Saxforum

Hoi ik zal me hier ook even voorstellen, ik ben arthur ,ben 58 jaar en woon in amsterdam en speel
al zes jaar of zo saxofoon, en heb bij het muziekpakhuis een tijdje gezeten in zo n oefenbandje,per
drie maanden, inmiddels oefen ik al een tijdje zonder les en oefen zelf thuis maar ik wil wel weer de draad wat lessen betreft opnemen.
Alle oefeningen met de bandjes etc zijn vaak in in jazz stijl maar ik wil liever klassiek spelen en dus ook oefenen,maar denk dat een oude conn sax mischien niet zo geschikt is voor klassiek te spelen.
dus ben daar nog zoekende in en wil eventueel naar klarinet omswitschen.?
Maar heeft de klarinet veel gemeen met een sax?nou ja daar ben ik mee bezig vooralsnog,
groet   arthur

Quote from: luchttrillingsmaker on 18 June 2014, 22:07:04

ik wil liever klassiek spelen en dus ook oefenen,maar denk dat een oude conn sax mischien niet zo geschikt is voor klassiek te spelen.   

ja natuurlijk wel....... ::) ....   er komt uit wat je erin blaast.  8)
Zet er een SelmerC*80 mondstuk op, ga rechtop zitten en speel wat voor je neus staat, goede bladmuziek........               :-*

Quote from: luchttrillingsmaker on 18 June 2014, 22:07:04

wil eventueel naar klarinet omswitschen.?

nee natuurlijk wil je dat........:-*   veel ♫♪ ToETerRRrrr PleZier ♪♪
welkom    hier             8)  TOet toEt grOEt vAn ZOoT   8)

Welkom bij deze club.

Klassiek spelen op een Conn komt niet zo veel voor, maar je kan er een "frans"geluid uit krijgen.
Veel succes ermee. De klankvorming op klarinet en saxofoon zijn in details behoorlijk verschillend.

 Van harte welkom! Klarinet speelt toch wel heel anders dan sax hoor.


Sent from my iPad using Tapatalk

Een Conn, maar ook een Buescher, king, Martin enz wordt nooit een klassieke sax, ook zet je er een klassiek mondstuk op. Wanneer je niet aL te veel geld uit wilt geven kun je kijken naar een yamaha, een yanagisawa of natuurlijk een Selmer. Dit zijn saxen waar je alle kanten mee opkunt en op deze saxen heeft een klassiek mondstuk ook zin wanneer je klassiek wilt spelen. Je heb ook nog de oude Buffet Crampon ( S1) maar dit is dan weer een sax feitelijk alleen geschikt voor klassike muziek.

Je wilt klassieke muziek spelen, vertel je, maar heb je daar een beetje een idee van?  Een saxofoon, en zeker altsax heeft een zeer eigen " klassiek" repertoire. Daarnaast leent heel veel "oude" klassieke muziek zich bijzonder voor saxoffon, van vroege middeleeuwen tot heden. Beperk je niet tot de reguliere klassieke muziek, maar verdiep je ook zeker in de klassieke saxofoonliteratuur. ( googelen, youtuben).

Er is geen veelzijdiger instrument dan een sax......daar kan geen klarinet tegenop. Ja okay,.....een klarinet brand beter.......:))

Er zijn een paar uitzonderingen:

Rascher op een Buescher

Beuscher ligt het dichts bij een klassiek geluid. Dit is een opname, maar ik hoor toch nog steeds dingen die ik niet wil horen. Oude opnames zijn lastig te beoordelen. Ik heb zelf oude opnames die feitelijk ook niet meer om aan te horen zijn. En dat dan wel met een klassieke setup.wanneer je genoeg referentie hebt om live klassiek saxofoon te kunnen beoordelen, kies je alleen uit financiële overwegingen voor een buescher. Er zitten teveel ruwe randjes aan het geluid.

Dag Arthur
Er zijn verschillende mogelijkheden om klassiek op een sax te spelen. Met een goed mondstuk kom je al een heel eind en verder zijn er veel mogelijkheden met Selmer, Yanagisawa, Buffet Crampon. Klarinet lijkt qua embouchure op de saxofoon maar is toch weer heel anders. Er zijn veel mensen die allebei spelen dus het is zeker mogelijk!

Bedankt voor alle berichten, het duurde wat lang voordat ik weer kan antwoorden, maar er
zijn alweer vele ingrijpende dingen gebeurd.
Maar dat terzijde, het beste is dus waarschijnlijk een andere sax.....
of wat aanpassingen aan de sax wat betreft mondstuk.

