Hafabra-diploma's?

[nessie]

Wie van jullie heeft een Hafraba-opleiding voor blaasmuziek gevolgd en er een diploma (hafabra A-D) voor gehaald? Zou je anderen adviseren om een dergelijke weg te bewandelen? Waarom wel of waarom niet? Volgde je die opleiding bij je eigen muziekschool, je eigen fanfare of elders (en waar dan?)?

Ik speel bij de vijfde divisie van een fanfare, heb nu bijna twee jaar privéles op de sopraansaxofoon en vraag me af of het voor mij zin heeft om wel of niet een dergelijke leerweg te volgen. De theorie tot en met B. (en deels C) ken ik al min of meer vanuit een ander muzikaal verleden (als de theorie voor saxofoon min of meer dezelfde is als die voor een hafabra-opleiding voor ongestemd slagwerk wordt geboden en die ik op het internet heb weten te vinden). Helaas heb ik niet de theorie voor de saxofoonexamens kunnen vinden en daarom is het voor mij nog niet duidelijk welke eisen er aan de speeltechniek worden gesteld.

Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen.

[theo123]

Wie van jullie heeft een Hafraba-opleiding voor blaasmuziek gevolgd en er een diploma (hafabra A-D) voor gehaald? Zou je anderen adviseren om een dergelijke weg te bewandelen? Waarom wel of waarom niet? Volgde je die opleiding bij je eigen muziekschool, je eigen fanfare of elders (en waar dan?)?

Ik speel bij de vijfde divisie van een fanfare, heb nu bijna twee jaar privéles op de sopraansaxofoon en vraag me af of het voor mij zin heeft om wel of niet een dergelijke leerweg te volgen. De theorie tot en met B. (en deels C) ken ik al min of meer vanuit een ander muzikaal verleden (als de theorie voor saxofoon min of meer dezelfde is als die voor een hafabra-opleiding voor ongestemd slagwerk wordt geboden en die ik op het internet heb weten te vinden). Helaas heb ik niet de theorie voor de saxofoonexamens kunnen vinden en daarom is het voor mij nog niet duidelijk welke eisen er aan de speeltechniek worden gesteld.

Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen.

ik heb 2 jaar geleden op de muziekschool mij HAfa C gehaald en ben momenteel bezig om in juni mijn HAfa D te gaan doen. Theorie examen is op 1 februari a.s. Ook ik speel bij een fanfare in de 5 divisie dus het noodzakelijke niveau voor deze fanfare heb ik wel. Of het zin heeft ligt aan de vraag in hoeverre je je zelf nog verder wilt ontwikkelen en of je naast de fanfare nog andere dingen met je saxofoon wilt doen. Ik doe naast mijn saxofoonlessen Hafa ook nog jazz. Dit omdat ik ook bij een saxofoonkwintet speel waarvan het repertoire overal het algemeen richting Jazz en blues gaat.
Het theorie examen is een algemeen HAFA D-examen en zal ongewtijfeld niet veel verschillen  van de theorie opleiding voor ongestemd slagwerk. Alleen de gehoortraining zal wel moeilijk zijn.
De eisen voor speeltechtniek, toonvorming etc.  liggen vrij hoog maar dat is ook vrij normaal voor een "eindexamen"

Theo

[Amanda]

Ik heb afgelopen juni C gedaan en ga aankomende juni D doen.
Een aantal jaar terug heb ik het 1e jaar conservatorium gedaan. Dit was deeltijd.
En door verandering van baan kon ik hier niet mee verder.
Daarom ben ik verder gegaan met de HaFaBra diploma's.
Als het goed is staan er op de site van KNFM de exameneisen. Dan kun je kijken wat je moet doen.
Voor de theorie heb je boeken. En wat daarin staat moet je voor het examen kennen.

Voor de praktijk kun je beste les nemen bij een docent die ook bekend is met de examens. Hij zal toch wat dingen moeten doen op het examen, bijvoorbeeld iets voorspelen wat jij dan naspeelt.

[nessie]

Ik heb afgelopen juni C gedaan en ga aankomende juni D doen.
Een aantal jaar terug heb ik het 1e jaar conservatorium gedaan. Dit was deeltijd.
En door verandering van baan kon ik hier niet mee verder.
Daarom ben ik verder gegaan met de HaFaBra diploma's.
Als het goed is staan er op de site van KNFM de exameneisen. Dan kun je kijken wat je moet doen.
Voor de theorie heb je boeken. En wat daarin staat moet je voor het examen kennen.

