moet rechthouden) is maar liefst 3 jaar onderweg geweest naar het bestuur. Terwijl ik dacht dat de dirigent het ging doorgeven aan het bestuur, om een nieuw instrument voor mij te kopen. Ik heb gedreigd met te vertrekken en meteen hadden ze door dat als er één jeugdige muzikant vertrekt, er zullen volgen. Toen waren ze opeens poeslief :)
Om jeugd aan te trekken is het een kwestie van het verkeerde imago van de fanfare/harmonie (in pakjes door de straten lopen) weg te krijgen. Ga eens spelen in een school, een muziekacademie,... en wie weet komt er wel een muzikantje naar de repetitie. Dan is voor andere jongeren de stap gemakkelijker gezet.

Quote from: "Ellen95"Partituren zijn na 2 repetities gekend en de fut is er ook uit wanneer je die stukken dan nog een heel jaar moet spelen. Wat we vorig jaar wel hadden, en dit jaar niet, zijn 2 moeilijkere stukken waaraan heel wat werk is. Maar dan krijg je weer klachten dat we anderhalf uur aan een stuk zitten te repeteren (waar ik het ook soms op mijn heupen van krijg). Dit zou kunnen verholpen worden door sectierepetities, maar er wordt al zoveel verlangd van de muzikanten, bijna wekelijks een optreden, dat een extra repetitie teveel is gevraagd.

Dit is inderdaad een bekend probleem, maar wat hierbij helpt is om eens een enquête te houden onder de leden voor wat ze nu precies willen. Zo is er bij mijn vereniging steevast een groepje van ongeveer drie wat oudere mannen (denk hierbij even de twee oudjes op het balkon van de muppets :lol:) die elkaar altijd wat lopen op te zwepen over hoe klote alles wel niet is en het ook altijd stellen alsof hun mening die van het hele orkest is. Zo had één van dat groepje voor de laatste ledenvergadering nog een brief opgesteld met een heleboel punten waar hij, en volgens hem het halve orkest, het niet mee eens zou zijn (zoals de voorzitter die niet goed zou zijn, dat de vereniging te veel geld uit zou geven aan nieuwe instrumenten terwijl we op het moment gewoon goed bij kas zitten en nu dus mooi kunnen investeren, enzovoorts). Wij als bestuur gingen die brief gewoon netjes punt voor punt in de vergadering behandelen (waarom zou je ook geen kritiek mogen uiten), maar halverwege de brief kwam al het verzoek van meerdere leden om alsjeblieft die brief aan de kant te leggen (de schrijver van de brief was er zelfs overigens vanwege ziekte niet) wat dus wel weer aangeeft dat de mening van de paar die veel hun mond open trekken zeker niet die van het hele orkest hoeft te zijn. Door dus een enquête te houden over wat voor muzikale richting jullie op willen (wel of geen concours, moeilijkere of makkelijkere muziek) krijg je een veel beter beeld van wat iedereen wil. Kan je later ook mee schermen als er weer mensen beginnen te zeuren dat ze het niet eens zijn met de koers. Het heeft bij ons zeker geholpen.

Jammer dat bij jullie de dirigent in het bestuur zit (wij huren een dirigent in, die bemoeit zich verder niet met bestuurlijke zaken), dan krijg je inderdaad wel een aardig veto in de vereniging. Maar anderzijds kan ik van de dirigent wel snappen dat hij er tegen is om jou van alt naar tenor te laten gaan om het gehele orkest in balans te houden. Dat is toch altijd wat een middenweg vinden tussen wat de leden graag willen en wat voor het orkest beter is. Al zou er wel serieus gekeken moeten worden of er toch niet een mogelijkheid is om jou op tenor te krijgen, dat je dirigent jouw verzoek richting het bestuur tegenhoud is natuurlijk wel kwalijk te noemen vind ik.

En nu weer een jaar verder sta ik toch weer op het punt te stoppen bij deze harmonie. Het ledenaantal loopt langzaam terug en je merkt dat mensen makkelijker afzeggen voor een repetitie of optreden. Vorige week nog gespeeld bij een opening van een keermuur (om water tegen te houden in de haven) en ik zat daar als enigste sax (1 alt dus, beide tenoren waren ziek en de bariton is voor de zomer gestopt ivm leeftijd), er was één trompet en slechts drie klarinetten! Gister nog een repetitie gehad waar er (ik heb ze even in mijn hoofd geteld) negen mensen niet waren op een orkest van iets meer dan 30 man! Verder zijn er op dit moment helemaal geen leerlingen dus aanvulling zal er de komende jaren ook niet komen.

Om na bijna 20 jaar bij de vereniging te stoppen is iets wat je niet makkelijk doet zeker als je weet wat voor gat je achter laat, maar voor iemand die zich zelf in de muziek steeds wil verbeteren en ergens naar toe wil werken houdt het hard op als de rest van het orkest het allemaal wel best vind.

