Hoi allemaal,
Ik ben op dit moment heel erg bezig met mijn sound.
Van laag register tot de midden g is mijn geluid vrij warm en ben ik best tevreden. Maar vanaf een a en daarboven klinkt het heel iellig en schel.
Hoe kan ik de hoge tonen ook meer klank geven?
Probeer veel uit met mijn embouchure maar tot nu toe zonder resultaat.
Ik speel op een martin committee II met een ebonieten meyer 7 mondstuk, metal jazz ligature en jazz rieten 2,5.
Alvast bedankt!
Ontspannen embouchure, open orale ruimte, ademsteun, lange noten had ik al ademsteun gezegd.......
O,o,o en nog eens o (4 o's dus eigenlijk)
Bij mij klinken de Jazz en JAVA rieten van Vandoren altijd scherper (is dat ieler?) dan b.v. de V16 of classic rieten.
Naast de opmerking welke "de martin" al maakte (als dat het geval is) zou je kunnen kijken of je met een ander riet al verbetering hoort.
Het maakt echt niet uit wat je set up is. Voor elk instrument geldt dat het uiteinde van het bereik, dus lage tonen en hoge tonen lastig is om mooi te doen klinken. In het geval van saxofoon spelen kun je dit heel goed inzichtelijk maken door iets te zingen wat zo hoog is dat je er maar net bij kunt. Je voelt dat je stembanden onder hoge spanning staan en dat maakt de klank dun, vlak en geknepen. DAtzelfde gebeurt wanneer je de hogere noten op je sax speelt. Je lost dit op dezelfde manier op zoals zangers dit doen en dat is door het doen van stemoefeningen zodat je stembereik groter wordt. Je traint de spieren van je strottehoofd. Zangers zingen daarvoor reeksen van allerlei klanken telkens beginnen met een halve toon hoger of lager. Op saxofoon is de beste oefening hiervoor toptonens spelen! Overblazen.
Hiervoor moet je echter de nodige basisvaardigheden goed hebben ontwikkeld. Geduld hebben dus, en ondertussen accepteren dat het nog niet allemaal fantastisch klinkt.
Ik neem tenminste aan dat je met midden G de hoge G bedoeld wat binnen het normale bereik van een sax heb je maar G's, G 1gestreept en G 2 gestreept.
Quote from: Pieter on 25 May 2013, 10:31:31
Het maakt echt niet uit wat je set up is. Voor elk instrument geldt dat het uiteinde van het bereik, dus lage tonen en hoge tonen lastig is om mooi te doen klinken. In het geval van saxofoon spelen kun je dit heel goed inzichtelijk maken door iets te zingen wat zo hoog is dat je er maar net bij kunt. Je voelt dat je stembanden onder hoge spanning staan en dat maakt de klank dun, vlak en geknepen. DAtzelfde gebeurt wanneer je de hogere noten op je sax speelt. Je lost dit op dezelfde manier op zoals zangers dit doen en dat is door het doen van stemoefeningen zodat je stembereik groter wordt. Je traint de spieren van je strottehoofd. Zangers zingen daarvoor reeksen van allerlei klanken telkens beginnen met een halve toon hoger of lager. Op saxofoon is de beste oefening hiervoor toptonens spelen! Overblazen.
Hiervoor moet je echter de nodige basisvaardigheden goed hebben ontwikkeld. Geduld hebben dus, en ondertussen accepteren dat het nog niet allemaal fantastisch klinkt.
Ik neem tenminste aan dat je met midden G de hoge G bedoeld wat binnen het normale bereik van een sax heb je maar G's, G 1gestreept en G 2 gestreept.
Ik bedoel inderdaad de hoge G, kan (nog) geen toptones spelen.
DAn rest je alleen nog heel veel spelen en daarbij zeker de hoge noten niet overslaan, hoe lelijk je ze ook vindt en wanneer je voldoende embouchure en ademtechniek hebt ontwikkeld je toch maar eens aan die toptones gaan wagen. er is veel muziek waarin ze geschreven zijn, dat is uitdagender studeren dan alleen maar wat noten blazen. En bedenk dat het dan nog heeeeel lang duurt voordat alles een beetje mooi gaat klinken. Heel veel spelen en je moeilijkheden opzoeken en niet uit de weg gaan.
Dan hier een PDF (Engels en 113 pagina's) (http://repositories.lib.utexas.edu/bitstream/handle/2152/3952/steighnerd90128.pdf) waarin een heel stuk history en methodiek staat beschreven en (moeilijke) etudes staan om later het altissimo register te kunnen oefenen.
