Verschil in klank tussen midden D en Bijv. Cis

[Taan]

Kwestie van techniek?

Ik heb een behoorlijk verschil in klank tussen de midden D, dus de eerste met octaaf, en de Cis of C, B, A Zonder octaaf

Als ik met eenzelfde inspanning en embouchure doorspeel klinkt de D relatief zacht qua volume en klank en de andere noten schel of als een péééép (niet mooi) en hard. Sowieso heb ik in het hoge register (octaaf E en verder) een mooiere klank dan in het lage register.

Ik speel sinds kort alt, maar heb lange tijd (15 jaar) tenor en ook bariton gespeeld.Van de Bariton weet ik het niet meer, maar ik had dit bij de Tenor ook.

Ik speel op Selmer SA80II, een Selmer c** met een 2,5 vandoorn riet. Ik streef naar een klassieke klank.

Het 2,5 riet is misschien wat licht. Het lage register gaat erg gemakkelijk. Ik denk alleen dat dit het niet gaat oplossen want op de tenor speelde ik een D met een geknipte 3 of 3,5, voor mijn gevoel een veel zwaardere setup. Daar had ik het ook, hoewel minder erg.

Ik ben bang dat mijn embouchure te wensen over laat, maar hoop misschien ook door een ander mondstuk, rietbinder of rietpositie het effect te verminderen.

Ik heb hier gelezen dat je embouchure in principe constant blijft, of je nu hoog of laag speelt.  Ik moet nu echter mijn mondstand wel veranderen om het lage register ook mooi te krijgen.

Heel verhaal, maar dan weten jullie tenminste wat er speelt.

[FB]

Welkom dan maar...eerste post en gelijk WHAM een Poll!
 :wink:
Nog een mogelijkheid: lek(jes)

[FB]

BTW....is deze vraag/kwestie wel een geschikt Poll onderwerp?

[Pieter]

Wen er maar aan.....
dat is een van de bottlenecks. Midden Cis en D zijn de "lelijkste" noten.
Cis open gespeeld is te laag en D is te hoog. Daarnaast ga je van een vrijwel open buis naar een gesloten buis. Dat geeft meer tegendruk. De midden D heeft ook een heel andere klankkleur.
Cis kun je omhoog krijgen door je octaafklep en de 3 (ringvinger linkerhand) in te drukken of open met Ta ( zijkant bes) en nog heb je hier vaak je embouchure bij nodig. Ook legato spelen is in dit gebied knap lastig.
Allemaal een kwestie van techniek.
Je beschrijft niets abnormaals dus ik zou zeker niet gaan sleutelen aan rietjes of iets dergelijks. Dit moet je uiteindelijk zelf op kunnen lossen.

[FB]

Wen er maar aan.....
dat is een van de bottlenecks. Midden Cis en D zijn de "lelijkste" noten.
.

Kan te maken hebben met een juiste afstelling van de kleppen die open blijven staan. De afstand tussen klep(polster) en toongat is essentieel. Een resonator van een ander materiaal kan ook schelen.In het jargon ( Engels) : venting

[Taan]

Tja polletje is altijd leuk voor de variatie toch?

Lekjes, da's een goed punt. Ik denk idd dat deze sax een flinke revisie kan gebruiken. Gelukkig krijg ik binnenkort een volledig gereviseerde. Yeehaa.nl

Het tegenstrijdige is alleen dat het lage register lage D, C etc erg makkelijk aanspreekt, ook als ik zacht speel. Bij een lekke sax is dat haast onmogelijk toch?

[Pieter]

Nee, het ligt echt aan jezelf. Zoals ikal zei, je beschrijft niets ongewoons.
En het feit dat hij laag gewoon goed speelt laat idd zien dat er geen belangrijke lekkagegs zijn.
Dit is echt een belangrijk kenmerk van een alt.

[FB]

Ben het wel met Pieter eens....ondervindt trouwens het probleem (doffe D) nu met mijn tenor (meer dan bij een alt)
Ik heb de dofheid enigszins kunnen oplossen door de afstand van de C klep iets te verhogen tov het toongat.

[EelcoW]

Dit heeft helemaal niks met je materiaal te maken, het is allemaal techniek.

De oplossing hiervoor (en voor vele andere dingen trouwens ook): oefeningen met lange noten. Ik zie op dit forum niet heel veel over dit soort oefeningen, maar elke dag 10minuten lange noten vind ik essentieel.

In Sigurd Rasscher's Top tones for Saxophone (heel goed boek) staan een aantal goede oefeningen die ik voor dit soort dingen gebruik. Ergens in het begin van het boek staat een bladzijde die "Uniformity of tone character" heet, en ik kan het iedereen aanraden om deze oefening elke dag te doen.

[FB]

..dat het helemaal met niets met je materiaal heeft te maken kan ik, uit ervaring, het niets eens zijn.
Ik heb afgelopen jaar verschillende alten mogen blazen en de ene sax heeft dit "D probleem" meer dan de ander.
Blass de D maar eens, druk dan lichtjes de C klep omhoog/omlaag en bemerk het verschil in klank.
Ook heeft, weer volgens mij dan, het mondstuk een effect op hoe de D overkomt...maar dat is logisch omdat het mondstuk mede je klank bepaalt.
Mijn 2 centen maar weer.

[the martin]

Hoewel dit inderdaad niet volledig op te lossen zal zijn..

Ligt naar mijn mening niet zozeer aan de embouchure maar aan de manier waarop je de noot "voiced"...


Oftewel ga op zoek naar de keel, mondholte, tond stand waarop de noten het beste klinken.
(Gebruik de klinkers van het alfabet A, E, I, O, U om een indruk te krijgen van de verschillende "standen" die ja kan gebruiken. Voor alles er tussen in: FLUITEN. (Ja fluiten) Je lippen veranderen niet, maar van binnen gebeurt een hele boel.

EN lange noten kunnen hier inderdaad erg behulpzaam bij zijn.

[Taan]

Ben het wel met Pieter eens....ondervindt trouwens het probleem (doffe D) nu met mijn tenor (meer dan bij een alt)
Ik heb de dofheid enigszins kunnen oplossen door de afstand van de C klep iets te verhogen tov het toongat.

Hoe doe je dat? Gewoon buigen? Of zeg ik nu iets heel doms :oops:

[the martin]

De C klep wordt door een vilten bumper "op hoogte" gehouden.
Bij sommige saxen kun je die met een schroef in of uit draaien.
Bij anderen zit er niets anders op dan er iets af te snijden...
(Ik zeg niet DAT je dat moet doen   , Dat is je eigen beslissing)

[Taan]

Ik begrijp het, als het mis gaat kan ik jou aansprakelijk stellen. Wat is je adres?  :wink:

[FB]

schuren is `beter` dan snijden. Met schuren hou je meer controle..echt een kwestie van mm werk. Maak een schuurstokje
bijvoorbeeld zon ijsstokje met zeer fijn schuurpapier hier op plakken en dat beetje bij beetje het vilt schuren.
Snijden is vaak te radicaal.
Wil je wel snijden, gebruik dan een zeer scherp scheermesje.
En natuurlijk...alles eigen risico!