Dus...wie weet een leuk orkest op niveau in Friesland die op maandag repeteren en nog een alt of tenor nodig hebben ? :D

Ik heb ook ooit afscheid genomen van een orkest waar ik ruim 20 jaar speelde.
Dit besluit heeft ruim had een halfjaar nodig voor ik het tot uitvoer bracht en overstapte naar een ander orkest.
Wat was er aan de hand: De pasbenoemde dirigent zag het uitsluitend als broodwinning en had er totaal geen plezier in.
De disipline in het orkest was zoek.
De Muppetmuzikanten zaten te scheuren en wisten alles beter.
Het niveau zakte als een dieplood.
Ik had het helemaal niet meer naar mijn zin.
Op een avond, de dirigent ging de bok op met de woorden, vanavond gaan we alleen loopmarsen doen.
Het orkest marste toen al jaren niet meer.
Er werd heftig op los gescheurd. Er werd gelijk begonnen maar aan het eind was er zeker drie maten verschil.
Er werd niet afgeslagen en gecorrigeerd.
Staande de repetitie ben ik opgestapt met de woorden. Hier wil ik niet aan meedoen.
Met mij nog vier leden zijn we overgestapt naar een bedrijfsharmonie in, zoals we dat noemden, de grote stad.
Ik ben wel niet spelend lid gebleven en ben alle uitvoeringen blijven bezoeken.
Het bestuur heb ik schriftelijk meegedeeld welke mijn beweegreden waren.
Deze brief is op een extra ledenvergadering op de agenda gezet.
De dirigent is op staande voet ontslagen en de grootste Muppet is verzocht de vereniging te verlaten.
Na tien jaar stopte de bedrijfsharmonie omdat het bedrijf het orkest niet verder wilde onderhouden. Er werkten nog maar twee leden bij het bedrijf.
Ik speelde dus een tijdje niet.
Op een gegeven moment was ik weer bij een optreden van mijn oude harmonie.
Ze speelden de o.a Libertango van Piazola.
Het kon beter maar het lef om het neer te zetten sprak mijn aan.
Dezelfde avond ben ik weer spelend lid geworden.
Er staat een jonge dirigent voor, niet de allerbeste, maar 100% verenigingsman en het is nog steeds onrustig tijdens de repetitie.
Ik speel nu alweer een jaar of vier mee en ik heb het naar mijn zin.
Wel ben ik op zoek naar een tweede(beter) orkest. Ik wil dan bariton blazen.

Wat ik eigenlijk wil zeggen, dat het meer gebeurd dat mensen na zo'n lange tijd weggaan bij een orkest.
Maar als je zo lang lid bent ligt er ook een stukje van jezelf bij die club.
Blijf contact houden, ondersteun ze, zeg dat je als invaller beschikbaar ben, de neerwaarse gang zal in de loop der tijd veranderen.

Poeh, een heel verhaal
Penningh

Klinkt allemaal heel bekend Penningh!

Ik zat er inderdaad aan te denken mij wel beschikbaar te blijven stellen voor optredens (de grotere dan, van buitenoptredens en aubade's vind ik niets aan) en dan één of twee repetities van te voren mee doen wat gezien het lage niveau van het orkest voor mij toch niet een probleem is. Ik ben alleen bang dat gezien het ontbreken van enige aanwas (en als je geen jeugd hebt trek je die ook niet) het orkest over een paar jaar helemaal einde is of slechts als een dweilorkest ofzo bestaat.

Omdat het orkest een "subsidie" orkest is zitten er een aantal optredens in die verplicht waren.
Denk hierbij aan de hymnes tijdens de dodenherdenking en het "ik hou van holland gedoe" op koninginedag.
Dingen die ik ook verafschuw.
Het was de gewoonte om dit op de voorafgaande repetitie dit even door te jassen.
Ik heb op een gegeven moment de hele saxsectie (6 man/vrouw) achter me gekregen en we de stelling ingenomen, als er niet voor deze optredens   serieus wordt gereperteerd dan vinden wij dit best maar je zult het zonder saxen moeten doen.
Het gevolg is dat bij de afgelopen dodenherdenking wel een paar hymnes gespeeld zijn maar we een stemmig stuk gespeeld hebben.
Het plaatselijke blad kwam op de voorpagina met foto dat de harmonie de herdenking tot een waardig moment had gemaakt.
De groep die straks Sinterklaas in gaat halen is nu al aan het reperteren en wat ze gaan spelen blijft niet bij een simpel Zie ginds komt.....
Eigenlijk is het zo, als je een groep mensen kan motiveren, meestal je eigen sectie, kan een vereniging weer in een opwaartse spiraal komen.
Ze moeten dan ook eens een keer zeggen joh, dit willen wij niet, doe het anders en help daarbij.
Penningh

hele goede. We zijn nu ook bezig, op een iets andere manier, met groepsrepetities. We gaan binnenkort eigen gekozen muziek spelen, naast het optreden dat we gezamenlijk doen. De hoorns, de saxofoons, etc.   Je kunt als sectie laten dat je ook op zich wat kunt. De reacties zijn positief wat het leuk maakt.

Quote from: "Maaarten"hele goede. We zijn nu ook bezig, op een iets andere manier, met groepsrepetities. We gaan binnenkort eigen gekozen muziek spelen, naast het optreden dat we gezamenlijk doen. De hoorns, de saxofoons, etc.   Je kunt als sectie laten dat je ook op zich wat kunt. De reacties zijn positief wat het leuk maakt.

Goed idee, doe wat met je sectie op een uitvoering.
Laat het publiek horen wat saxofoons kunnen.
Doe, bijvoorbeeld, een strak stukje klassiek en laat het daarna swingen.
Geen instument kan dit beter dan een sax.
Als je lastig vindt om de diverse stemmen te moeten blazen doe het dan unisono.
Het maak niet uit maar laat je als sectie horen.
Het gevolg zal zijn dat een volgend optreden een andere sectie zich wil presenteren.