Voor de praktijk kun je beste les nemen bij een docent die ook bekend is met de examens. Hij zal toch wat dingen moeten doen op het examen, bijvoorbeeld iets voorspelen wat jij dan naspeelt.

Hoi Amanda, bedankt voor je informatie.
Misschien kijk ik met mijn neus, maar ik heb het hier:  http://www.knfm.nl/test2/main.php?pag=r ... is=hafabra  niet kunnen vinden. Het staat niet op het internet en het is evenmin bestelbaar.  

In het nieuwe jaar zal ik eens aan de secretaris van onze vereniging vragen of wij misschien een exemplaar van dat raamleerplan in ons archief hebben. Of zijn de exameneisen weer iets anders dan het raamleerplan?

Ondertussen vond ik dit: http://www.c-majeur.com/cmajeur/RAPRL/HaFaBra/10.html nog. Misschien in het nieuwe jaar toch maar eens met mijn docent bespreken (of ik al dan niet examen ga doen, wat gestructureerde theorie kan natuurlijk nooit kwaad...)

[Pieter]

De voordelen van examens doen is vooral dat je leert een programma klaar te hebben op een bepaald tijdstip. Je leert inschatten hoe je je spanningsboog precies op het juiste moment op de juiste spanning hebt. Verder is het voor veel mensen een stimulans om net een tandje verder te komen en het is goed om eens een programma echt uitvoeringsklaar te hebben.
Veel orkesten hebben toelatingseisen, maar meestal kun je ook gewoon voorspelen voor de dirigent en als het goed is, weet hij na 3 regels echt wel wat voor vlees hij in de kuip heeft.
Het zijn niet echt diploma's die iets zeggen over jouw kwaliteit. Wanneer iemand je verteld dat hij een of ander hafabradiploma heeft zegt dat niets over het spelen van die persoon. De beoordeling is veel te subjectief. Ik ken bij ons  mensen met hetzelfde diploma op hetzelfde instrument en toch zit er een wereld van verschil in. De ene speelt al een jaar in het groot orkest en de ander komt er waarschijnlijk nooit in. Verschillende leraren...Ook de conservatoria leveren heel verschillende kwaliteit. Ook mijn docent verteld me regelmatig dat hij mensen kent met C of D diploma's die van hem nog geen A zouden krijgen....
Het gaat er dus om wat jijzelf de meerwaarde vindt van deze examens. Het is altijd goed om theorie te leren en is ook gewoon ook erg interessant.
Probeer het gewoon een keer, kijk wat je ervan vindt, levert het je wat op dan ga je lekker verder en vind je het een verspilling van je tijd, dan doe je het niet meer. theorie kun je overigens vaak ook wel apart doen.

http://www.amateurmuziek.nl/media/items4/10.pdf

[Amanda]

Die bedoelde ik Pieter. Van Unisono, niet de KNFM.

En verder: helemaal mee eens Pieter.

Ik ging dit jaar C examen doen. Examinator was mijn eigen dirigent.
Die er om bekend staat mensen die hij kent en waarvan hij weet hoe ze spelen, strenger te beoordelen.
Dus dat gaf eigenlijk best wat druk.

Toen ik klaar was moest hij overleggen met mijn docent. Niet of ik geslaagd was of niet.
Maar of dat het met lof was of niet.
Zijn woorden: ik heb veel gehoord vandaag, maar jij bent de enige die muziek heeft gemaakt in plaats van noten gespeeld.
Ik was ook de enige die met lof was geslaagd.

Ik wil graag de papiertje hebben, om toch iets te hebben.
Maar als ik bovenstaande zo hoor denk ik dat je meer hebt aan een goede docent waar je goede feedback van krijgt dan het daadwerkelijke papiertje.
Aan de andere kant is het ook wel leuk om ergens naartoe te werken en van een buitenstaander eens te horen wat hij/zij er van vindt.

En nog een aanvulling: speel vooral voor jezelf. Ook de examens.
En speel niet voor de punten. Irritant, mensen die dat wel doen.
Ik kwam de kamer uit. Het eerste wat mensen vroegen: hoeveel punten heb je? Dus ik: eehm, nou, ik ben geslaagd en heb mooi commentaar gekregen waar ik iets mee kan. Dat is toch veel belangrijker?
Ook toen ik zat te wachten en er kids de kamer uit kwamen. Dan denk ik: laat die kinderen gewoon lekker met plezier muziek maken!

