klassiek anders spelen dan licht?

jeebee50 · 24 June 2011, 13:20:57

Onlangs een Hafabra B-examen gedaan. Ik ben wel geslaagd maar er kwam als technische puntje uit dat ik blijkbaar speelde met een voorkeur voor lichte muziek.
Dat uitte zich doordat ik een (te) licht riet speelde (la Voz medium) op een Selmer C* mondstuk en eigenlijk duurde het even voordat ik op de juiste toon zat. Hierdoor kon de indruk ontstaan dat het vals was.
De examinatrice zijn dat ik eigenlijk een flink dik riet moest gebruiken en direkt strak op de juiste toonhoogte moest zitten.
Uiteraard vind ik een lichter riet veel lekkerder spelen.
Is de speelwijze eigenlijk anders tussen lichte (harmonie) muziek en klassiek? Of heb ik gewoon een gebrek aan techniek:?: :?:

Invisible · 24 June 2011, 13:56:31

Quote from: "jeebee50"Onlangs een Hafabra B-examen gedaan. Ik ben wel geslaagd maar er kwam als technische puntje uit dat ik blijkbaar speelde met een voorkeur voor lichte muziek.
Dat uitte zich doordat ik een (te) licht riet speelde (la Voz medium) op een Selmer C* mondstuk en eigenlijk duurde het even voordat ik op de juiste toon zat. Hierdoor kon de indruk ontstaan dat het vals was.
De examinatrice zijn dat ik eigenlijk een flink dik riet moest gebruiken en direkt strak op de juiste toonhoogte moest zitten.
Uiteraard vind ik een lichter riet veel lekkerder spelen.
Is de speelwijze eigenlijk anders tussen lichte (harmonie) muziek en klassiek? Of heb ik gewoon een gebrek aan techniek:?: :?:

Nu valt harmonie over het algemeen onder de klassieke manier van blazen, maar heeft natuurlijk ook raakvlakken met lichte muziek zoals jazz en popmuziek. Maar om een antwoord te geven op je antwoord, ja, er zit verschil tussen de manier van spelen bij klassieke muziek en bij lichte muziek. Ik zelf speel in beide disciplines (speel in een saxofoonkwartet waar we veel klassiek spelen, maar ook in een band waar we juist fusion achtige muziek en soul spelen) en omschrijf het verschil vaak als volgt. Bij klassiek laat je de toon veel meer komen vanuit je ademsteun (dus tonen zonder een hoorbare aanzet kunnen produceren) en laat je de klank veel meer uit zich zelf komen zonder te forceren met knijpen enzo, een beetje zoals je een auto uit zich zelf laat rijden door voorzichtig de koppeling te laten komen en op gevoel wat gas bij te geven. Bij lichte muziek is het spelen voor mijn gevoel wat meer forceren, vergelijk het met het in één keer laten komen van je koppeling en een hoop gas er bij waardoor je met spinnende wielen weg rijd. Misschien niet de best mogelijke vergelijking, maar zo beleef ik het ongeveer.

Qua materiaal wil je bij klassiek inderdaad vaak een zo zwaar mogelijk riet op een relatief licht mondsutk (in de klassieke wereld kom je dan ook haast nooit een Selmer mondstuk tegen van E of zwaarder, sopraan uitgezonderd). Dit geeft een voller geluid en dwingt je om met een goede ademsteun, embouchure en houding te spelen waardoor je de klassiekere klank verbeterd. Als je klassiek blaast en vooral als je nog maar een paar jaar speelt zou je dan ook continue moeten blijven uit proberen of je niet naar een zwaarder riet kan. Bij de lichte muziek zie je juist eerder mondstukken met een grote tipopening en een wat lichter riet.

Een La Voz riet is eigenlijk ook wel meer een riet voor de lichte muziek, maar is ook heus wel voor klassiek te gebruiken. Maar je moet met dit soort rieten wel waakzaam blijven dat je niet te veel klank opoffert voor speel gemak. De kritiek dat je niet direct op de juiste toonhoogte aanzet zit hem waarschijnlijk in je techniek en is vaak te wijten aan een slechte of helemaal afwezige ademsteun of (onbewust) extra knijpen bij het aanzetten waardoor je even de toon omhoog drijft. Een licht riet primair bedoeld voor lichte muziek helpt dan ook niet mee.