Penningh

Quote from: "Penningh"

Quote from: "Maaarten"hele goede. We zijn nu ook bezig, op een iets andere manier, met groepsrepetities. We gaan binnenkort eigen gekozen muziek spelen, naast het optreden dat we gezamenlijk doen. De hoorns, de saxofoons, etc.   Je kunt als sectie laten dat je ook op zich wat kunt. De reacties zijn positief wat het leuk maakt.

Doe is wat met je sectie op een uitvoering.
Laat het publiek horen wat saxofoons kunnen.
Doe ,bijvoorbeeld, een stukje klassiek en laat het daarna swingen.
Als je lastig vindt om de diverse stemmen te moeten blazen doe het dan unisono.
Het maak niet uit maar laat je als sectie horen.
Het gevolg zal zijn dat een volgend optreden een andere sectie zich wil presenteren.
Penningh

Het probleem is dat tegenwoordig in veel gevallen, ik de hele saxsectie ben :lol:

Wat we dit voorjaar wel gedaan hebben is een concert met de harmonie samen met het saxkwartet waar ik in speel (waarvan de andere drie dus niet bij deze harmonie spelen) en dat was erg leuk om te doen, al was dat een beetje druk voor mij. Ik denk alleen niet dat er andere secties zijn bij ons die zich op een dergelijke manier op de voorgrond willen treden. Er zijn zat bij die zelfs te verlegen zijn om in hun eentje een stukje voor te moeten spelen op een repetitie om te laten horen of ze het wel goed doen of zelfs bij het afstemmen slechts een verlegen toontje produceren.

[VERBERG VOOR SEBOMODE:]

Quote from: "Penningh"Doe is wat met je sectie op een uitvoering.
Laat het publiek horen wat saxofoons kunnen.
Doe, bijvoorbeeld, een strak stukje klassiek en laat het daarna swingen.
Als je lastig vindt om de diverse stemmen te moeten blazen doe het dan unisono.
Het maak niet uit maar laat je als sectie horen.
Het gevolg zal zijn dat een volgend optreden een andere sectie zich wil presenteren.
Penningh

[MODE UIT.]

lijkt me erg leuk
te vroeg de verbergmode uitgezet zie ik......

Kimswerd ligt me te ver weg anders zou ik met alle plezier de saxsectie verdubbelen.
Penningh

Quote from: "Penningh"Kimswerd ligt me te ver weg anders zou ik met alle plezier de saxsectie verdubbelen.
Penningh

Ha, bespaar je zelf de frustratie zou ik zeggen De vereniging moet eerst zelf maar eens goed gaan nadenken welke koers ze willen varen, als het dan ooit nog eens wat wordt kom ik wel weer eens om de hoek kijken.

Heb nog vaak aan dit draadje gedacht.....
Zelf ben ik vorig jaar november gestop in de plaatselijke harmonie waarvan ik ca. 30 jaar lid ben geweest :(
Ivm de geboorte van mijn zoontje had ik even een timeout van een half jaar genomen (tweede keer al in 3 jaar....zegt ook al iets). Tijdens deze timeout heb ik het repeteren bij de harmonie eigenlijk niet gemist (was wel nog actief in een bandje en af en toe uithelpen bij andere orkesten) en toen de tijd rijp was om weer wekelijks te komen repeteren.....ik moest er niet aan denken  :cry: Ik had er gewoon niet (meer) de tijd en niet meer de motivatie voor....  :(
Het ging al jaren niet meer zoals ik wilde/hoopte (steeds minder leden <30, dirigent met geheel andere smaak/opvatting dan mij, bestuur zonder visie of daadkracht, etc. etc.), maar toch wilde ik 30 jaar lidmaatschap niet zomaar erbij neer gooien.
Na rijp beraad met mezelf een compromis bedacht en dit aan het bestuur (voorzitter) voorgelegd: Ik zou niet meer als spelend lid deelnemen, maar indien mijn zus (altsax) , mijn vader (barisax) of een andere saxofonist verhinderd zouden zijn, zouden ze een beroep op mij kunnen doen, dus een soort 1e reserve. Dat moest binnen het bestuur besproken worden en maarliefst 5-6 weken later kreeg ik als antwoord, dat men bang was dat dan veel mensen zouden volgen en niet meer "op straat" (marcheren) meer zouden gaan en dan was het einde zoek. Mijn voorstel werd dus verworpen en ik had de keuze om ofwel elke donderdag (wss meestal met tegenzin) op de repetitie te verschijnen ofwel afscheid te nemen van de harmonie :-(
Er was nog een gezamelijk concert gepland met de harmonie van een naburig dorp in november 2011 wat mij erg leuk leek, dus dat heb ik dan als mijn "afscheidsconcert" aangekondigd. De periode van september tot november waren leuk, maar hebben mij ook duidelijk gemaakt dat ik de juiste keuze heb gemaakt door afscheid te nemen. De harmonie en ik zijn gewoonweg te ver uit elkaar gegroeid....

