mondstuk tenor sax

[Hub]

Hallo, ik speel momenteel op mijn tenor een selmer c* mondstuk. Wie kan me advies geven over een "beter" mondstuk. Wat is het verschil met een C**/D of solist ?
Zijn er mondstukken van andere merken die overeen komen ? Graag advies ! Alvast bedankt.

[the martin]

Misschien is het handig om aan te geven wat je mist..
En voor welke toepassing (klassiek, bigband, rock, jazz etc )

De C** en D hebben een iets grotere tipopening, hierdoor zal je iets meer volume kunnen maken..
Zacht spelen wordt dan weer lastiger

[Koen88]

Hallo, ik speel momenteel op mijn tenor een selmer c* mondstuk. Wie kan me advies geven over een "beter" mondstuk. Wat is het verschil met een C**/D of solist ?
Zijn er mondstukken van andere merken die overeen komen ? Graag advies ! Alvast bedankt.

hallo Hub,

een Selmer C** is hetzelfde mondstuk alleen met een grotere tip opening, de afstand van het riet tot de tip van het mondstuk, deze zal dus iets zwaarder spelen maar vaak dus ook iets "donkerder" van klank zijn..

een Soloist is ook een Selmer mondstuk maar heeft een andere "keel" vorm ipv de rechthoekige keel van de C* heeft de Soloist een hoefijzervorm in de keel. Dit maakt het een heel ander mondstuk, voor mij klinkt het een stuk ronder en ik kan makkelijker een groter dynamisch bereik aanspreken.

ik heb zelf voor de harmonie ook eerst op een C* gespeeld maar uiteindelijk de overstap gemaakt naar een Soloist en deze bevalt nog altijd erg goed..

en mondstukken van andere merken zijn er legio, en vaak net zoveel meningen als mondstukken dus erg moeillijk om daar iets over te zeggen.
maar een paar merken om naar uit te kijken, qualitatief, zijn:
*Vandoren (Optimum (AL3))
*Meyer
* Rascher

ervan uitgaande dat je in dezelfde categorie als de C* wil blijven.. ga je voor andere muziekstijlen e.d. dan is het weer een heel ander verhaal...

[Invisible]

Het voordeel van de soloist is dan ook nog dat het voorste deel het zelfde is als bij het standaard Selmer mondstuk (of eigenlijk de S80) zodat je vrijwel geen aanpassingen hoeft te doen in je embouchure als je daar naar overstapt. Dan is er ook nog de Selmer SD20 (alleen voor alt en tenor) welke net weer wat een andere kamer heeft dan de soloist (rond ipv hoefijzervorm) wat mij juist een groter dynamisch bereik gaf en een vollere klank. Belangrijk is wel om te beseffen dat hoe een mondstuk bevalt per persoon verschilt, ga dan ook gewoon naar winkel toe en ga daar het één en ander uitproberen.

Maar zoals al eerder gevraagd, wat voor muziekstijl wil je er mee spelen en wat mis je in je huidige mondstuk? Er spelen namelijk zat professionals op standaard Selmer mondstukken (klassiek) dus het is helemaal geen slecht mondstuk, juist een mondstuk waar je alle kanten mee op kan.

[wiki]

In de zoektocht,wat wil ik met mijn sax, ben ik samen met mijn leraar aan het delibreren geslagen.
Fanfare of harmonie is misschien wel eens leuk als dat zich voor doet, maar jazz, blues of pop lijkt me toch veel leuker. Ook de sound die daar bij hoort.
Het mondstuk waar ik op oefende was een Selmer S80 C** en dat ging best wel goed. Ik vond het geluid alleen een beetje te strak en direkt. Niet de rauwe sax sound.
Vorige week had m'n leraar een Otto Link 8 mee van zichzelf, om eens wat te proberen. De 8 is voor mij te groot, maar het geluid mocht er wel wezen.
Dus op zoek naar een Otto Link, maar dan wat kleiner. Bij Matthews een gebruikte Otto Link tonemaster 5 gevonden. En jawel dit gaat stukken beter. En evengoed die rauwe sound.
En zo komen we iedere keer een stapje verder.
Groet, Wiki

[saxstudent]

Ik vond hier een aardige vergelijkings chart, Wellicht kan je er wat mee.
//http://www.jodyjazz.com/facings.tenorsax.html

Als het klopt blazen jou selmer S80 en de Otto link No 5 even zwaar, of licht, maar zal de klank verschillen.
Wellicht kan je dat voor mijn kennis, leer graag, bevestigen of ontkennen...

[the martin]

Hub
Joined:    Sun Nov 04, 2012 9:22 pm
Last visited:     Mon Nov 05, 2012 10:46 am

Waarom heb ik nou het gevoel dat we nooit iets meer van hem zullen horen!?

[wiki]

Ik vond hier een aardige vergelijkings chart, Wellicht kan je er wat mee.
//http://www.jodyjazz.com/facings.tenorsax.html

Als het klopt blazen jou selmer S80 en de Otto link No 5 even zwaar, of licht, maar zal de klank verschillen.
Wellicht kan je dat voor mijn kennis, leer graag, bevestigen of ontkennen...

