Welk merk toeter speel je?

Started by Tony, 30 December 2005, 14:06:50

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

drietenor

Wat een aparte verhouding tussen Conn, Buescher, King en Martin.
Martin heeft van deze groep het kleinste aantal saxofoons gebouwd en staat hier in de subpool van de amerikanen op nummer een.
De saxofoon is gebaseerd op technologie van 1810

jthole

Quote from: "drietenor"Wat een aparte verhouding tussen Conn, Buescher, King en Martin.
Martin heeft van deze groep het kleinste aantal saxofoons gebouwd en staat hier in de subpool van de amerikanen op nummer een.
Klopt. Wellicht is dat het "Van Druten Effect"?

Of misschien werden Martins meer naar Europa getransporteerd in het verleden? Overall gezien lijken de verhoudingen inderdaad heel anders te liggen (en staat denk ik Buescher op één).
A: Martin Indiana + Selmer SA80 II / Vandoren V16
T: Martin Committee III / OL Tone Edge
B: Keilwerth Toneking / OL Tone Edge

the martin

"Ik heb een steen gelegd, in een rivier op aarde..... "  :D

Onbekend maakt onbemind....
Dus jongens.. Maak een Buescher en Conn site over hun saxofoons...

drietenor

Als we ze neerzetten in volgorde van aantal in de USA gemaakte saxofoons denk ik dat het lijstje is:

Conn, Buescher, King, Holton, Martin, Couturier, en nog eentje die ik steeds vergeet.

In de USA zijn de Conn's en King's de meest gewilde vintage instrumenten.
In Nederland zijn het dus Bueschers en Martins.

Kennelijk gaan we (generaliserend) voor degelijk, mooi vol geluid en niet teveel spektakel.

Fijn dat we met deze  poll ook nog iets van de Nederlandse cultuur kunnen zeggen
 8)  8)  8)
De saxofoon is gebaseerd op technologie van 1810

Albert

'Niet teveel spektakel'?

M'n 1926 knalt er behoorlijk wat geluid uit. Zelfs zoveel dat ik er eigenlijk met goed fatsoen geen Meyer op kan schroeven. Een E volstaat . . . of Link 6*, die is wat doffer dan de meer schreeuwerige Meyer M6.

Komt omdat 't zeker vergeleken met moderne toeters weinig soldeerpunten en extra klepjes heeft. Dat resoneert dus wel lekker.
[size=85]...................
Alto Buescher True Tone 1926, Alto Yanagisawa 1986, Grassi stempel sopraan, Vandoren 3[/size]

drietenor

Tja mijn Buescher aristocrat tenor heeft dat ook, maar ik dacht dat het kwam door een afwijkende door Buescher gemaakte hals.
Op de zijkanten van de hals tussen de as van de oktaafklep en de tenon zijn twee stukjes messing in trapezium vorm gesoldeerd.
Af en toe zie je zo een hals nog wel eens opduiken, maar niet vaak.

Het gebruik van minder applicatuur zie je ook op de Inderbinen saxofoons en die kunnen ook best hard spelen.
Het kan natuurlijk ook komen door minder demping van de polsters, zoveel mogelijkheden.

Maar over het algemeen zijn de Bueschers toch gemiddeld iets "netter"dan de Conn en Kings.
De saxofoon is gebaseerd op technologie van 1810

Albert

Netter: ik heb bij recente revisie 'nette' en dus warme dempende polsters laten plaatsen. Zo'n oude toeter resoneert gewoon als de brandweer.

Heerlijk, dat betekent dat je lekker kunt uithalen . . . zelfs met een klein Eetje d'r op.
[size=85]...................
Alto Buescher True Tone 1926, Alto Yanagisawa 1986, Grassi stempel sopraan, Vandoren 3[/size]