Koekoeksjong Bundy versus echte Buescher

[Laatbloeier]

In Saxofoons op merk < Selmer wordt een discussie over de Selmer Bundy waarschijnlijk gezien als off-topic omdat een echte Selmer uit Frankrijk komt. Ik ben gek met m'n Bundy tenor (geen II) en alt (idem). Ik weet dat een Bundy geen echte Buescher is (en een Bundy II naar verluidt nog minder), maar vraag jullie langs deze weg of dit de juiste plek is voor een eventuele discussie over dit koekoeksjong.

Concrete vraag: ik ga een (nog) mooiere tenor aanschaffen die ik naast m'n Bundy's ga inzetten omdat ik als nomade twee plekken heb ik die ik "thuis" noem. (En nee, ik zit niet regelmatig in de bajes en ben evenmin fiscaal vluchteling.) Mijn ritme wordt 2 weken Bundy - 8 weken "die andere", en dat vijf keer per jaar. Gisteren een mooie Conn uitgeprobeerd, maar daarop grijp ik mis (probeer ik een B te spelen, komt er een Bb uit). Verschilt de applicatuur van een Bundy sterk van die van een Buescher 400 of Aristocrat? M.a.w. ga ik hier op hetzelfde probleem stuiten wanneer ik wissel?

[drietenor]

De eerste vraag hierbij is wie heeft jouw Bundy (1) gemaakt.
Er zijn een aantal door Keilwerth gemaakt en een aantal door Buescher.
De Buescher Bundy lijkt op de Aristocrate met de kleppen op de beker aan de linkerkant, de Keilwerth Bundy heeft deze kleppen links zitten.
Waarschijnlijk kan je ook aan het serienummer zien, in combinatie met de serienummerlijsten van beidde fabrikanten, met welke fabrikant je te maken hebt.
 
In die periode was de Bundy de eerste saxofoon waarop je het in de USA leerde spelen.
Door capaciteitsproblemen was het nodig om Keilwerth er in te betrekken.
Ook bestaat er een Bundy special van Keiwerth die behoorlijk goed speelt.

[Invisible]

Je moet een andere sax wel tijd geven om er aan te wennen, dat je in eerste instantie even misgrijpt hoort dan ook bij het omschakelproces en zou niet perse een reden hoeven te zijn om die sax daar maar links te laten liggen, daar wen je snel genoeg wel weer aan. Ik zou een tweede sax eerder uitzoeken op hoe deze geïntoneerd moet worden en hoe deze (met het zelfde mondstuk, anders ben je meer bezig met het aanpassen van je embouchure steeds) aanblaast. Zo is een hoge A bij tenoren wel een noot die bij de ene sax te hoog is en de andere te laag, maar zo zou je met een stemapparaat alle noten even langs kunnen gaan. Intonatie en het aanblazen zijn twee zaken waar je langer mee bezig bent om op over te schakelen (is ook deels een onbewust proces wat je door moet door gewoon veel te spelen), dus hoe meer deze punten tussen de twee saxen gelijk zijn hoe makkelijker dat proces loopt.