Dan heb ik nog een brandende vraag en dat is deze: ik heb mijn altsax merk conn dus
al een tijdje geleden, gekocht bij harry bakker,na een aantal jaar moest de sax een totale
revisie ondergaan, en dat heb ik door een sax reparateur laten doen, toen dit gebeurd was
en ik er weer op ging spelen, speelde hij zwaar en was alle "luchtigheid" weg en was ik kapot
na twee nummers oefenen vooral als ik moest octaveren.
Ik ben terug gegaan en volgens de sax reparateur was de sax oke en ik moest wel opletten
dat die twee kleine gaatjes die er aan de hals en nog ergens ,dat ik er op moest letten dat
deze niet verstopt waren.Nou dat waren ze dus niet.Hij stelde voor om dan eventueel maar
de gaatjes wat ruimer te boren.
Nou ben ik iemand die niet houd van gaatjes in een mooie conn sax uit te boren dus ik ben
daar niet in mee gegaan.Maar ja het probleem bleef en ik ben eens naar amsterdam winds
gegaan en die constateerde al vrij rap dat er verkeerde polsters in de sax zaten en dat deze
er uit moesten,maar dat zou betekenen nog een keer de revisiekosten.Dus heb ik het zo maar weer gelaten en ben gaan spelen.Later ben ik nog eens naar Harry bakker geweest om eens te laten kijken en ook hij constateerde dat er de verkeerde polsters in zaten.....nou ja dat zou dus weer betekenen dat ik ook hier weer  dubbele revisiekosten zou hebben.
Dus aan de ene kant een saxreparateur die zegt ,het is oke ,dan twee die zeggen niet oke,en
er horen speciale conn polsters in.

Mijn vraag is deze :horen er nu wel of niet alleen die speciale conn polsters in conn saxofoons
of kan je er nu ook zomaar andere in zetten, en zo ja wat is dan de bedoeling van die speciale
conn polsters waardoor ze speciale conn polsters heten en wat doen deze dan eigenlijk anders dan die andere polsters.

Mede hierdoor is het spelplezier van mij , doordat ik er veel moeilijker op kon spelen een tijdje wel verminderd, en ik ben ook verbaasd geweest welke grote bedragen er gevraagd worden
voor een sax revisie, en dat het dan nog niet goed is en nog over moet ook en dat zou dus
betekenen dat je zo n  zeg maar 1100 euro alleen aan revisiekosten kwijt zou zijn.
Ja , ik vind het moet wel een leuke hobby blijven, voor dat bedrag kan ik een sax extra bijna erbij kopen.
Ik hoop dat iemand me een antwoord hierop zou kunnen geven,alvast bedankt,   arthur

Voor een Conn heb je iets dunnere polsters nodig dan de standaard polsters (het scheelt 0,6 mm).
De standaard is 4,6 mm Conn saxofoons (en nog een paar anderen) zijn gemaakt voor polsters van 4,0 mm dik. Er is ook een tussenmaat die op geen enkele saxofoon goed past.

Verder zit bij een Conn de rand van de cup heel dicht bij de rand van het toongat.
Vroeger hebben ze een polster ontwikkeld met een metalen ring onder het leer.
Hiermee was het redelijk eenvoudig om een Conn goed te polsteren.
Deze Conn reso pads zijn niet meer te koop, maar er is een immitatie gemaakt door Ferree tools.
Deze immitatie verschilt hoe het leer vastgemaakt is aan de polster. Conn naaide het leer vast met een speciale naaimachine, Ferree lijmt het leer.
Kenners geven de voorkeur aan het origineel omdat de diameter van de Ferree polsters minder constant is.

Nu de vraag, kan het ook met andere polsters:

Conn saxofoons kunnen met dunne polsters zonder metalen rand worden gepolsterd.
Door het kleine verschil tussen de diameter van de cup en het toongat heb je daar een goede reparateur voor nodig.

Het zware spelen komt waarschijnlijk doordat de open kleppen allemaal 0,6 mm verder dicht staan door de dikkere polsters, of door kleine lekjes. Het voorstel om de oktaafkleppen uit te boren is natuurlijk onzin.

Eerste actie is om achter de dikte van de gebruikte posters te komen. Als dit inderdaad de dikke versie is heb je een punt om te bespreken met de reparateur, gebruik van aantoonbaar verkeerde onderdelen. Het is een fout die vaak wordt gemaakt.

Sterkte ermee

8) 8) 8)

Als een nagedachte: Timm Brennan doet veel Conns, kijk eens op zijn site.

In meer dan grote lijnen ben ik het met Drietenor eens!
Als eerste actie zou ik willen aanraden na te gaan: hoever staan de kleppen nu open, en hoever zouden ze volgens de fabriek moeten openen. De dikte van de polsters hebben (hoeven, mogen) daar geen invloed op. Te dikke polsters kunnen wel problemen geven bij het sluitend maken (krijgen, houden). Sluit de sax wel? Geloof de reparateur niet op zijn woord.

In saxofoonland bestaan grofweg drie manieren om polsters te stellen (even afgezien van wat Conn. Buescher en Bundy hebben bedacht. Het idee van de TopTone polster is rechtstreeks gejat van de Bundy Adjusta-Pad.).

Methode 1 en de meest gebruikte: Vlak de toongatrand, vlak de klep, plak de polster met (weinig) schellak in de klep, monteer de klep en verbuig de klep net zolang tot 'ie sluit. Bij dat verbuigen wordt gebruik gemaakt van wigvormig metaal of hout en ander martelwerktuig.

