Uit mijn verzameling projecten is een saxofoon weer spelend geworden:
Een ernstige vervuilde American Artist tenor kwam deze week aan in een grote kartonnen doos uit de U.S.. (350 Euro totaal).
Op de beker kleppen aan twee kanten.
Met de voor Conn kenmerkende driesterrige klepbeschermer op de lage C (zeldzaam bij Martin)
En de ingesoldeerde toongaten van Martin
niet instelbare rechterhand duimsteun
geen quick F
de aandraaischroef voor de hals is een normaal type, maar de as wijst naar de speler
Mat zilver gekleurde buis met gravure op gepolijst vlak op beker.
gepolijste applicatuur (zilver of chroom)
hals lijkt op die van een Martin Handcraft
Martin linkerpink systeem type Handcraft
Opening voor de Fis triller zit boven de rechterhand duimsteun (nog nooit gezien op een Martin)
brede klankbuis
Geen deuken
serienummer 180*** ook op hals met letter T boven l onder) Indien het een Martin is: 1952, niet uit de Indiana fabriek?
Zwarte koffer geen merk met een lichte wierookgeur
Deze saxofoon kon ik niet in zijn koffer laten liggen, hoewel er nog andere dingen gedaan moesten worden, is hij gelijk uit elkaar gehaald, schoongemaakt, voorzien van 3 vervangende polsters, en na kleine kleine afstellingen speelbaar.
Tevoorschijn kwam een zoemende schoonheid. :D
Heerlijk gespeeld, simpele maar razendsnelle applicatuur. Geweldige klank. =D>
Nu nog nieuwe polsters, deze zien eruit als minstens 40 jaar oud (wel lichtdicht)
Het voelt aan als een Martin, maar sluit het niet uit dat een paar eigenschappen niet kenmerkend zijn voor Martin.
wowie.
Klinkt goed.
Heb je foto's?
Gefeliciteerd!
Dat uitzoeken wat wat is , maakt 't wel extra leuk, maar het geluid . . daar doe je 't voor.
Dus foto's, graag, maar soundbite's JAAA!!
Helaas nog geen foto's en nog geen soundbytes.
Wel zijn er een paar details duidelijk geworden.
Het merk American Artist is van Lion and Healy het is de opvolger van de Couturier.
Couturier en Martin zijn alletwee mogelijk beinvloed door een man: William J. Gronert.
Drie details wil ik nog verder uitzoeken om erachter te komen wie deze saxofoon gemaakt kan hebben:
Welke fabrikant maakte saxofoons met een klein gepolijst stukje op de beker :?:
Welke fabrikant maakte een keygard voor de Fis triller die op een plaats in het midden vast zit aan de buis :?:
Is de Couturier buis diameter kleiner, groter of gelijk aan de Martin buis diameter :?:
Quote from: "drietenor"Welke fabrikant maakte saxofoons met een klein gepolijst stukje op de beker :?:
Het idee van een gepolijst venster op de beker is het meest en het best uitgewerkt door Holton.
Holton nam ook de apparatuur van Couturier over (via Lyon & Healy).
Dus zowel Holton als Martin waren in staat deze saxofoon te maken.
Lyon and Healy hadden met beidde een samenwerking, bijvoorbeeld met de Lyon and Healy saxello versie.
De eerste versie was van Holton, de tweede en betere speelbare versie was van Martin.
Tegelijkertijd waren Martin en Lyon and Healy concurenten op de markt van gitaren.
Ook is het niet uitgesloten dat deze saxofoon een coproductie is van meerdere bedrijven.
Er staat een kleine inscriptie op het slot van de koffer:
Eagle Lock CO
Terryville CT CONN USA
Het bedrijf Eagle lock, dat bekend stond als een van de grootste in het maken van koffer beslag (sloten, scharnieren), gestopt in 1954.
De voorloper van dit bedrijf was een van de eerste die producten met verwisselbare onderdelen maakte (rond 1800).
Hier duikt opeens CONN weer op, hier als afkorting van Connecticut.
it is a fine mess.
Voor zover ik weet bestelde Lyon & Healy onderdelen van diverse saxofoontypes bij de fabrikant die het goedkoopste leverde en assembleerden ze de saxen zelf. Dus het is aannemelijk dat de sax opgebeouwd is uit onderdelen die bij diverse firma's in Elkhart (er waren er toen 3 of 4 . . .) werden besteld. Het blijft een mooie puzzel.
Quote from: "JR"Voor zover ik weet bestelde Lyon & Healy onderdelen van diverse saxofoontypes bij de fabrikant die het goedkoopste leverde en assembleerden ze de saxen zelf. Dus het is aannemelijk dat de sax opgebeouwd is uit onderdelen die bij diverse firma's in Elkhart (er waren er toen 3 of 4 . . .) werden besteld. Het blijft een mooie puzzel.
Het serienummer is al een groot vraagteken. Op horn utopia is een lijst van instrumenten van Couturier/Lyon &Healy.
Deze heeft een gat tussen 76 000 en 200 000 en natuurlijk zit het serienummer van deze sax in dat gat.
