Main Menu

energie doorgeven

Started by gelder, 23 November 2012, 11:46:46

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

gelder

Zondag j.l een verhelderende voorlichting/dicussie gehad met Hans Kuijt de uitvinder van LE FREQUE.
Door de LE FREQUE plaatjes te gebruiken gaat de energie, direct van het mondstuk via de plaatjes naar de hals enz.
Ik wil hier nog een punt aanhalen. Dat de energie die je in je keel, mondholte, kaak via de tanden op het mondstuk overbrengt dan ook afgeremd wordt door de rubber mondstuk plakkers.
probeer maar eens met en zonder. Er zit duidelijk verschil in.
Selmer Alt M7, Lebaile 7 messing, Otto link 7, meier 7.
Sopraan "aurora", tenor Chinees?
Bariton Jupiter! CONN  "chu Berry"  Alt

Invisible

Het zal ongetwijfeld iets schelen (over hoeveel kan je discussiëren), maar de trilling en dus het geluid (geluid == trilling) wordt gemaakt door het riet en niet door de blazer. De blazer maakt wel uit voor de kwaliteit van de luchtstroom (hoe kernachtig deze is, hoe constant deze is en zo nog wel wat eigenschappen), maar daar zal wat extra demping tussen boventanden en mondstuk niet zo heel veel in uitmaken schat ik in. De Le Freque vormt juist een brug tussen mondstuk en nek zodat de demping van het kurk verminderd wordt en zo meer/andere trillingen aan de nek doorgegeven worden. Het niet hebben van een plakker zal wel invloed hebben op de feedback van de trillingen naar je zelf terug wat een andere beleving zal geven.

Eigenlijk zou iemand een opname mét en zonder plakker moeten maken om zo te kunnen vergelijken vanuit een luisteraars standpunt.
Sopraan: Selmer Mk.VI (1972) + Yamaha custom 4CM
Alt: Yamaha YAS-62 Purple label (~1985) + Selmer SD20
Tenor: Selmer Reference '54 (2013) + Selmer soloist + Ponzol M2 110

KoenD

Er is op dit forum al veel geschreven over dit product trouwens.  Ik heb ondertussen al 3 jaar geleden zelfs nog prototypes getest waarvoor je zelfs een stuk van je kurk moest wegsnijden.

Albert

Het geheim van de smid - blaas zo ontspannen als mogelijk.
[size=85]...................
Alto Buescher True Tone 1926, Alto Yanagisawa 1986, Grassi stempel sopraan, Vandoren 3[/size]

Janneman

Ik heb er al diverse 2e hands voorbij zien komen....dat zegt volgens mij genoeg.
Alto    - Yanigisawa A901 brons neck
Tenor - Yanigisawa T901
Bariton - Yanigisawa B-901

Pieter

Ja, en je kunt opnames maken van met en zonder plakker maar dat zegt niets over die plakker, maar alles over de druk van je tanden op het mondstuk. Je embouchure kan zich pas optimaal vormen wanneer je tanden voldoende stevig op het mondstuk staan. Sommige mensen hebben een plakker nodig om dat voor elkaar te krijgen. Ik zou zeggen...pas je houding aan dan heb je die plakker helemaal niet nodig. lekker vieze dingen ook, trouwens..
Het mooiste van saxofoon spelen is de gelegenheid die je hebt gekregen om saxofoon te leren spelen.

Albert

Vies en niet nodig. Met een ontspannen embouchure ontlast je je tanden ook. Te hard bijten is nergens goed voor. Voor mij is het een indicatie dat ik losser moet spelen.
[size=85]...................
Alto Buescher True Tone 1926, Alto Yanagisawa 1986, Grassi stempel sopraan, Vandoren 3[/size]

Pieter

Losser spelen doe je met je onderkaak. Het volle gewicht van je hoofd moet via je boventanden op het mondstuk rusten. Dat hoor je direct in de klank.
Het mooiste van saxofoon spelen is de gelegenheid die je hebt gekregen om saxofoon te leren spelen.

Windbuil

Quote from: Pieter on 17 April 2013, 14:07:19
Losser spelen doe je met je onderkaak. Het volle gewicht van je hoofd moet via je boventanden op het mondstuk rusten. Dat hoor je direct in de klank.