Ik heb zelf muciseren altijd al leuker gevonden dan luisteren naar een harmonie of fanfare, dus ben ik tot op heden relatief weinig naar concerten van de harmonie geweest. Via familie krijg ik wel nog het reilen en zeilen van de vereniging mee, dus contact houden doe ik zeker. Zo weet ik bijv. dat de dirigente a.s. november stopt bij deze harmonie. Dus hopenlijk betekent dit een nieuw begin en einde van de negatieve spiraal waarin ze zitten.
Wie weet ga ik ooit ook nog eens uithelpen of misschien zelfs voor "vast" toeteren bij "mijn" harmonie  :wink:  
Maar laat het bestuur eerst maar eens een visie en koers ontwikkelen en de boel op de rit krijgen, dan zien we dan wel weer verder ...

Voor jou invisible, spijtig om te horen dat jou eenzelfde lot beschoren lijkt te zijn....

Groeten,
Roger

misschien moeten we een Nederlands Blaasorkest oprichten....

Quote from: "niesten"Voor jou invisible, spijtig om te horen dat jou eenzelfde lot beschoren lijkt te zijn....

Ja, helaas ziet dat er wel naar uit. Anderzijds heb ik al een derde divisie fanfare gevonden (mijn "oude" harmonie zat niet eens in een divisie) die ook op maandag repeteert en die nog zoeken naar een tenor wat naar ik gehoord heb wel een club is die vooruit wil. Is voor mij ongeveer 20 minuten rijden, dus prima te doen. Daar maar eens sneupen over een paar maanden (eerst nog een paar andere "uitdagingen" (//http://quatreforte.nl/concert.html) achter de rug krijgen 8) )

Quote from: "Pieter"misschien moeten we een Nederlands Blaasorkest oprichten....

Ja, lijkt mij altijd mooi om eens bij een orkest met alleen maar mensen die er voor willen gaan te spelen. Wou wel met zoiets (//http://www.spon.info/) mee doen, maar dat is dan meteen weer twee uur rijden voor mij.

Tja, de serenades en rondgangen zijn niet de meest leuke optredens (soms ook idd subsidieoptredens) maar ja, hoort er bij. Maar je merkt idd wel dat mensen daar wel wat eerder voor afzeggen, dan bijv. voor een mooie taptoe!!!
Moet zeggen dat het bij ons redelijk gaat, we zijn nu met ongeveer 42 man/vrouw. De een wat meer gemotiveerd dan de ander maar tot nu toe gaat het redelijk, lekker veel optredens. Is wel eens anders geweest. Hiervoor hadden we een dirigent die meer van de harmonie was, dus graag concerten gaf enzo, tja, daar ben je niet echt showkorps voor he. Wij moeten het wel van de buitenoptredens hebben, en dan het liefst de taptoes. Nu sinds kort een saxsectie jahaaa, 3 alten (waaronder 1 stagiaire die wat mij betreft morgen wel mee mag lopen, dat niveau heeft ze wel) en een tenor, dus tja, INVISIBLE tis dat je te ver weg woont whahahah. Er zijn zelfs leden die destijds gestopt zijn die nu toch weer terug zijn gekomen en nog wat jeugd in de wachtkamer. Kortom gaat hier lekker, maar hoor ook wel dat veel verenigingen in Enschede al gefuseerd zijn, of gewoon heel weinig leden hebben en omdat ze perse aan een concours mee willen doen, dan maar mensen inlenen!!

Jammer hoor, maar heel begrijpelijk dat je daardoor klaar bent met een vereniging, ik zat hiervoor bij een club die op gegeven moment alleen nog maar de geijkte optredens had, sinterklaas, palmpasen en het jaarlijkse concert, toen was ik er na 6 jaar klaar mee. Er kon nog geen bedankje van af, of ik het uniform compleet had ingeleverd?? Ja, nou doei!!! Eeeeuh, ja jullie ook bedankt. Beetje jammer.

Bij ons is ook al jaren de aftakeling in gang. Zie begin van dit draadje. Ik heb echter met 2 handen het nieuwe leden beleid opgepakt en we hebben inmiddels weer 14 nieuwe leerlingen mogen ontvangen. Vorig jaar zijn we gestart met een blazersklas (8 kids) samen met onze muziekdocent, op de lagere school. Na het eerste jaar zijn 5 muzikantjes gebleven en 3 afgehaakt.
Alle 14 leerlingen (volwassenen en jeugd samen) lessen nu 8 maanden tot 1,5 jaar. Na de vakantie ben ik aldus met een "instap-orkest" gestart om deze leerlingen op een andere manier te laten samenspelen, met hulp per sectie van muzikanten uit het groot orkest. We hebben nu 5 repetities gehad en ze vinden het allemaal fantastisch. Ik sta zelf voor het orkest (als beginnelings-dirigent), had wel iets ervaring opgedaan met de blazersklas maar ben 3 weken terug gestart met een assistent dirigenten opleiding om een goede basis op te bouwen. Ik kan het geleerde gelijk in praktijk brengen.

M.a.w. als je de handen uit de mouwen kunt en wilt steken, kan er wel iets bereikt worden. Het heeft veel van mijn tijd gekost, maar het heeft ook iets opgeleverd. En heel belangrijk, ik vind het erg leuk om te doen. Ik heb dan ook een nieuw (dirigent)stukje in mijzelf ontdekt wat ik 2 jaar geleden niet had kunnen voorzien. Erg leuk om te doen en ik leer er weer erg waardevolle muzikale dingen van.

