In spanning om mijn jongste

[Ties76]

Gisteren is er iets mis gegaan met onze jongste heidewachtel, Amy. Na spelen in de tuin, liep ze even later op drie pootjes rond te kreupelen. Niet best, want zelfs een hond die zich 'alleen maar' verstapt heeft, loopt nog kreupel op vier poten.
De dierenarts dus maar gebeld en op aanraden van hem Amy gisteren rustig gehouden, pijnstilling erin en vanmorgen meteen naar de praktijk gereden met haar.
Amy is nu daar voor een röntgenfoto, wat ik al niet prettig vind, omdat Amy onze meest onzekere hond is en niet gewend is alleen te zijn (we hebben haar zelf gefokt en ze is dus altijd bij haar moeder gebleven), maar in de loop van de dag zal ik nog gebeld worden met de uitslag hiervan. Alleen de gedachte hieraan, bezorgd me al buikpijn, omdat er het vermoeden bestaat dat haar kruisband gescheurd is.
Dat zou een ingewikkelde (en dure) operatie betekenen en een lange revalidatie erachteraan. Amy is pas 6,5 jaar, dus ze moet nog wel een tijdje mee kunnen, maar liefst wel zonder pijn natuurlijk.
Ik probeer me geen doemscenario's in mijn hoofd te halen, maar dat valt niet mee, als je jongste kleine meisje iets mankeert. Afwachten dus maar...

[Tony]

Wow balen. Hopen dat het allemaal mee valt.
Sterkte!

[the martin]

Mooi trouw kopje..
Sterkte joh

[Ties76]

Het valt gelukkig mee!
Er zijn röntgenfoto's gemaakt van beide knietjes en de heupen en daar was gelukkig op te zien dat er niets is beschadigd. Een pak van mijn hart!
Omdat Amy het behoorlijk goed doet zonder pijnstilling nu, heeft ze die ook niet meer nodig, anders is er weer het risico dat ze door de blessure heen loopt.
Ze moet nu twee weken lijn-rust en daarna mag ze weer vrij spelen en rennen.
Gelukkig maar!

[Thijs Leuven]

Goed nieuws! Wat was het nou wel? Nu ben ik ook benieuwd... :lol:

[the martin]

Pfjew..
Laten we hopen dat het inderdaad automatisch weer goed komt

[Ties76]

Wat het nu wel was? Tja, een hond kan niet praten, maar waarschijnlijk een fikse verstuiking/verrekking. In ieder geval iets wat geen zwelling veroorzaakt en geen vochtophoping, want dat heeft ze allemaal niet.
Normaal zijn heidewachtels echte bikkels, maar misschien heeft ze ook zelf wat overdreven gereageerd, hoewel ik die mogelijkheid niet heel waarschijnlijk acht. Amy is een keer dwars door het glas van de kas in onze tuin gesprongen, omdat er een merel in de kas zat. Vervolgens kwamen alle honden binnen (drie dames), zat mijn vloer onder het bloed en wist ik niet van welke hond het was, omdat er niet eentje piepte. Voordat je dan 12 voetjes hebt gecheckt, zit dus je halve huis vol bloed. Dat werd dus dweilen met Dettol, want madam Amy wilde geen sok aan. Dus steeds eerst naar buiten, dan met de voet in de Badedas (prinkt niet) en dan maar weer gewoon onbeschermd lopen.

Wat me wel opviel vandaag bij de dierenarts, was dat op de foto van de heupen, haar linker heup minder mooi was dan de rechter, terwijl Amy juist officieel is geröntgend ivm de fokkerij (nooit ingezet vanwege haar wat instabiele karakter) en de beste beoordeling kreeg die er te halen is, aan twee kanten. Zou kunnen betekenen dat de artrose die haar moeder heeft, misschien wel erfelijk is en dat Amy's gewrichten niet meer geweest zijn wat ze waren. Op zich was dat niet de oorzaak van het getrek met de poot nu, maar misschien is het wel iets om mee te nemen in ons achterhoofd bij eventuele problemen in de toekomst. Kan me voorstellen dat een lichaam vol artrose best veel pijn heeft en dat je dan ook anders reageert op een 'simpele' kneuzing.