het eindje van de saxofoon

[drietenor]

De titel is in ieder geval pakkend, het gaat niet over het einde van de saxofoon, ook niet over de beker, maar over die kant van de saxofoon waar je je mondstuk overheen schuift.

Eigenlijk is het een item over de nek van de saxofoon, maar dat valt niet in de categorie mondstukken, ligaturen en rieten dus heb ik het in de verkeerde sectie geplaatst. Gelukkig is het een twijfelgeval.

Nu lijkt dat een gewoon recht stukje buis waar niets bijzonders aan te zien is en in de meeste gevallen is dat ook zo.
Bij sommige saxofoons dit stukje conisch, maar omdat er een kurk overheen zit zie je dat niet direct.
Door een stokje in de nek te stoppen en tegen de boven en onderkant te houden kan je zien of een nek een rechte of een conische buis is.   

Tot nu toe heb ik twee saxofoons gezien waarbij de nek van het begin af conisch is.
Een Couturier tenor en een gebr Mönnig alt, dus het is zeldzaam.
Het maakt volgens Warburton iets uit in de klank van de saxofoon, er komen iets meer boventonen in het geluid.

Gisteren zag ik bij de revisie van mijn twee baritons (King Zephyr en Conn standard) dat ze beidde een conisch eindje hebben.
Nu heeft mijn Conn alt uit die periode dat niet, dus dit wijst op een systeem.
Voor baritons, die wat scherper mogen klinken, is het logisch om meer boventonen in het geluid te krijgen.

Dus nu is mijn vraag: hebben meer baritons dat?
Even met een stokje in je  bariton(s) steken en het resultaat doorgeven samen met type en bouwjaar van het instrument.
Bij voorbaat dank.

[Windbuil]

Drietenor, het eindje van de hals van mijn Yanagisawa B6 'Prima' uit de beginjaren '90 is conisch.

[the martin]

Mijn 70-75 Grassi Bari is ook conisch

[drietenor]

Vier conisch, nul recht, dat lijkt een trend. 
Het blijft mij verbazen dat er altijd weer nieuwe details opduiken bij saxofoons.

Ik was helaas vergeten de jaren van de King (1959) en de Conn (1969) erbij te zetten.
Hierbij gecorrigeerd.