Gisteren weer mijn eerste repetitie na mijn vakantie gehad... (althans dat was het plan)

2 man met bypasses in het ziekenhuis, 1 depressief opgenomen, 2 man voor het werk weg, 1 vakantie (+ 4 vacatures)
Resultaat... 1 drummer, 2 trombonisten, 2 saxofonisten waren aanwezig......

Wat je een goed begin van het muzikale jaar noemt  :cry:

Wat je bij ons ziet is dat door de gemiddeld steeds hoger wordende leeftijd, er steeds meer gepensioneerden zijn die buiten het hoogseizoen op vakantie gaan. Zo was onze soloklarinetist in april er al niet bij een groot concert geweest hierdoor en is hij nu de komende maand,  en dus ook tijdens een harmoniefestival, er weer vandoor. En zo kan ik nog wel vier of vijf leden bedenken die er dan meerdere weken achter elkaar niet zijn. Maar ja, je kan moeilijk ze verbieden op vakantie te gaan, hooguit ze verbieden om met een optreden mee te doen ofzo.

Voor het komende festival hebben we in ieder geval een stuk of drie klarinettisten nodig, een extra slagwerker en z'n beetje een hele saxsectie om in te vallen (dus als er nog saxofonisten in Friesland zijn die eens willen helpen :lol: ?), dus dat geeft wel een beeld van de bezetting.

Wij zien de aftakeling ons tegemoet komen. Orkest bestaat uit ong. 60 man, speelt 2de divisie, maar zou bij meer kwaliteit in de secties, makkelijk een 1ste divisie zijn. ook ons orkest wordt ouder en omdat het jeugd en opleidingsbeleid al zeker 20 jaar geen aandacht heeft gehad, komt er ook niets bij.
Ik ben 4 jaar geleden in het bestuur gestapt om het leerlingenbeleid weer vorm te gaan geven. We hadden een amateur als dirigent, door iedereen hoog geprezen want hij was zoooo aardig. Het heeft 2 jaar geduurd voor het bestuur en de leerlingencommissie er van doordrongen was, dat die man weg moest! Ik heb nu de beste dirigente voor het orkestje staan, die je maar kunt vinden. Zij heeft al ontelbare prijzen voor haar orkesten in de wacht gesleept. Kleine orkestjes met maar nauwelijks een paar leerlingen groeien binnen 5 jaar uit tot grote leerlingorkesten.........MITS de vereniging inziet dat een leerlingenbeleid het belangrijkste onderdeel van die vereniging is. Dat is nog erg trekken aan een dood paard op dit moment.
Onze vereniging heeft een aantal sterke punten, onder andere het financieel beleid, we hebben een goed gevulde bankrekening en het geld is voor verschillende doeleinden gereserveerd. Alles wat daarbovenop georganiseerd wordt moet kostenneutraal gebeuren. We hoeven ons dus niet zo erg druk te maken....,maar.. Ook bij ons zijn veel mensen vaak op vakantie, weg voor het werk, andere hobbies. Niet alleen de bezetting tijdens repetities laat te wensen over, maar ook de inzet om dingen te organiseren. We hoeven niet zo nodig, want er is toch geld genoeg. Volgend jaar vervalt alle subsidie. Ik vind het prima, dan moeten we weer samen dingen gaan ondernemen om aan geld te komen. MIsschien genereert dat weer een groepsgevoel.

In deze tijd, waarin het individualisme hoogtij viert is het heel belangrijk dat eeen vereniging geleid wordt door sterke personen met een visie! Amateurs krijgen het alleen voor elkaar wanneer de vereniging een sterke gemeenschap vormt die de neuzen dezelfde kant op hebben staan. Dit in organisatorisch opzicht, maar ten aanzien van muzikaal beleid. zhier heb je een sterke dirigent voor nodig, want dat is meestal de enige persoon met vakkennis, niet alleen ten opzichte van de muziek, maar ook didactisch!Hij of zij moet een sterke persoonlijkheid hebben en boven de muzikanten staan.

Een niet spelend bestuur werkt volgens mij altijd het beste. En een strakke regelgeving die geent is op wat voor soort club je bent. Het is prima om een gezelligheidsvereniging te zijn, maar wil je wat bereiken dan moet je daar gedragsregels voor opstellen. Kijk maar eens naar de voorwaarden van het SPON! Ik zou willen dat er bij onze club deze eisen gesteld werden. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden en met kwaliteit trek je kwaliteit.
Ons bestuur vreest dat met een strikter beleid het ledental zal dalen.....Grof gezegd zeg ik dan, nou dan ben je de rotte appels mooi kwijt en kun je verder bouwen met gemotiveerde mensen, Maar ik mag dat niet zeggen, want dat gaat over lieve, oude, goedbedoelende, al jaren lid zijnde mensen. Het gevolg?
Nog een aantal jaar en dan zijn alle gemotiveerde mensen weggegaan en blijft er een clubje over waar je niet zo veel meer mee kunt, maar zij hebben het wel gezellig.....Angst overheerst visie.

Ja, dat SPON is wel leuk, ik ken wel iemand die daar speelt, zal nog eens navragen. Het nadeel van zo'n projectorkest is dat de organisatie op weinig mensen aankomt meestal en dat er niet echt een ontwikkeling in kan zitten. je moet het altijd maar afwachten. Een vereniging is meer bindend, dat heeft wel iets. Maar ik denk dat het een leuk project is.