Dat klopt wel. Het aanblazen verschilt niet veel. De Otto Link lijkt wel iets gemakkelijker.
Ik ben nu wel met rieten aan het wisselen.
Bij de Selmer gebruikte ik een 2,5 en bij de Otto Link eerst een 2.
Maar nu inmiddels weer terug naaar een 2,5.

[Invisible]

Als het klopt blazen jou selmer S80 en de Otto link No 5 even zwaar, of licht, maar zal de klank verschillen.
Wellicht kan je dat voor mijn kennis, leer graag, bevestigen of ontkennen...

Een Selmer S80 en een Otto Link kan je niet eenvoudig met elkaar vergelijken, daar verschillen de mondstukken te veel voor. Een Otto Link 5 is dan ook nog eens erg licht (de meeste beginnen op een 6* of een 7) zodat dat nooit een mondstuk is waar je jaren mee vooruit kan gaan terwijl een Selmer S80 C* niet snel te licht zal zijn. Naar mijn mening heb je bij een S80 liever een lichter mondstuk met een zwaarder riet voor een betere klank en bij een Otto Link een zwaarder mondstuk met een lichter riet omdat die pas tot zijn recht komt als daar voldoende lucht doorgaat.

Ter vergelijking, mijn Peter Ponzol mondstuk heeft een tipopening 110, mijn Selmer SD20 is iets van C** en dus ongeveer een tipopening van 75 volgens die tabel. Met een 3 riet voelt mijn Ponzel mondstuk lichter aan dan de Selmer met een 3,5 riet, ook al heeft de Selmer een veel en veel kleinere tipopening. Kortom, compleet verschillende soorten mondstukken die je niet op tipopening kan vergelijken omdat er veel meer meespeelt.

[saxstudent]

Op de bovenstaande reakties, Als de tipopening groter wordt moet het rietje verder naar de tip toe verbogen worden voordat het wil gaan trillen, of je moet verschrikkelijk hard gaan blazen. Als dat al wil helpen om het riet in trilling te brengen.
Als ik nu kijk naar mijn  mondstukken, de ene 1.85 mm en de andere 2.1 mm, daarop had ik een java 2.5 Op de eerste kon ik ermee overweg, blies erg makkelijk en het hele beriek. Op de tweede kon ik het wel schudden. Maar dat terwijl een hemke 2.5 het er goed op deed. Op de eerste blies je de hemke zomaar dicht. Uiteraard heeft de kromming van de facing daar een grote invloed op. Als die over een langere lengte afbuigt ( in vergelijking ) zal de langere lengte lichter blazen, met een minder krachtig embouchure. Wellicht kan weer iemand dat bevestigen? dat zou de reaktie van invisible namelijk verklaren. Ik geloof niet in magie aangaande mondstukken, maar slechts in pure wetenschap. dat zou als je de gegevens van de verschillende mondstukken op een rij zou zetten, duidelijk kunnen maken welk mondstuk jij ( en niet in het minst ik ) zou willen hebben.
Alleen de opening is niet voldoende. ( ik heb het niet over de klank, dat is veel te persoonlijk )
Uiteraard is een krachtiger embouchure in het voordeel.

( sorry voor mijn doorzagen voor iets wat voor jullie wellicht gesneden koek is ? )

[drietenor]

Alleen de opening is niet voldoende

Dat klopt, naast de spleetopening kromming van de facing en het riet zijn de geometrie van de bafle en de vorm, aantal en grootte van de kamers belangrijk voor de blaasweerstand.

Ongeveer 10 variabelen bij elkaar, waarvan een aantal afhankelijk.
Dat geeft een paar honderd verschillende mogelijke ongeveer evenzware  mondstukken, allemaal met een ander geluid, dat sterk afhankelijk is van de speler.
Het duurt een paar weken voor je  een mondstuk leert kennen.
Als je in de markt kijkt dan kan je ongeveer 100 verschillende mondstukken vinden die evenzwaar blazen.
Met stug doorwerken zou je na een decenia weten welke mondstukken voor je werken.
Handiger is het om een top tien van meest gewaardeerde mondstukken te maken en deze goed te testen.
Dat kost ongeveer een jaar, met het risico dat je het mondstuk dat bij je past dan niet vindt.
Door je eigen leercurve kan het zijn dat je aan het einde van de onderzoeksperiode een ander mondstuk beter bij je past.

Het juiste mondstuk is sterk afhankelijk is van de speler waarbij er nog eens iets van 10 variabelen bijkomen.
Bij een vraag met iets van 20 variabelen is wetenschap erg arbeidsintensief en is ervaring een hele goede shortcut.

Mijn motto hierbij is:

Je moet veel kikkers kussen voordat je een prinses vindt.