[Thijs Leuven]

Hehe... dit zal velen hier misschien een beetje verbazen, maar ik heb Hafa gedaan.  :-D

[niesten]

Eerste scheden in de muziekwereld van een lid van de vereniging gehad (toevallig ook nog mijn vader..). Bijna een jaar samen met 4 andere leerlingen alleen notenleer. Daarna een instrument gekozen, dat dus de (alt) sax werd. Kreeg les van een ander lid (want priveles aan eigen kinderen vond mijn vader sociaal gezien niet handig. Dus een tijdje les gehad van een klarinetist. Daarnaas les gekregen van de dirigent van de harmonie (zelf trompetist). Hiervan hebben we enorm veel theorie opgestoken en qua praktijk ook wel het nodig, maar specifieke sax-dingetjes kon hij helaas weinig over vertellen.
Toen werde de policy van de vereniging om leerlingen zoveel mogelijk naar de muziekschool te sturen (mede omdat men daarvoor subsidie kreeg en voor lessen bij eigen dirigent niet). Dat werd dus les van een klarinetist (saxofoonleraar was niet beschikbaar). Hier heb ik dus naar mijn gevoel zo goed als niets bijgeleerd. Sax specifieke zaken kon deze leraar slechts zeer beperkt (achteraf gezien). Er werd qua theorie groepen leerlingen door elkaar gegooid, waardoor we eigenlijk niets nieuws meer kregen. Het enige wat ik op de muziekschool geleerd heb, zijn termen uit mijn hoofd knallen (waarvan de meeste zelden in de partituren gebruikt worden en dus allang weer vergeten zijn).
Ik heb het tot B volgehouden en toen had ik het echt wel gezien :-(
Binnen de vereniging tijdens concoursvoorbereidingen nog wel eens (as sax-sectie) begeleiding gehad van saxofonisten of saxofoon leraren. Daar heb ik (naast de degelijke basiskennis van de eerste dirigent) eigenlijk nog het meeste van geleerd.

Conclusie: het is enorm afhankelijk van de leraar die je hebt (en wss ook of het daarme klikt). In mijn geval hebben de diploma's alleen als meerwaarde gehad dat ik ze aan oma kon laten zien en wat extra zakgeld kreeg  

[nessie]

De voordelen van examens doen is vooral dat je leert een programma klaar te hebben op een bepaald tijdstip. Je leert inschatten hoe je je spanningsboog precies op het juiste moment op de juiste spanning hebt. Verder is het voor veel mensen een stimulans om net een tandje verder te komen en het is goed om eens een programma echt uitvoeringsklaar te hebben.

Dat ben ik direct met je eens. Overigens speel ik al bij een fanfare (in de vijfde divisie) en we geven geregeld uitvoeringen en doen mee aan concoursen en dergelijke. Dat is voor mij een flinke stimulans om op een bepaald moment een bepaald stuk goed te kunnen spelen. Op dat punt lijkt een examen voor mij geen extra voordelen bieden, denk ik op het eerste gezicht, al heeft het natuurlijk wel het voordeel dat ik dan een keer feedback krijg van een 'vreemde'', die mogelijk met andere oren luistert dan mijn docent.

Veel orkesten hebben toelatingseisen, maar meestal kun je ook gewoon voorspelen voor de dirigent en als het goed is, weet hij na 3 regels echt wel wat voor vlees hij in de kuip heeft. Het zijn niet echt diploma's die iets zeggen over jouw kwaliteit. Wanneer iemand je verteld dat hij een of ander hafabradiploma heeft zegt dat niets over het spelen van die persoon. De beoordeling is veel te subjectief. Ik ken bij ons  mensen met hetzelfde diploma op hetzelfde instrument en toch zit er een wereld van verschil in. De ene speelt al een jaar in het groot orkest en de ander komt er waarschijnlijk nooit in. Verschillende leraren...Ook de conservatoria leveren heel verschillende kwaliteit. Ook mijn docent vertelt me regelmatig dat hij mensen kent met C of D diploma's die van hem nog geen A zouden krijgen....

Het gaat er dus om wat jijzelf de meerwaarde vindt van deze examens.

Als mogen voorspelen voor de meeste orkesten geldt en bovendien je inschatting dat de beoordeling van iemands niveau nogal subjectief is door veel orkesten wordt gedeeld, verdwijnt voor mij de meerwaarde van een hafabradiploma.