Zo, vorige week al kenbaar gemaakt bij het bestuur dat ik bij deze vereniging stop en nu hebben ze het ook in de bestuursvergadering het er over gehad. Ze zien nu gelukkig ook in dat er nu toch iets drastisch moet veranderen om nog een toekomst te hebben (immers veel vergrijzing, geen mensen in de opleiding en een ondertussen onderbezet orkest) en ze hadden het al over misschien te willen fuseren met een harmonie een stad verderop (10 km), al zie ik dat nog niet zo snel gebeuren gezien een historische afkeer tussen mensen uit deze twee steden en het altijd maar weer afwachten is wat er na een fusie overgebleven is van de leden. Maar wat zouden ze anders moeten? Hooguit nog eens een hele sterke campagne om nieuwe leden te trekken en het liefst dan ook nog met enig niveau, maar dat is zo makkelijk nog niet.

Pak van mijn hart is in ieder geval dat ook al vinden ze het erg jammer, dat iedereen wel snapt waarom ik weg ga en dat ze het nog heel wat vinden dat ik het nog zo lang daar uitgehouden heb. Na bijna twintig jaar bij een vereniging gezeten te hebben is dat wel plezierig om te horen :D

Invisible,

Het is altijd moelijk zo'n knoop door te hakken.
Ik denk dat het goed is voor jezelf dat je het hebt gedaan.
Hopelijk zijn er wat mensen bij de harmonie wakker geschud en gaat er wat gebeuren.
Probeer wel betrokken te blijven bij deze club.
Uiteindelijk is het toch een stukje van je leven.
Penningh

Quote from: "Invisible"Dus...wie weet een leuk orkest op niveau in Friesland die op maandag repeteren en nog een alt of tenor nodig hebben ? :D

"Op niveau' is zeker geen niveau 5?

Quote from: "nessie"

Quote from: "Invisible"Dus...wie weet een leuk orkest op niveau in Friesland die op maandag repeteren en nog een alt of tenor nodig hebben ? :D

"Op niveau' is zeker geen niveau 5?

Nee , zat meer te denken aan 3 of hoger, maar welk orkest had je het over dan?

Quote from: "Invisible"

Quote from: "nessie"

Quote from: "Invisible"Dus...wie weet een leuk orkest op niveau in Friesland die op maandag repeteren en nog een alt of tenor nodig hebben ? :D

"Op niveau' is zeker geen niveau 5?

Nee , zat meer te denken aan 3 of hoger, maar welk orkest had je het over dan?

Eh... een fanfare niveau 5. Dus bepaald niet wat jij zoekt.

Aangezien dit topic steeds weer veel los gemaakt heeft hier, maar weer een kleine update :-D Ik heb voor dit optreden één keer mee gerepeteerd vorige week nadat ik er al twee maanden weg was en ze hadden in die tijd niet één nieuw stuk op de lessenaar (alles wat er gespeeld werd spelen ze al jaren), maar toch worden er gewoon fouten gemaakt die je eens een keer bij een nieuw stuk maakt zoals het vergeten van mollen en kruizen, herhaling en coda's en is er totaal geen aandacht voor details zoals dynamiek, articulatie of het exact spelen van een ritme. En het ergste is nog wel de stemming, ook al wordt er afgestemd, zijn sommige op een gegeven moment gewoon halve tonen te hoog of te laag zodat je de hele avond daar zit met het idee dat je zelf niet stemt. Nee, daar kom ik op terug, dat was bij lange na nog niet het ergste, dat was namelijk mijn buurman op tenor die na enkele weken niet gespeeld te hebben vanwege ziekte (die buurman waar ik het al vaker over gehad heb die ergens in de zeventig is, in een rolstoel zit en dus geen ademsteun heeft en maar niet wil stoppen om toch nog een verzetje te hebben op zijn tijd, ook al gaat dat ten kosten van het speelplezier van anderen) toch maar wel zonder van te voren nog een repetitie mee te maken op het optreden te komen omdat het optreden in het zelfde bejaardentehuis was waar hij woont. Zacht spelen kon hij niet, was continue kwijt waar we waren, maar toch wel door blijven toeteren en absoluut niet zuiver (hij krijgt zijn mondstuk al niet eens meer verder op de sax, maar toch is hij nog veel te laag) en op een gegeven moment dat hij er helemaal uit was ging hij maar wat soleren wat nergens naar klonk!!! Om eerlijk te zijn vind ik dat dit orkest op dit moment niet eens meer fatsoenlijk kan optreden en daar voorlopig maar mee moet stoppen, en dat is een erg sneue conclusie die helaas door meerdere mensen in het orkest gedeeld wordt.