Wie wil dat zijn saxneck flink verbuigt - met allerlei negatievei gevolgen van dien- moet vooral  het volle gewicht van zijn/haar hoofd via de tanden op het mondstuk laten rusten.
De wetenschap te ontdoen van romantiek is de romantiek van de wetenschap

drietenor

Quote from: Pieter on 17 April 2013, 14:07:19
Losser spelen doe je met je onderkaak. Het volle gewicht van je hoofd moet via je boventanden op het mondstuk rusten. Dat hoor je direct in de klank.

Je hoort het direct in de klank omdat dan meer trilling via de route van tanden en schedel naar je oren gaat. Als je het opneemt en afdraait zal het verschil een stuk kleiner zijn.
Een hoge tandruk is niet goed voor je gebit en niet goed voor je saxofoon en toeschouwers horen dat verschil niet.
De saxofoon is gebaseerd op technologie van 1810

Pieter

Jawel, je hoort het wel. Ook van een afstand! En dat van die tanden op je mondstuk is ook echt zo. Terwijl je speelt moet het voor een ander niet mogelijk zijn om onverwacht je sax uit je mond te trekken. Dat ligt aan de druk van je tanden op je mondstuk. Zonder dat heb je nooit een goede embouchure. Ik heb het niet verzonnen.
Dit is echt de manier, je sax kan daar tegen en je mondstuk ook, dat er wat slijtage opkomt is niet erg, het gaat om de binnenkant.

Wanneer je je hoofd op je mondstuk laat rusten is dat ook de meest ontspannen houding die je kunt hebben. Je hebt dan ook meer ontspanning in je onderkaak wat ook weer heel belangrijk is voor je klank en je vermogen om goed vibrato te spelen.
Het mooiste van saxofoon spelen is de gelegenheid die je hebt gekregen om saxofoon te leren spelen.

Albert

Ontspannen, ontspannen en ontspannen - dat is echt DE truuk voor stamina, groot geluid, volume en dynamiek.
[size=85]...................
Alto Buescher True Tone 1926, Alto Yanagisawa 1986, Grassi stempel sopraan, Vandoren 3[/size]

Windbuil

Quote from: Pieter on 17 April 2013, 15:49:44
Jawel, je hoort het wel. Ook van een afstand! En dat van die tanden op je mondstuk is ook echt zo. Terwijl je speelt moet het voor een ander niet mogelijk zijn om onverwacht je sax uit je mond te trekken. Dat ligt aan de druk van je tanden op je mondstuk. Zonder dat heb je nooit een goede embouchure. Ik heb het niet verzonnen.


Er was een tijd dat met dubbele embouchure werd geblazen; zoals hoboïsten en fagottisten doen.
Hans Dulfer (de vader van...) blaast met de onderlip naar buiten.
De wetenschap te ontdoen van romantiek is de romantiek van de wetenschap

Penningh

Quote from: Windbuil on 17 April 2013, 15:58:11
Quote from: Pieter on 17 April 2013, 15:49:44
Jawel, je hoort het wel. Ook van een afstand! En dat van die tanden op je mondstuk is ook echt zo. Terwijl je speelt moet het voor een ander niet mogelijk zijn om onverwacht je sax uit je mond te trekken. Dat ligt aan de druk van je tanden op je mondstuk. Zonder dat heb je nooit een goede embouchure. Ik heb het niet verzonnen.


Er was een tijd dat met dubbele embouchure werd geblazen; zoals hoboïsten en fagottisten doen.
Hans Dulfer (de vader van...) blaast met de onderlip naar buiten.

En hij is niet de enige.
Penningh
Tenor: Selmer Mark VI 1967 verzilverd - mondstuk Selmer C**- Rigotti 3m.
Tenor:The Martin Stensil ong. 1935 -verzilverd- mondstuk SM-Rigotti 3m.

Pieter

Er bestaat een verschil tussen boventanden en onderlip. In lichte muziek hoeft je lip niet naar binnen dus dat is heel normaal. Je krijgt dan een ander soort klank. Bij het niet goed plaatsen van je boventanden en je verdere houding krijg je een verminderde klankkwaliteit ongeacht de soort klank.
Een dubbele embouchure tsja....er waren en zijn nog steeds enkele saxofonisten die dat doen en wanneer je een grootheid bent die 80 uur per week ( iedere week) speelt, kom je er misschien een eind mee weg, maare...hoeveel van die mensen komen hier op het forum?
Het mooiste van saxofoon spelen is de gelegenheid die je hebt gekregen om saxofoon te leren spelen.