Meyer vs Soloist

Started by Ties76, 18 June 2010, 13:39:49

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Ties76

Al sinds de aanschaf van mijn Chu Berry, wordt me van meerdere kanten aangeraden om eens een Meyer mondstuk te proberen ipv mijn Soloist.
De lage B en Bes komen er wat zweverig uit met het Selmer mondstuk en dat zou met een Meyer beter gaan.
Tijdens de saxforummeeting heb ik op een Meyer geblazen, waarbij dat zweverige inderdaad weg was en dus ben ik bij Adams mondstukken gaan uitproberen.
Ik had zelf een lijstje met jazz/pop mondstukken uitgezocht en Heidi raadde me nog een paar anderen aan, dus ik ben met een vol bakje de testruimte in gegaan.
Met veel moeite heb ik de mondstukken weten de reduceren tot drie stuks, twee logische varianten (Meyer 5 en 6) en een onlogische (Vandoren Optimum AL4, klassiek mondstuk op een Chu Berry?!?, maar het klonk zo goed...)
Deze drie heb ik nu thuis om uit te proberen en de Meyer G-serie staat in bestelling, ook nog om uit te proberen.
De klassieke vind ik zo'n rare combi met de Chu Berry, dat ik die haast niet verder durf uit te proberen, stel dat ik een hele vreemde smaak heb?
De Meyers spelen beide lekker, met in de lage B en Bes haast geen gezweef, maar soms ook weer wel een beetje (toch vermoeidheid die meespeelt vermoed ik).
Maar... iemand die op een paar meter afstand staat, hoort haast geen verschil met mijn Soloist!
Ikzelf hoor het soms ook niet eens (in het middengebied) en als ik het wel hoor vind ik zelfs mijn Soloist een prettig 'hees' randje hebben (misschien wel wat anderen warm/vol noemen).
Bij het ene nummer klinkt de Meyer ietsje beter en bij het andere nummer de Soloist, de Meyer gaat ietsje makkelijke staccato, de Soloist heeft ietsje meer volume en eigenlijk scheelt het ongeveer één noot die er beter uit komt bij de Meyer dan bij de Soloist. De verschillen in combinatie met mijn sax en ik als bespeler, zijn minimaal! Hoe kan dat???
Ik ben benieuwd wat de Meyer G-serie me brengt en ik probeer ondertussen nog even lekker verder, maar ik vind het wel reuze moeilijk om te beslissen.
alt: Conn Chu Berry (1927), leenalt: Buffet Crampon S1 (1977, verzilverd)

Maaarten

Je hoort vooral jezelf spelen denk ik. Ik ken er ook wat die van s80 naar soloist zijn gegaan. Ik hoor wat verschil, maar ik hoor vooral de speler, die niet veranderd is.
Ik heb dat zelf ook.

Wel fijner als je met de meyer de lage noten beter kunt pakken.

 Het is niet raar dat je die vandoren fijn vindt.
Jammer dat je die misschien gaat wegleggen. Zeker als die je beter bevalt dan de meyer.
Als die je bevalt, en het stemt goed icm de oude Amerikaan heb je een prachtmondstuk.
Goed dat je een eigen smaak hebt.
Ik speel ook graag jazz met mijn s80E. Dat doet ook niet iedereen, maar ik vind het een lekker spelend mondstuk. En Thijs heeft graag een vandoren Classic rietje op zijn Link. Dat is de eerste keer dat ik over die combi hoor. 8)

Ties76

Bedankt voor de snelle reactie.
Ik zal toch die Vandoren verder uitproberen. Als meer ervaren spelers soms 'vreemde' combi's maken, waarom zou ik dat dan niet kunnen/mogen  :wink:
Een beetje zoals sommige mensen hagelslag op de pindakaas doen en anderen jus'd'orange in de melk  :shock:
Wordt vervolgd...
alt: Conn Chu Berry (1927), leenalt: Buffet Crampon S1 (1977, verzilverd)

Maaarten

pindakaas met hagelslag =D>  =D>  =D>  =D>  =D>  =D>  =D>

Amanda

Quote from: "Maaarten"pindakaas met hagelslag =D>  =D>  =D>  =D>  =D>  =D>  =D>
Weet je hoe lekker dat is??  :-D

Zo heb ik een tijd lang op jazz rietjes van Vandoren of La Voz geblazen op sopraan. Klassiek.
Het blies toevallig lekker.

Je moet gaan voor wat lekker klinkt en wat fijn blaast.
De 4L van Vandoren is niet heel klassiek. Meer veelzijdig. Dus dat gaat best ;)
Het magische van de muziek is, dat zij erin slaagt ons heimwee te doen krijgen naar iets dat we nooit gekend hebben

Buffet Crampon S1 sopraan - Buffet Crampon S1 alt - Sonora hobo

Ties76

Ik heb alsnog de Vandoren doorgetest, maar die spreekt toch minder lekker aan in het laag dan mijn eigen Soloist en de Meyers, misschien toch een iets te grote tipopening gekozen.
Qua geluid blijf ik na een paar dagen testen van de mondstukken toch voor mijn Soloist kiezen, denk ik. De Meyers klinken wat meer helder en strak vergeleken bij mijn Soloist (zoals gezegd licht hees geluid, 'scheurt' makkelijker), maar in het hoog klinkt dat voor mijn gevoel ook iets 'ieler'.
Toch na goed luisteren en proberen, neigt mijn eigen Soloist bij hoge stukken soms naar 'doedelzak-hees' (sorry voor de omschrijving, weet ook niet hoe ik het anders moet formuleren) en ben ik dus erg benieuwd wat straks de G-serie van Meyer mij brengt (staat nog in bestelling).
Voor de mondstukken die ik nu in huis heb, geldt dat ze alledrie teruggaan. De verschillen voelen voor mij te klein t.o.v. de investering en blijkbaar ben ik erg aan mijn Soloist-geluid gehecht geraakt in ruim een jaar tijd (ondanks soms het doelzak-geluid in het hoog, ligt vast aan de Duitse muziek van de joeks-club  :wink: ).
Wordt vervolgd...
alt: Conn Chu Berry (1927), leenalt: Buffet Crampon S1 (1977, verzilverd)

Maaarten

Dat vind het vervelende van mondstukken uitproberen. Je bent je huidige gewend, en die nieuwe niet. Probeer dan uit te vinden welke beter is. :?
Ik vind dat als goede amateurmuzikant erg lastig persoonlijk.


Als je toch een mooi geluid uit je soloist haalt, gewoon houden!