Pieter · 24 June 2011, 14:37:55

Ben het in grote lijnen wel eens met Invisible.
Ik wil er nog wel aan toevoegen dat het vooral je embouchure is die het verschil maakt. Een mondstuk of riet ondersteund dat dan in de richting die jij wilt, daar kies je dan je mondstuk op uit. Op een Selmer C* kun je heel goed lichte muziek of jazz spelen, maar een specifiek mondstuk maakt het wel mooier.

Een lichte of klassieke embouchure is een wereld van verschil en dat leer je jezelf niet zomaar aan. Je moet heel andere spieren gebruiken. Wanneer je niet je embouchure aanpast speel je na enkele weken op het meest jazzy jazz mondstuk weer gewoon klassiek.

Het nadeel van de Hafa- wereld-vind ik- is dat het over het algemeen een erg conservatieve wereld is waar eigenlijk niets echt is wat het moet zijn. Klassiek is niet klassiek en lichte muziek is niet licht genoeg. Het zijn ook beide heel erg moeilijke diciplines en die kun je niet zonder kwaliteitsverlies combineren. Zeker niet waneer dat voor heel orkest geldt. De kerk blijft dus altijd in het midden.
Het is wel zo dat je in een hafa orkest het verste komt met een klassieke embouchure en speelwijze.

Overigens, ik weet niet of je les hebt of dat je bewust voor deze manier van spelen hebt gekozen? Als je les hebt zal het wel goed zitten, maar de manier van spelen die je beschrijft zie en hoor je ook heel veel bij "klassieke"spelers die hun techniek niet beheersen. Zij zeggen dan dat ze op een lichte muziek manier spelen, maar zijn zich eigenlijk niet bewust van wat ze doen en hoe het anders zou moeten. Het moet altijd wel een bewuste keus zijn en niet iets wat toevallig per ongeluk is ontstaan.

Waar je op andere instrumenten het verschil tussen licht en klassiek laat horen in een verschillende speelmanier moet je licht saxofoon en klassiek saxofoon als 2 verschillende instrumenten beschouwen.

Luister maar eens hier naar, wat vind je hiervan?

( ik krijg die flimpjes niet geplaatst, ik hoop dat het zo lukt;

http://www.youtube.com/watch?v=ur5YMNDM5go&NR=1

en daarna dan dit:
http://www.youtube.com/watch?v=KSHLBhr4 ... re=related

jeebee50 · 24 June 2011, 17:23:13

Ja, heel leuk om te horen die verschillen in speeltechniek en klank. Het bevestigt gelijk mijn voorkeur voor de lichte muziek, het 2e filmpje met het jongetje heeft mijn voorkeur qua speelwijze, ondanks dat de klank van de eerste persoon veeel mooier en strakker is. Ik denk dat toch de persoonlijke smaak van mijn examinatrice (zeer klassiek geschoold) haar oordeel beinvloedde t.o.v. mijn leraar die vooral jazzy speelt.

Pieter · 25 June 2011, 00:36:18

De klank in het eerste filmpje is totaal misplaatst. Ik zou die klank ook niet strak noemen. Hij buigt nl nogal. Het tweede flimpje laat een jochie zien die weliswaar heel erg veel in huis heeft gezien zijn leeftijd en het aantal jaar dat hij les heeft, maar natuurlijk lang niet zo geschoold als de eerste.
Toch heeft hij mijn voorkeur. Hij voert het stukje netjes uit, zoals het bedoeld is en begrijpt kennelijk waar het om gaat.

the martin · 25 June 2011, 02:57:32

Ander nummer, maar meneer tracht klassiek te zijn maar naar mijn mening TE LICHT
[youtube:1sub2bf4]qACQb4Z6XZA[/youtube:1sub2bf4]

Of snap ik er niets van:?:

Pieter · 25 June 2011, 11:26:59

Getver!!! Wat lelijk, het lijkt wel een zingende zaag, daarnaast is het nog vals ook.

jeebee50 · 25 June 2011, 11:44:16

Ja, dit is inderdaad wel HEEL erg licht! Hierbij zwabberen alle noten alle kanten op. :smt119
Wel hoor ik door dit laatste voorbeeld dat je zo absoluut niet gezamenlijk bij een muziekvereniging muziek kan maken dus een wat klassiekere manier van spelen zal meer hout snijden.

Thijs Leuven · 25 June 2011, 19:51:37

Quote from: "jeebee50"Onlangs een Hafabra B-examen gedaan. Ik ben wel geslaagd maar er kwam als technische puntje uit dat ik blijkbaar speelde met een voorkeur voor lichte muziek.
Dat uitte zich doordat ik een (te) licht riet speelde (la Voz medium) op een Selmer C* mondstuk en eigenlijk duurde het even voordat ik op de juiste toon zat. Hierdoor kon de indruk ontstaan dat het vals was.

