Een nieuwe!

[Loeneke]

Hoi!

Ik ben een 35 jaar jonge moeder en heb onlangs het saxen weer opgepakt, na ruim 20 jaar niet gespeeld te hebben. Verbazingwekkend hoe weinig er blijft hangen. Ik moet dus weer helemaal opnieuw beginnen, ondanks m'n A diploma. Dessalnietemin vind ik het weer helemaal prachtig en geweldig. Voorlopig speel ik nog even in het leerlingenorkest van een harmonieorkest en heb daarnaast weer lessen genomen.

Een superforum dit!

[Anacho]

Welkom, leuk dat je weer begonnen bent! Had je je sax nog?

[Loeneke]

Nee, helaas is deze ( nog ) niet van mij  Mijn sax is verkocht toen ik gestopt ben vroeger :?  Maar had toen ook geen Selmer..geloof dat ik toen een Yamaha had.

[Amanda]

Welkom op het forum!

[Zoot]

Nee, helaas is deze ( nog ) niet van mij  Mijn sax is verkocht toen ik gestopt ben vroeger :?  Maar had toen ook geen Selmer..geloof dat ik toen een Yamaha had.

  verbazingwekkend ook hoe raar een geheugen werkt.... sommige dingen vergeet je heel snel sommige dingen, als je iets ruikt of hoort of ziet..... staat het ineens weer helder voor je geest                

            veel plezier hier ( en bij het L.L.orkest )                ToET-tOEt, groet van ZOot    

[Tony]

Heee... welkom hier!

[Ben Rodenburg]

welkom back

[juinen]

Welkom hier!

[Carlijn]

Welkom

En veel plezier weer met saxofoon spelen  

[saxtammie]

Welkom!

[Bianca]

Ja, welkom!
Erg leuk dat je het saxen weer oppakt.
En dat na 20 jaar, dat is wel een gigantisch lange periode.
Ik vond enkele jaren al verschrikkelijk lang... :?

[FB]

Welkom en (leer)plezier hier!
Ach 20 jaar...ik heb er 30 over gedaan voor ik weer een sax in mijn handen had.
Het grote verschil/minpunt (bij mij)?: ik mis de spontaniteit/onbevangenheid van de `jonge jaren`.
Dat maakt het wat geforceerder en moeizamer. Aan de andere kant studeerde ik dus toen voor geen meter het saxspelen...gewoon blazen en gaan met die sax!

[Tom]

welkom

[Zoot]

:oops: moment van schaamte, als je De  :evil: Flinstones niet goed  :? onder de knie hebt EN net die avond je mede saxblazers  niet op komen dagen.......  :cry:    :oops:

  zelfs bij een     leeeeerlingenorkest  

[Pieter]

Die schaamte mag je gerust weglaten hoor. Je kunt het beter zien als een leermoment. Je leert direct dat, zelfs wanneer je denkt dat je ook net zo het initiatief neemt als je medesaxers wanneer zij er ook zijn, het toch heel wat anders is wanneer je alleen moet spelen. Het leren spelen in een orkest gaat dus heel wat verder dan je denkt.
En je leert op de juiste manier tegen de stukken aankijken. Je studeert thuis, je komt op de rep, blijkt het toch allemaal anders te zijn. Dan moet je gaan zoeken, niet alleen naar wat je anders deed, maar vooral waarom.

Wanneer je ineens er alleen voor staat wordt je min of meer in het diepe gegooid. Is echt de snelste leermethode.
En ik kan je verzekeren dat een beetje dirigent zijn pappenheimers kent en precies weet wie studeert en wie niet. En het zijn niet altijd de beste spelers die gestudeerd hebben.
Het is heel herkenbaar wat je doormaakt, voor iedereen! En over het algemeen zijn de mensen met het meeste-negatieve commentaar- niet de beste muzikanten.

Ga dr voor. Volgens mij heb wel de juiste mentaliteit en dat is waar het op aan komt, veel meer waard dan de juiste noten op de juiste plek zetten.