Ik denk dat de gevorderde speler dit stuk ook wel kan waarderen.
De altissimo G is zo ongeveer de moeilijkste uit deze moeilijke reeks (aldus Rolf Defos).
Mij lukt het vaak als ik de eerst de gewone G speel en die in mijn geheugen prent en daarna G alti speel met een keelvorm alsof ik de brabantse G uitspreek.
Quote from: Windbuil on 25 May 2013, 12:59:11
De altissimo G is zo ongeveer de moeilijkste uit deze moeilijke reeks (aldus Rolf Defos).
Mij lukt het vaak als ik de eerst de gewone G speel en die in mijn geheugen prent en daarna G alti speel met een keelvorm alsof ik de brabantse G uitspreek.
Dit is heel persoonlijk. Het kan best dat iemand anders op jouw sax er totaal geen moeite mee heeft en andersom ook. G is voor mij op verschillende manieren een eitje terwijl Fis vele malen lastiger is op mijn mark6 dan op mijn vorige selmers.
Daarom schreef ik ook "Mij lukt het vaak......." enz.
Delfos is niet zomaar iemand. In diens oordeel heb ik veel vertouwen.
De cv van Pieter is me onbekend.
Mijn cv zal ook wel onbekend blijven.
Struin SOTW maar eens af, er is ooit een inventarisatie gedaan wie met welke altissimo het meeste moeite heeft. Eigelijk zie je dan een tweedeling. De helft heeft moeite met de lage altissimo's en de andere helft met hoge.
Het gaat altijd om de combinatie sax, hals mondstuk en de speler zelf. Heb je ergens heel veel moeite mee dan loont het vaak om eens een andere hals of een ander, desnoods zelfde type mondstuk te proberen. Het is niet altijd nodig om je sax te vervangen. Dat kan gaan om stemmingroblemen, maar ook het laten klinken van allerlei noten, het binden van grote intervallen. Waar jij met een bepaalde set up onoverkomelijke problemen ondervindt, hoeft iemand anders dat op jouw toeter met jouw set up helemaal niet te ervaren. De invloed van alle losse onderdelen ( incl de speler..) is groot en zorgt er eigelijk voor dat we nooit uitgezocht zijn naar de perfecte combinatie...en dat is toch ook alleen maar leuk!
Ik denk dat rolf het hier wel mee eens is....:)
Op volgorde van belangrijkheid!
Ademsteun, embouchure, toon perceptie, mondstuk/riet,
Heel veel oefenen.....oefenen.....oefenen
En niet opgeven of denken het gaat niet lukken, dit is dodelijk voor het leerproces!
Goede start is The First Call zoals in Larry Teal's 'bijbel voor de saxofonist(e)'.
QuoteEn niet opgeven of denken het gaat niet lukken, dit is dodelijk voor het leerproces!
zeg ik DaKnoodle na.
toonvoorstellingsvermogen is zeer belangrijk bij toptones spelen. Een handig boekje voor het leren van toptones is top-tones for the saxophone door Sigurd Rascher.
Ook is het altijd handig om een iets zwaarder riet op te zetten dan waarop je normaal een stuk zou spelen. Dan slaat de toon niet zo gemakkelijk over.
Er bestaat een prachtige top-tones tabel van Londenix (o.i.d.).
Ik zal m opzoeken. Maar ik weet niet hoe ik die op het forum krijg.
Het is Londeix...
de tabel van Leo van Oostrom circuleert wel ergens. Let er wel op dat de grepen niet altijd voor alle merken saxen geschikt zijn en dat de grepen voor alt, tenor, bari en sop niet hetzelfde zijn.
Van Londeix herinner ik me dat die uitgebreider is (meer alternatieve grepen) dan de tabel van Van Oostrom die o.a. ooit in Musicmaker stond.
Bedankt voor de juiste benaming Pieter.
ja, dat zou best kunnen kloppen, i kgebruik ook grepen die niet op die tabel voorkomen...maar ja, ook hier is het voor iedereen weer anders. er zijn nog wel meer tabellen te vinden. sirgurd Rasher is de man als het om toptones gaat, maar eerlijk gezegd heb ik daar nog nooit iets van bekeken. Als iets werkt dan vind ik het goed.
Dit is volgens mij het meest uitgebreide overzicht wat er is...
(Niet echt overzichtelijk, maar onder "Alternate Fingering Chart for Saxophone" heb je lower, middle en upper altissimo register)
http://www.wfg.woodwind.org/sax/
Mooi en uitgebreid!!