 

Het is altijd goed om theorie te leren en is ook gewoon ook erg interessant.

Ja, ik ben dol op theorie, dus dat zou wel weer voor zo'n examen pleiten.

Probeer het gewoon een keer, kijk wat je ervan vindt, levert het je wat op dan ga je lekker verder en vind je het een verspilling van je tijd, dan doe je het niet meer. theorie kun je overigens vaak ook wel apart doen.

Ja, ik denk er nog eens rustig over, maar die tip spreekt me wel aan.

[nessie]

Maar als ik bovenstaande zo hoor denk ik dat je meer hebt aan een goede docent waar je goede feedback van krijgt dan het daadwerkelijke papiertje.
Aan de andere kant is het ook wel leuk om ergens naartoe te werken en van een buitenstaander eens te horen wat hij/zij er van vindt.

Ja, ik bof met een fijne docent die mij zowel technisch als muzikaal vooruithelpt en met wie het ook gevoelsmatig 'klikt'.

En nog een aanvulling: speel vooral voor jezelf. Ook de examens.
En speel niet voor de punten. Irritant, mensen die dat wel doen.
Ik kwam de kamer uit. Het eerste wat mensen vroegen: hoeveel punten heb je? Dus ik: eehm, nou, ik ben geslaagd en heb mooi commentaar gekregen waar ik iets mee kan. Dat is toch veel belangrijker?
Ook toen ik zat te wachten en er kids de kamer uit kwamen. Dan denk ik: laat die kinderen gewoon lekker met plezier muziek maken!

Dat ben ik helemaal met je eens. Ik maak muziek voor mijn plezier en mijn doel is niet diploma's te halen, maar om om meer muzikale (samenspel)mogelijkheden te krijgen, eventueel door het behalen van hafabradiploma's.

[Amanda]

Als je het op die manier ziet dan moet je het gewoon lekker doen.
Ik vind het ook zeker een aanvulling en uitdaging. Maar het moet geen doel op zich worden.

Kortom: gewoon inschrijven  :-D

[jthole]

Ik heb zo'n 20 jaar geleden D gedaan voor klarinet. Maar ik heb allang de papieren niet meer, en niet lang daarna kwam het klarinetspelen ook in een behoorlijke dip.

De laatste jaren heb ik een haat/liefde verhouding met de klarinet. Ik vind het misschien nog steeds wel het mooiste blaasinstrument, maar ik vind dat ik niet én klarinet én saxofoon goed kan bijhouden. Daarom heb ik, sinds ik weer met spelen ben begonnen (2 jaar geleden) de klarinet eigenlijk nog nauwelijks opgepakt, maar iedere keer als ik er op speel ben ik weer verliefd op het geluid. Maar als ik veel klarinet speel, heb ik het gevoel dat mijn sax-embouchure eronder lijdt.

[nessie]

Als je het op die manier ziet dan moet je het gewoon lekker doen.
Ik vind het ook zeker een aanvulling en uitdaging. Maar het moet geen doel op zich worden.

Kortom: gewoon inschrijven  :-D

Petje af, vooral voor dat praktijkexamen: dat lijkt mij het moeilijkst, vooral ook omdat het zo persoonlijk is: met de manier waarop je speelt, druk je immers in wezen uit wie je eigenlijk bent? En dat is iets wat je eigenlijk niet in een diploma kunt uitdrukken. De lagere hafabra-examens toetsen vooral de techniek, maar de hogere toch eigenlijk primair je (persoonlijke) interpretatie?

[Amanda]

Ja klopt. Bij A en B is het inderdaad vooral techniek. Interpretatie ook wel, maar veel minder.
Bij C en D komt muzikaliteit meer om de hoek kijken. En daar heb je ook wel basisdingen in, maar is inderdaad vooral persoonlijk. Dat maakt het ook zo lastig.
Maar op zich ook wel weer leuk, omdat je zo veel meer je eigen ding erin kan doen.
Overigens wordt techniek ook nog wel getoetst, dat moet ook goed zijn.

Het wordt een vrij pittig examen, maar ook zeker een uitdaging om te doen.
Het spelen van de stukken komt wel goed. Maar meer de dingen als improviseren, alle toonladders, enz.
Daar om ik toch echt wel wat aan gaan doen  

[jthole]

Ik moest o.a. een stuk uit een klarinetconcert instuderen. Het adagio uit het klarinetconcert van Mozart (KV622) in mijn geval.