[Zoot]

Het juiste mondstuk is sterk afhankelijk is van de speler waarbij er nog eens iets van 10 variabelen bijkomen.

en,......... niet onbelangrijk, het mondstuk moet bij je sax passen.... :shock: ..  vlg Leo van Oostrom (  http://www.leovanoostrom.com ) is dat bij saxen tot en met zo rond 1930 een must, toen werden de saxen nog gebouwd voor een bepaald mondstuk ( de stemming ed zit tussen het tipje van je riet en de rand van de beker, een "langer of korter" mondstuk heeft dus invloed ) Hij is ook adviseur bij de nieuwe generatie Adolphe Sax Saxen en ...... ik ben niet technisch onderlegd ofzo,...  ♫ ♪ hij heeft een heel plausibel verhaal ( zie boek: 100+1 Saxen ) ♪♫

[Invisible]

Als die over een langere lengte afbuigt ( in vergelijking ) zal de langere lengte lichter blazen, met een minder krachtig embouchure. Wellicht kan weer iemand dat bevestigen? dat zou de reaktie van invisible namelijk verklaren. Ik geloof niet in magie aangaande mondstukken, maar slechts in pure wetenschap.

Drietenor bewoord eigenlijk wat ik bedoel, er zijn gewoon veel meer variabelen dan alleen de tipopening waardoor je twee compleet verschillende mondstukken niet op alleen tipopening kan vergelijken. Er wordt hier een Selmer C* vergeleken met een Otto Link en ik doe een soortgelijke vergelijking met een Selmer SD20 Met een Peter Ponzol M2 110. De Selmer mondstukken hebben een vrijwel gladde bafle, in de Ponzol zit gewoon een klif van wel bijna 5 mm (bij de Otto Link iets minder extreem) op iets van 3 cm van de tip. Hierdoor zit de eerste drie cm ook nog eens veel dichter naar het riet toe. Compleet verschillend dus en ze vragen elk ook een andere manier van blazen (nog extra variabelen buiten het mondstuk om dus, hoeveel ademsteun heb je bijvoorbeeld) en verschillen in klank ook nog eens. In mijn situatie gebruik ik de Selmer voor klassiek en de Ponzol in een fusionband (en het kost me ook wel soms een half uur om mijn blazen op het andere mondstuk aan te passen), dus twee verschillende klanken maar vooral ook twee verschillende volumes (klassiek is veel zachter en vooral klank maken) en maakt het vooral niet zo terughoudend te hoeven spelen in de band dat de Ponzol onder de streep gewoon makkelijker blaast, een grote longinhoud en een goede ademsteun helpen je daarbij. Bij klassiek begint mijn embouchure na twee uur zeker wel vermoeid te raken, bij de band dan bij lange na nog niet, daar is het eerder mijzelf die dan vermoeid raakt

Ik snap overigens je zoektocht naar een wetenschappelijke verklaring, dat doe ik als techneut zijnde ook graag, maar bij de sax moet je gewoon heel veel uitproberen om er een gevoel bij te krijgen omdat er gewoon zoveel variabelen meespelen. Heb je eenmaal van alles uitgeprobeerd, is het al veel eenvoudiger om de verschillen tussen mondstukken te kunnen beoordelen, maar zelfs dan kom je verassingen tegen die je niet verwacht had uit de koude specs.

[saxstudent]

Invisible, bedankt ook voor je reaktie. Het is en blijft toch een lastig onderwerp.
Gedreven door de eerdere reakties, ook in andere threats, ben ik wat gaan experimenteren met plakkerthjes in het mondstuk.
Gewoon hardplastic van 0.15 en 0.2 en een 0.5 mm direct aan de tip geplakt. Dat geeft heel verraasende resultaten.
Dus de perfekte breedte maken en 1.5 cm lang. Yamaha was recht vanbinnen en de Buffet een beetje taps.
Werkt ook niet bij alle mondstukken. Op de yamaha 1.8 perfect, maar op de buffet 2.1 echt niet.
Yamaha met .15, was een goede aanpassing ( in mijn situatie ) maar .20 was al te veel.
Op de Buffet werkte geen van allen.... Wilde niet trillen, of je blies hem dicht.
Het heeft denk ik te maken met de vorm van het oplopende vlak naar de tip te maken.
Helaas kan je hier niet serieus mee gaan blazen, want je weet niet wanneer het loslaat, het is met een water oplosbare plakker gedaan.
Anders is het mondstuk beschadigd en dat kan niet.
Wat me daar opviel is dat een riet, dacht een v16 3, was niet bruikbaar voor mij, maar met de plakker blies hij als vanzelf, en helder.
Heel interessant ale experiment.

[drietenor]

Gedreven door de eerdere reakties, ook in andere threats, ben ik wat gaan experimenteren met plakkerthjes in het mondstuk.

Veel mondstuk refacers (is hergezichter daar de nederlandse term voor :?: ) hebben kleine stukjes materiaal toegevoegd aan de tip van de saxofoon:

Santy Runyon
Mojo
Theo Wannee
Hummel
en nog veel meer

Het is het meest gevoelige stukje van het mondstuk en hele kleine verschillen geven hier grote verschillen in geluid.
Kijk eens naar deze  grafiek op de site van mojo dat laat zien hoe klein de verschillen van een aantal bekende en verschillend mondstukken hier zijn:

 http://www.mojomouthpiecework.com/Porta ... P_all4.pdf