Foto's van mijn President tenor en Hohner President tenor op de Bassic sax picture gallery :-D :-D :lol: :lol:
De president heb ik vorig jaar gespeeld met zelf ontwikkelde polsters.
Dit jaar doe ik er een verbeterde versie van deze polsters met betere sensorische eigenschappen in.
Het afsluiten was al goed, de materialen waren goed en het geluid was ook goed.
Als ik helemaal tevreden ben over die polster horen jullie het verhaal over de ontwikkeling van deze dutch wooden saxophone pads.
8) 8) 8)
Quote from: "drietenor"Presidenten schijnen best zeldzaam te zijn, tot nu toe blaas ik op de laatst bekende president.
:lol: :lol: :lol:
:idea: had je er niet bij op gemoeten dan???
:lol: :? :roll:
Quote from: "Zoot":idea: had je er niet bij op gemoeten dan???
:lol: :? :roll:
Dat geeft zoveel mogelijkheden tot misverstanden, liever niet
:wink: :wink: :wink:
Mooi!
Brings back memories... Mijn eerste eigen altsax was een King uit 1918. Die had ook zo'n mooie goldwash bell. Echt een onding om op te spelen, maar wel heel mooi om te zien. Als ik niet inmiddels zo gehecht zou zijn aan het speelgemak van moderne saxen, zou ik zo weer zo'n oud gebakje willen hebben.
Volgende keer eerst even je kleedje uitkloppen? (//http://img.photobucket.com/albums/v669/milachica/hide.gif)
:mrgreen:
Quote from: "Arn0"Mooi!
Brings back memories... Mijn eerste eigen altsax was een King uit 1918. Die had ook zo'n mooie goldwash bell. Echt een onding om op te spelen, maar wel heel mooi om te zien. Als ik niet inmiddels zo gehecht zou zijn aan het speelgemak van moderne saxen, zou ik zo weer zo'n oud gebakje willen hebben.
Volgende keer eerst even je kleedje uitkloppen? (//http://img.photobucket.com/albums/v669/milachica/hide.gif)
:mrgreen:
Bij saxofoons uit 1918 kan ik me wel iets voorstellen van een onhandige applicatuur.
Toch valt het wel mee met een President uit 1949, je kan er zonder grote problemen bebop en Bach op spelen.
Mijn 6m uit 1968 met een ontwerp uit 1935 is net iets sneller, maar dat is ook een alt.
En voor Charlie Parker was dat snel genoeg, hoewel die later is overgegaan op een King.
De applicatuur was dan nog niet eens zo erg, behalve dan het linkerpink-plateau. Vooral de intonatie was wat aan de uitdagende kant, vooral in het hoog. Ook het rendement was erg laag; hij wilde niet echt heel graag, zeg maar :)
Quote from: "Arn0"Vooral de intonatie was wat aan de uitdagende kant, vooral in het hoog.
Bekend verschijnsel bij de vroege Kings, pas tijdens de Zephyrs begon het wat te worden.
Maar toch als de klank klopt dan kan je daarmee leven (heel veel intoneren).
Sommige saxofoons hebben iets waardoor je ermee verder gaat, nooit helemaal goed te beschrijven wat dat nu eigenlijk is.
En als dat er niet is ga je iets anders zoeken.