oefen CD + boek

[asterix]

Voor een beginneling:
Wat is jullie ervaring met oefenboeken (welke) waarbij een CD zit.
Het moet wel om "Belgische" oefenboeken gaan. (do re mi fa sol enz)

Ik ben nl op zoek naar een beginnersoefenboek en Cd zodat ik ook kan horen hoe ik het juist moet spelen.

Waar in de omgeving van Vilvoorde / Brussel zijn goede saxwinkels?

[Bianca]

Je kunt ze ook via internet bestellen hoor.
De Haske is internationaal, dus geen probleem om bestellingen vanuit het buitenland te doen.

[Anacho]

Betekent do re mi fa sol dat je geen noten kunt lezen? Ik begrijp het niet helemaal.

Maar een heel fijn studieboek, ik heb het al een keer ergens gezegd, The Jazz Method for Saxophone van John O'Neill. Begint eenvoudig met hele noten en eindigt met de Yardbird Suite van Charlie Parker, met CD erbij.

http://www.musicroom.com/se/ID_No/019313/details.html

[Thijs Leuven]

Do Re Mi is een ander systeem dan het meer gangbare "normale" notensysteem. De namen voor de noten zijn gewoon verschillend.

Do is dacht ik C... en een Do kruis is dan Cis

[Pieter]

De do is de grondtoon van een stuk, en kan dus steeds een andere noot zijn.

[sopraan!]

Anders gaan we een keer met z'n allen de sound of music kijken

Ik had vroeger altijd het boek van de haske, horen lezen spelen, is wel nederlands maar volgens mij ook gewoon in België te bestellen.

de haske

Broekmans en van poppel ik weet niet waar die overal leveren.

[prodigy]

Ik heb zelf les gegeven met horen, zien en spelen ... echt een aanrader

ik gebruik ze ook en als leuke afwisseling the swinging beginning.

[Shofar]

Je moet bij de a, b, c, enz... gewoon maar in potlood do, re, mi , enz... bijschrijven.

Zo leer je beide systemen kennen - best handig.

The Jazz method is inderdaad een super boek.
Horen, lezen en spelen is een verstandige keuze.
Daar leer ik ook mee spelen - het zijn wel oerstomme liedjes,
maar je kan er echt goed en veel mee leren.

[CBone]

De do is de grondtoon van een stuk, en kan dus steeds een andere noot zijn.

Niet hier in het zuiden Pieter. Hier werd vroeger, in ieder geval binnen de HaFaBra wereld, met do re mi gewerkt ipv c d e.
Een do is dus altijd een c voor diegene die met dit systeem zijn groot geworden. Binnen de fanfare waar ik speel zijn echt nog wel de nodige mensen die niet gewend zijn aan de c-d-e-terminologie. Voor hun moet een es worden aangegeven als een mi-bemol en een fis als een fa-kruis etc.
Geeft soms ook reden tot lachen, een do-kruis wordt door een groot deel uiteraard cis genoemd en dit komt qua uitspraak overeen met het plaatselijke dialekt voor een zeer specifiek mannelijk lichaamsdeel  

[Pieter]

Ja, al die kruizen en mollen kunnen ook tot de nodige hilariteit leiden. er bestaan nog wel meer systemen, geloof ik. Kost vaak een heleboel tijd om elkaar te begrijpen. Het door jou bedoelde do-re-mi systeem wordt ongetwijfeld ook in Belgie nog weel gebruikt, landsgrenzen houden niet alles tegen gelukkig! Het Solmifati systeem zoals ook toegepast in bv Italie heeft een grondtoon Do, welke toon dat ook is. Verschrikkelijk! Ik moet er niet aan denken. Dit is volgens mij ook gangbaar in Belgie maar ik kan me voorstellen dat menigeen opgegroeid is met een versimpeling hiervan, en dat dat weer eeen min of meer eigen systeem geworden is.

Ik schrijf steeds solmifatie maar het is solmisatie!

[CBone]

Het Solmifati systeem zoals ook toegepast in bv Italie heeft een grondtoon Do, welke toon dat ook is.

Do re mi of c d e geeft wat dat betreft wel duidelijkheid over de absolute noot. Dat italiaanse heeft, zeker theoretisch gezien, ook wel wat. Heeft wat weg van het jazzidioom van I-ii-iii-IV-V-vi-vii.

Ik ben opgegroeid met c-d-e en do-re-mi en gebruik ze indien nodig door elkaar. Nog wat theorie erbij en het wordt al ingewikkeld genoeg. Always learning dus, never ending story (gelukkig maar).

[Pieter]

ja,ik heb een theorielerares gehad die  kon blijven vertellen. Dat deed ze ook, teveel om te onthouden, maar genoeg om nieuwsgierrig te worden en iig te beseffen dat er idd zoveel te leren is dat ik er nog wel wat levens bij kan gebruiken. Solmisatie is geloof ik ontstaan in de middeleeuwen en gaf meer de intervallen te maken dan de toonhoogte. Het wordt nog gebruikt bij solfege, het van blad zingen. Dat is wel weer heel handig bij het ontwikkelen van je klankvoorstelling.

[sopraan!]

Ik heb nu met muziekles op school ook solfleges, hierbij maken ze idd gebruk van de do re mi
Do = c
re = d
mi= e
enz.

[Thijs Leuven]

Had ik toch gelijk  :-D

[Bianca]

Ja, ik herinner me dat ik dat vroeger op de lagere school heb geleerd.
do re mi fa so la ti do (en dan) do ti la so fa mi re do

Dat moest er zonder haperen uit komen.
Meer info op: http://nl.wikipedia.org/wiki/Guidonische_lettergrepen