](*,)

Nu weet ik weer waarom ik toentertijd zo'n hekel heb ontwikkeld aan heel veel klassieke mensen binnen mijn harmonie. Zo ontzettend kortzichtig dit. =D>

Amanda · 25 June 2011, 23:36:13

Waarom een hekel? En waarom kortzichtig?
Ik heb bewust gekozen voor de klassieke richting, binnen het HaFa wereldje.
Maar vind mezelf allesbehalve kortzichtig.
Lichte muziek is mijn ding gewoon niet qua spelen. Maar dat betekent niet automatisch dat ik het niet kan waarderen

JR · 26 June 2011, 10:30:38

helemaal gelijk Amanda, het is een kwestie van smaak, aanleg en gelegenheid . .

Pieter · 26 June 2011, 10:58:41

Quote from: "Thijs Leuven"
Quote from: "jeebee50"Onlangs een Hafabra B-examen gedaan. Ik ben wel geslaagd maar er kwam als technische puntje uit dat ik blijkbaar speelde met een voorkeur voor lichte muziek.
Dat uitte zich doordat ik een (te) licht riet speelde (la Voz medium) op een Selmer C* mondstuk en eigenlijk duurde het even voordat ik op de juiste toon zat. Hierdoor kon de indruk ontstaan dat het vals was.

](*,)

Nu weet ik weer waarom ik toentertijd zo'n hekel heb ontwikkeld aan heel veel klassieke mensen binnen mijn harmonie. Zo ontzettend kortzichtig dit. =D>

Ik kan geen kortzichtigheid ontdekken hier. Klassieke muziek op een lichte manier spelen is net zo verkeerd als jazz op een klassieke manier.

drietenor · 26 June 2011, 11:45:15

De discussie tot nu toe is mischien niet helemaal geconcentreerd op het goede onderwerp.
Vroegere generaties van jazz saxofonisten stonden juist bekend om hun enorme ademsteun, zware rieten en grote tipopening.

Het verschil tussen klassiek en jazz spelopvatting zit meer in de mate hoever je de toon mag buigen.
De eerste maat van rhapsody in blue is een mooi voorbeeld.

Om deze reden heeft een grote tipopening bij klassiek minder zin dan bij jazz, klezmer en nog een paar andere soorten muziek.
En met een kleinere tipopening ga je natuurlijk zwaardere rieten spelen.

Alles klinkt beter met meer ademsteun en zwaardere rieten.

Pieter · 26 June 2011, 12:52:52

Quote from: "drietenor"De discussie tot nu toe is mischien niet helemaal geconcentreerd op het goede onderwerp.
Vroegere generaties van jazz saxofonisten stonden juist bekend om hun enorme ademsteun, zware rieten en grote tipopening.

Het verschil tussen klassiek en jazz spelopvatting zit meer in de mate hoever je de toon mag buigen.
De eerste maat van rhapsody in blue is een mooi voorbeeld.

Om deze reden heeft een grote tipopening bij klassiek minder zin dan bij jazz, klezmer en nog een paar andere soorten muziek.
En met een kleinere tipopening ga je natuurlijk zwaardere rieten spelen.

Alles klinkt beter met meer ademsteun en zwaardere rieten.

Je kunt je toon ook buigen met een klein klassiek mondstuk, als je maar voldoende techniek in huis hebt. Verder is vrijwel alles anders in lichte muziek tov klassieke muziek, aanzetten en afwerken tonen, articulatie, timing, klank. Die verschillen komen met de juist gekozen mondstukken het beste tot zijn recht.

En ja, alles klinkt beter met meer ademsteun, maar niet noodzakelijkerwijs met een zwaarder riet. rietsterkte moet bij je passen, anders klinkt het naar ****

Thijs Leuven · 27 June 2011, 01:09:13

Quote from: "Amanda"En waarom kortzichtig?

Quote from: "jeebee50"Hierdoor kon de indruk ontstaan dat het vals was.

De directe koppeling van dat aan lichte muziek.

Er is uiteraard niks mis met klassieke muziek, maar ik was weer even helemaal terug in het harmonie wereldje waarin ik begonnen ben en zo veel mensen geen idee hadden wat lichte muziek in houdt en er belachelijke ideeën op na hielden... Brrr! :|

Mijn excuses!