Ik heb het bestuur aangegeven dat ze mij altijd kunnen vragen om in te vallen, maar dat ik niet altijd zal kunnen (en eigenlijk ook niet eens meer zou willen, maar ja, dan ben ik weer te goed voor ze :lol: ), zeker nu ik bij een andere fanfare speel die op de zelfde avond repeteert. Ook heb ik ze aangegeven wel ideeën heb om het orkest er weer boven op te laten komen en mij altijd voor advies kunnen vragen, maar de ene ziet het probleem niet zo, de andere stopt toch binnenkort met het bestuur en weer een andere weet niet wat die er mee moet. De enigste actie die ze de afgelopen tijd gedaan hebben om nieuwe leden te krijgen is een advertentie in de krant dat ze bezig zijn met een nieuwe jeugdafdeling. Ik heb twee maanden geleden gevraagd hoe we het regelen met de altsax die nog in bruikleen heb van hun die ik nog wel wat langer aan wil houden (wordt anders toch niet op gespeeld) en dat zouden ze de volgende bestuursvergadering meenemen, tot op heden nog niets van gehoord. Tja, met z'n inzet en het uit de weg gaan van toch wel hele grote en urgente problemen komt er ben ik bang binnen vijf jaar een einde aan een vereniging van 136 jaar oud........

Eigenlijk een triest verhaal.
Ik lees tussen de regels door dat er een weinig actief bestuur zit en dat is meestal hetgeen een vereniging in een neerwaartse spiraal brengt.
Nu zal er worden gereageerd met "het is de club van de leden en de leden moeten de club maken" maar in de praktijk is het zo dat leden meestal bereid zijn dingen te doen maar dat zij wel geactiveerd moeten worden door bijvoorbeeld een bestuur.
Ik herken de situatie wel. Wij hebben in het dagelijks bestuur twee leden die dit al meer dan veertig jaar doen.
De uitdrukking "in slaap gesukkeld" is hier te zacht uitgedrukt.
Gelukkig hebben we een aantal leden die geen bestuursfunktie ambiëren maar wel heel actief zijn.
En we hebben een dirigent in dienst, misschien niet de beste maar wel een 100% verenigingsman is en daardoor weer heel actief.
Blijft jammer dat zo'n oude vereniging bezig is naar de kl.... te gaan.
Je schrijft over de collega tenorblazer.
Het is natuurlijk erg moeilijk met zulke leden.
Eigenlijk zou zo iemand overtuigd moeten worden dat hij na pauze komt luisteren en na afloop de narepetitie doet.
Een vriend van mij heeft zestig jaar bij een "hoge" fanfare geblazen en is er toen uitgezet.
Ik ken natuurlijk maar één kant, zijn kant, van het verhaal maar ik vermoed dat hij het niveau niet meer aankon.
Maar het is wel ingrijpend als je uit je muziekvereniging gezet wordt.
Het heeft bij hem in ieder geval een hele grote impact.
Je hebt nu in ieder geval een vereniging waar je het weer naar je zin heb en dat is eigenlijk het belangrijkste.
Penningh

Goed dat je bij die andere vereniging bent gegaan. Je zult toch voor jezelf moeten kiezen. Je oude club heeft nu zelfs meer aan jou wanneer jij een keer invalt. Je wordt bij die nieuwe vereniging namelijk ook een betere muzikant.

Quote from: "Maaarten"Je wordt bij die nieuwe vereniging namelijk ook een betere muzikant.

Goed gesproken!
Penningh

Quote from: "Maaarten"Je wordt bij die nieuwe vereniging namelijk ook een betere muzikant.

Oh, ik ben het zeker met je eens en heb dat zelf de afgelopen jaren al ervaren met het spelen in een saxofoonkwartet naast het orkest. Mijn eigen kwaliteit is dan de laatste jaren in het kwartet ook continue blijven stijgen (daar hebben we het afgelopen jaar zelfs een eerste prijs mee gewonnen in de derde divisie op het landelijke solistenconcours) en met het juist afzakken van de kwaliteit in het orkest is het gat tussen mij en hun alleen maar steeds groter geworden. Het voordeel van de nieuwe vereniging is dat ik daar tenor speel waar ik in de oude alt speel. Aangezien ik in het kwartet (en ook nog in een band) tenor speel, kan ik mij daar nu volledig op richten.

@Penningh
Het is inderdaad lastig om z'n "oude knar" de deur te wijzen, vooral als er geen vervanger voor hem is. Maar dit kan zo echt niet meer en is gewoon zielig voor hem zelf en belastend naar de andere leden. Maar goed, dat is in zoverre mijn probleem nu niet meer, al zal ik waarschijnlijk nog wel een adviserende rol krijgen afhankelijk van wat het bestuur nu wil.

Idd triest verhaal, wat helaas veel te vaak voorkomt. Verenigingen met een afwachtend bestuur, klachend over vanalles, etc.

Ben wel blij dat je een club gevonden hebt waar je je ei weer kwijt kunt en plezier hebt :-) Als het bestuur dit nu goed weet op te pakken, zou de negatieve spiraal wel eens doorbroken kunnen worden )

Groeten,
Roger

Quote from: "niesten"(Bij "mijn vereniging" is nu sinds een paar weken een nieuwe dirigent en lijkt de motivatie van veel leden te zijn toegenomen :-) )
Groeten,
Roger

Dat zou fijn zijn.
Wat helaas ook gebeurd is dat dirigenten, vooral de betere, op een gegeven moment, als er in een vereniging geen progessie zit, de pijp aan Maarten geven.
Met tot gevolg dat die orkesten weer verder afzakken.
Ik weet niet hoe het in de rest van het land is maar in de Randstad zie verenigingen op houden te bestaan omdat het niveau zo gezakt is dat er geen mensen meer willen spelen.
Gelukkig groeien de betere orkesten nog wel.
Penningh

