Ouwe honker

[Tony]

Leuke luxe probleem  :lol: .
Maar je kan gewoon moeilijk een oude sax met een nieuwe sax vergelijken aangezien er zo veel varianten zijn. Veel mensen beweren dat je zeer zeldzaam een super M6 kan kopen laat staan dat je het bespeeld.

Todat je een keer een mooie Mark VI of Balanced in je handen krijgt

Je moet natuurlijk één ding niet vergeten. De technologie qua saxofoons gaan zo erop vooruit. Dus wie weet komen er veel betere saxofoons op de markt (verschilt natuurlijk ook qua smaak) En dat is dan het juiste moment om het jezelf eens af te vragen

Ja, dat ben ik dus niet met je eens.
Als je op een "oude" en goede Mark VI speelt dan is de applicatuur niet veel anders dan van een nieuwe Selmer. Misschien zelfs nog wel iets sneller en soepeler.

Waar het vooral om gaat is het geluid en de manier van productie. Tegenwoordig worden de saxen in productie enorm snel gemaakt. Het materiaal wordt als het ware behoorlijk uitgerekt wat tenkoste gaat aan het trillingsvermogen van het materiaal. Dat hoor je aan de klank en daarom zal een moderne toeter nooit kunnen tippen aan het geluid van een "oude" sax.

Ik heb vandaag trouwens op een oude Conn Ladyface gespeeld. Man... wat een ongelooflijke sound had dat ding. Maar weer niet perfect ergonomisch geplaatste applicatuur. Maar dat is een kwestie van consessies doen.

---Breaking News----
Ik heb trouwens ook vanmiddag een half uurtje op de nieuwe .Borgani van Ravi Coltrane gespeeld. Die heeft hij tijdens NSJ bij Amsterdam Winds gekocht en wordt morgen verscheept. Da's best cool en natuurlijk ook goede reclame voor A'dam Winds.

[the martin]

Ik zal de 18de sept. dan ook mijn Chu meenemen. Eens kijken wat je daar van vind (ivm die Naked)

[Tony]

Ja, leuk. Ben erg benieuwd.
Als jij nou een Conn met een Martin zou moeten vergelijken. Hoe zou je dat omschrijven?

[the martin]

Kan ik niet vergelijken.
De Chu is een alt en mijn Martin is een tenor.

Ik heb wel ooit een Martin HC en Indiana met mijn humble Bundy vergeleken (Goedkopere versie van de Buescher Aristocrat uit de 30er jaren)  en vond eigenlijk dat er weinig verschil tussen de verschillende modellen zat (qua geluid dan) de HC was een tikje voller van klank maar veel scheelde het niet.
Ik vond toen de 6M (Naked)  te wollig.

Mijn Chu is een stuk voller en ook iets ruiger dan mijn Bundy.
Daar staan de Chu bekend om trouwens om hun stevige geluid.

[Daan]

Ja, dat ben ik dus niet met je eens.
Als je op een "oude" en goede Mark VI speelt dan is de applicatuur niet veel anders dan van een nieuwe Selmer. Misschien zelfs nog wel iets sneller en soepeler.

Waar het vooral om gaat is het geluid en de manier van productie. Tegenwoordig worden de saxen in productie enorm snel gemaakt. Het materiaal wordt als het ware behoorlijk uitgerekt wat tenkoste gaat aan het trillingsvermogen van het materiaal. Dat hoor je aan de klank en daarom zal een moderne toeter nooit kunnen tippen aan het geluid van een "oude" sax.

Ik heb vandaag trouwens op een oude Conn Ladyface gespeeld. Man... wat een ongelooflijke sound had dat ding. Maar weer niet perfect ergonomisch geplaatste applicatuur. Maar dat is een kwestie van consessies doen.

Daar had ik nog niet aan gedacht aan die productie, het klinkt als een logisch verhaal. Maar dan had ik het niet over deze saxen die geproduceerd worden maar wel de zogenaamde toekomstige saxen  :lol: Misschien maken ze die wel goed dus niet snel op de lopende band enz. enz. (Meeste gevallen zou dat niet voorkomen natuurlijk...)

We kunnen Benny vragen om op bepaalde punten te letten als hij naar de Selmer fabriek gaat . En qua apliccatuur dat aws sinds de Balanced Action al super goed. Daarvan is alles toch eigenlijk nagekeken?

[the martin]

En met dat cryonizing (schrijf je dat zo) van Adams krijg je die spanning ook wel uit dat metaal, claimen ze...