Dus, of deze is niet in de Lyon and Healy fabriek in la Porte gemaakt of het is een witte raaf.
Ik denk ook niet dat ik erachter zal komen waar en wanneer deze sax gemaakt is, maar er zijn een paar details die ik nog niet eerder op een andere saxofoon zag, en daar wil ik de oorsprong van zoeken.
Daarnaast is het leuk om de geschiedenis van de industriele ontwikkeling te volgen. Het ontdekken dat de eerst bekende fabriek in de USA waar met verwisselbare onderdelen werdt gewerkt in Terryville Connecticut stond is een leuke vondst onderweg.
Quote from: "drietenor"Welke fabrikant maakte een keygard voor de Fis triller die op een plaats in het midden vast zit aan de buis :?:
Het is een opvallend verschijnsel, de zijkanten van de key gard zitten los, dus als je er aan trekt begint de key gard te trillen als een stemvork. :-({|=
Na het bekijken van heel veel foto's van fis triller key gards zijn er maar een paar gevonden die vergelijkbaar zijn.
Die zie je op verwante saxofoons als de Holton revelation en de American profesional, met als uitzondering de door de Yanagisawa gemaakte Martin.
Op de originele Couturier saxofoons worden of geen (kleine fis triller) of traliewerk key gards gebruikt op deze klep.
Kortom, voornamelijke saxofoons die terug gevoerd kunnen worden op de la Porte fabriek van Couturier, maar op de latere modellen.
Ook de vorm van de toongaten (fluted) en de plaats van de vastdraai schroef van de hals (linkerkant, wijzend naar de speler) wijzen op de la Porte fabriek.
Conclusie: geen Martin, maar wel een goed klinkende saxofoon die er veel op lijkt. 8)
Nu nog een saai verhaal over de diameter van de buis van de saxofoon. :( :( :? :?
Couturier, de ontwerper van de American Artist verkocht zijn saxofoons met het concept van de "continuous conical bore".
Laten we dan maar eens meten hoe conisch de buis van de saxofoon is
door het meten van de buisbuitendiameter halverwege de hoge F klep en halverwege de lage Bes klep.
De verhouding van die twee getallen geeft een mate voor hoe conisch de buis is.
De American Artist heeft dan de breedste buis bij de F klep en de minst conische buis.
In getallen: :| :| :|
merk ..............................................mm Fklep..........conische factor ontwerper
American artist 1926............................31,6.................2,37............. Couturier
Selmer??? (ca.1960).............................31,3.................2,40 ............?
Buescher Aristocrat type 3.....................31,0.................2,47 .............Buescher
van Hall 1971.....................................29,9.................2.61 .............J. Keilwerth
Hohner President 1956.........................29,6.................2,66 ............M. Keilwerth
Als je deze getallen uitzet in een grafiek kan je er een vrijwel rechte lijn doorheen trekken. De Hohner heeft het meest donkere geluid en de American Artist heeft een creamy maar helder geluid. De Buescher zit hier ergens tussen, en de De Selmer achtige is nog verre van speelbaar. Dat suggereert :smt002
Nu ben ik nieuwsgierig waar de Martin tenor past in dit rijtje. :-k :-k
Quote from: "drietenor"Het serienummer is al een groot vraagteken. Op horn utopia is een lijst van instrumenten van Couturier/Lyon &Healy.
Deze heeft een gat tussen 76 000 en 200 000 en natuurlijk zit het serienummer van deze sax in dat gat.
Dus, of deze is niet in de Lyon and Healy fabriek in la Porte gemaakt of het is een witte raaf.
Ik denk ook niet dat ik erachter zal komen waar en wanneer deze sax gemaakt is, maar er zijn een paar details die ik nog niet eerder op een andere saxofoon zag, en daar wil ik de oorsprong van zoeken.
Waarschijnlijk heeft of Lyon of Healy het aantal saxofoons wat groter gemaakt door er een 1 bij te zetten. Dit is dan ergens tussen 76000 en 80000 gedaan.
Zondag 22 april neem ik de AA en de Hohner President mee naar de meeting in Utrecht.
Quote from: "drietenor"Zondag 22 april neem ik de AA en de Hohner President mee naar de meeting in Utrecht.
Leuk, we zijn benieuwd, ik neem mijn C-melody Lyon & Healy mee (is nog niet speelklaar hoor . . ), kunnen we vergelijken :P
Quote from: "JR"Quote from: "drietenor"Zondag 22 april neem ik de AA en de Hohner President mee naar de meeting in Utrecht.
Leuk, we zijn benieuwd, ik neem mijn C-melody Lyon & Healy mee (is nog niet speelklaar hoor . . ), kunnen we vergelijken :P
Leuk is het goede woord, de C-melody in mijn voettekst is een Buescher stencil uit 1923.
Door gebruik van een metalen Otto Link Tonemaster 7 NY mengt de American Artist prachtig met koperblazers.
Met dit mondstuk is het een fluisterende beschaafde saxofoon, dus minder geschikt voor de podia waar je iets meer volume nodig hebt.
Ga hem dus vooral gebruiken bij meer acoustische settings.
De lage conische factor lijkt invloed te hebben op zowel klank als volume.