Mooi dat je nu een vereniging gevonden hebt waar je je ei kwijt kunt. Jammer dat de oude vereniging het niet inziet dat het ook anders kan. En tja, dat van oudere leden ken ik hier helaas ook. Dat van die oude collegamuzikant is wel een uitzondering denk ik. Wij hebben een vrouwtje van tegen de 60, die eigenlijk het niveau niet meer aan kan, maar dat zelf nog niet in ziet. Tijdens de show is het net een bang konijn, die niet meer weet waar ze heen moet, en omdat ze dat niet meer weet, vergeet ze ook te spelen, het valt (ons) gewoon op (of het publiek het ziet weet ik natuurlijk niet), maar ja, wat moet je tegen zo iemand zeggen, als je zegt dat ze de show niet meer mag doen, gooit ze het bijltje er bij neer en dan pak je haar eigenlijk haar hobby af, dat wil het bestuur eigenlijk ook niet. Is best lastig hoor.
En hier zijn ook verenigingen die eigenlijk moeten ophouden te bestaan, maar soms vastgeroest bestuur is ook niks. Jammer hoor.
We gaan hier nu bezig met een nieuw jeugdbeleid, want daar kan nog wel aan geschroefd worden. Het is niet echt duidelijk wanneer een jeugdlid stage mag lopen bij ons, en hoe lang dan, en wat het criterium is dat ze stagiaire af zijn en volwaardig showkorpslid. We krijgen nu het idee dat het soms ook aan de ouders ligt of dat het lid goed in de groep ligt ofzo. En de jongste leden mogen met gezamelijke optredens mee lopen, maar hebben geen flauw idee van discipline e.d. in het korps, wanneer mag je praten, hoe moet je in de houding staan e.d. Moet gewoon allemaal veel duidelijker.

Quote from: "Em"Wij hebben een vrouwtje van tegen de 60, die eigenlijk het niveau niet meer aan kan, maar dat zelf nog niet in ziet. Tijdens de show is het net een bang konijn, die niet meer weet waar ze heen moet, en omdat ze dat niet meer weet, vergeet ze ook te spelen, het valt (ons) gewoon op (of het publiek het ziet weet ik natuurlijk niet), maar ja, wat moet je tegen zo iemand zeggen, als je zegt dat ze de show niet meer mag doen, gooit ze het bijltje er bij neer en dan pak je haar eigenlijk haar hobby af, dat wil het bestuur eigenlijk ook niet. Is best lastig hoor.

Maar is het ook niet vaak zo dat zulke mensen er thuis ook gewoon niets meer aan doen? Ik heb al vaker het argument van oudere (vaak gepensioneerde mensen die juist tijd hebben) muzikanten in orkesten gehoord dat zij hun hele leven zich al ingezet hebben voor de vereniging en zich voor zowel bestuurstaken als voor hun muzikale inzet niet zo geroepen meer voelen. Jammer omdat je beheersing van de muziek op een bepaald moment niet zozeer afhankelijk is van wat je eerder in je leven muzikaal allemaal gedaan hebt, maar meer van de tijd die je er in de afgelopen periode er in gestopt hebt. Of je iemand zijn of haar hobby dan afpakt? Ja, zeker moeilijk, maar in mijn geval (ok, een wat extremer voorbeeld, die vrouw bij jou houdt zich dan in ieder geval stil als ze het kwijt is, mijn buurman juist niet) zorgt die gene er gewoon voor dat het hele optreden voor mij verpest was terwijl dit voorlopig mijn laatste optreden met deze club was waar ik dus nu een zeer negatief beeld aan overhoudt :lol:

Quote from: "niesten"(Bij "mijn vereniging" is nu sinds een paar weken een nieuwe dirigent en lijkt de motivatie van veel leden te zijn toegenomen :-) )
Groeten,
Roger

Vaak is die vernieuwde energie bij een andere dirigent maar van tijdelijke aard, dus doe inderdaad je voordeel van deze opleving. Bij mijn oude vereniging hadden we eens in de zoveel tijd een invaller voor onze vaste dirigent (die dan met zijn band op tournee was) en vaak was dat een vrij goede dirigent die de boel weer even op schudde.

Quote from: "Penningh"Dat zou fijn zijn.
Wat helaas ook gebeurd is dat dirigenten, vooral de betere, op een gegeven moment, als er in een vereniging geen progessie zit, de pijp aan Maarten geven.
Met tot gevolg dat die orkesten weer verder afzakken.
Ik weet niet hoe het in de rest van het land is maar in de Randstad zie verenigingen op houden te bestaan omdat het niveau zo gezakt is dat er geen mensen meer willen spelen.
Gelukkig groeien de betere orkesten nog wel.
Penningh

Oh dat zelfde verschijnsel zie je hier in het noorden ook wel hoor. Orkesten van niveau trekken gewoon muzikanten van zowat de hele provincie naar zich toe (hebben dan gewoon een jeugdorkest dat groter is dan mijn oude orkest :lol: ) en spelen zich ook continue in de picture met leuke optredens. En in veel gevallen zijn dit niet orkesten in de wat grotere plaatsen, maar gewoon in kleine dorpen. Ter contrast zit mijn oude orkest in een stad met 16.000 inwoners en zou je toch wel verwachten dat je genoeg aanwas hebt. Zo zie je maar weer, kwaliteit trekt kwaliteit en zou dus een belangrijk aandachtspunt moeten blijven.