Methode 2, ook veel toegepast: vlak de toongatrand, vlak de klep, plak de polster met een dik kloddertje lijm, in het midden van de polster aangebracht, in de klep. Monteer de klep en verwarm die licht met bijvoorbeeld een electrische verfafbrander of een spiritusbrandertje. Druk de klep voorzichtichtig dicht. De polster zou zich op de dikvloeibare lijm moeten level-en.

Methode 3 en weinig gebruikt maar naar mijn idee de beste: Vlak de toongatranden NIET!!! Wat weg is, is weg. Vlak de kleppen liever niet. Plak de polsters met weinig smeltlijm in de klep. Monteer de klep, druk deze zo licht mogelijk dicht en check waar 'ie lekt (tl-buisje). Knip van enveloppe-papier/karton een half-maantje, verwarm de klep licht, til de polster op ter plaatse van de lekkage en leg daar het halve maantje in de klep of op de polster. Druk de klep weer dicht. Soms moet deze handeling een paar keer worden herhaald.
(Veel) Te dikke polsters raken de toongatrand het eerst aan de scharnierzijde. Te dunne polsters raken de toongatrand het eerst tegenover de scharnierkant.

De lichthoogte van de kleppen wordt geregeld met de dikte van het kurkje onder het ruststand-aanslagvoetje.

Reso's: Naar mijn idee is een grote plastic reso te verkiezen boven een klein metalen reso'tje zoals in de Conn-polsters of de Buescher Snap-ons  Voor orginaliteits-najagers geldt dat natuurlijk niet.

De reparateur die voorstelde om de oktaafgaatjes te verruimen om de sax lichter aanspreekbaar te krijgen zou veroordeeld moeten worden tot eenzame opsluiting.

Drietenor heeft polsters van MDF ontwikkeld.

Een mooie samenvatting van Windbuil waaraan nog een klein beetje  toe te voegen is op het gebied van Conn reso's. In ieder geval verdient ruststandaanslagvoetje  een prijs voor langste saxofoononderdeelnaam.

De Conn resopads waren er in versies zonder reso's, met interne reso's en externe reso's.
Bij de interne reso's zat er onder het leer een metalen folie.
Dit type is behoorlijk zeldzaam en nergens meer verkrijgbaar.

In Canada is onlangs een proefschrift geschreven over reso's.
De conclusie was dat metaal of plastic niet belangrijk was.
De grootte van de reso is wel belangrijk. 

8) 8) 8)

Reso's: Wat ik al meer dan 20 geleden stelde, is nu in een proefschrift aangetoond(?)
22 letters tegen 21 letters; niet slecht Drietenor!

Ook verschenen in Acoustics 2012, Nantes : France (2012)
The acoustical effect of the pad resonator in the saxophone
Pauline Eveno, Marthe Curtit, Jean-Pierre Dalmon, René Caussé.

Ik heb er niet zo veel intensieve kennis over, maar ik heb wel zelf het verschil ervaren tussen ver openstaande kleppen en te dicht staande kleppen. En het niet goed sluiten van misschien maar één klep welke het hele instrument onprettig kan maken. Maar het probleem lijkt eerder te zijn dat de kleppen minder ruimte krijgen om lucht door te laten, of dat nou komt door te dikke pads en reso's, of kleppen die niet ver genoeg openstaan. Of misschien wel ver genoeg. Maar alleen minder ver dan je gewend was.
Het verschilt ook per reperateur wat hij of zij wenselijk acht, maar als jij het te zwaar vindt. Moet hij in mijn ogen de zaak aanpassen. Het kost nogal wat. Dan moet het ook naar wens zijn.

Hoe doet hij het met een lichter rietje? Ik heb mijne eens laten reviseren en het tegenovergestelde ervaren, te weinig tegendruk en dus te makkelijk te bespelen, is ook niet altijd fijn. Maar hij klonk wel beter, dus zwaardere rieten.

En ik vermoed dat je kleppen nog wel verder open kunnen, tenzij de kurkjes al erg dun zijn. Dan zijn misschien de pads te dik.

En ik ben ook van mening dat het niet uitmaakt of resonatoren van plastic of metaal zijn. Het gaat eerder om de vorm en grootte. Grotere dikkere resonatoren kunnen simpelweg beter en meer geluid weerkaatsen tegenover de dempende werking van toongaten en het leer van de pads dan kleine dunne. Maar dat heeft weer een beperkende werking als de klep open moet staan waardoor ze eigenlijk verder open moeten staan.

Ik kan het natuurlijk compleet mis hebben.

De kleppen moeten zo dicht als mogelijk (wegens projectie) en zo wijd als nodig (wegens intonatie)
Het vertrekpunt is natuurlijk de laagste toon op de sax, want dan is alles dicht. Daarna zoek je kleinst mogelijke lichthoogte voor de gegrepen en goed stemmende F of G. Van daaruit stel je de overige kleppen spelingvrij af.

Reso's hoeven niet dik te zijn. Marten Postma heeft ook iets geschreven dacht ik, over de verstorende invloed van (dikke) reso's. Reso's zijn volgens mij alleen werkzaam bij een gesloten klep ("voortzetting"van de harde buiswand).