nieuw mondstuk ?

Started by JM, 05 April 2011, 23:07:04

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

JM

Momenteel speel ik nog op een Selmer C*. Ik denk dat de meesten hier mee begonnen zijn getuige dat dit mondstuk bij quasi gelijk welk tweedehands "student-model" geleverd wordt.... dus kunnen wellicht ook de meesten onder jullie mijn later gestelde vraag meteen vrij goed inschatten (hoop ik toch).  Als rietjes gebruik  de klassieke Vandorens (2,5). Met dit mondstuk heb ik  een ronde "klassieke" en vrij "droge" toon. Als ik even op de pedalen duw dan gaat het richting rock uit maar de "rock-gehalte-wijzer" gaat maar tot ..."6 ".

So here goes....los van welke sax ik nu bespeel,los van mijn huidige embouchure...welk mondstuk zou mij helpen om mijn sound "breder "en natter" te maken (jazzy, bluesy).

Voor je -met alleen goede bedoelingen - me gaat wijzen op het feit dat een ander muziekgenre een andere aanpak vereist (I know, speel piano en gitaar, vnl Blues en rock...
maar ook klassiek op piano) , probeer aub puur vanuit het mondstuk (en ev de rietjes) mijn vraag te bekijken. Een aangepaste techniek ga ik tenslotte toch zelf moeten ontwikkelen.Een geschikt mondstuk kan me helpen.
THX !
JM
Alten: Amati Super Classic zilver , Amati AAS61, Beuscher True tone \'38
Tenor:Amati Superclassic Brass, Beuscher True tone \'27

the martin

Dus je wil meer richting een rock sound..

Normaal krijg je dat met een mondstuk met hogere baffle/drempel, grote tipopening icm een (relatief) lichter riet
Denk Dukoff, Lebayle studio, dat soort werk.

YAS-25 toch..... :?:
Met in het achterhoofd dat dit niet een al te vol klinkend toetertje is ga ik je toch aanraden om eens een mediumkamer Meyer te proberen.
Iets in de buurt van een tipopening 6.

Let wel:
De overgang van een C* zal eerst erg lastig zijn. Die tipopening zal je zeker voor uitdagingen plaatsen.

(En dan heb ik het NIET over het feit dat je daar dan ook op een andere manier mee moet gaan spelen  :-D Als je het zelfde concept in je hoofd houdt klink je na een maand weer alsof je die C* weer pakt)

Amanda

Verplaatst naar Mondstukken, Ligatures en Rieten.
Het magische van de muziek is, dat zij erin slaagt ons heimwee te doen krijgen naar iets dat we nooit gekend hebben

Buffet Crampon S1 sopraan - Buffet Crampon S1 alt - Sonora hobo

jthole

Een andere suggestie; de Otto Link Tone Edge Vintage. Dit is een remake van de oude "slant ligature" mondstukken, en ik ben er erg enthousiast over!

De Meyer mondstukken vind ik op tenor niet zo geweldig, net zoals de normale OL Tone edge mondstukken. Die vind ik beiden nogal benepen in het midden en hoge register.
Maar de "vintage" remake speelt lekker open en gelijkmatig. De moeite waard om te proberen, lijkt me.

Overigens zou ik pas beginnen met experimenteren wanneer je een aantal jaren les hebt gehad. De eerste paar jaar vind ik een Selmer C* een uitstekende keuze.
A: Martin Indiana + Selmer SA80 II / Vandoren V16
T: Martin Committee III / OL Tone Edge
B: Keilwerth Toneking / OL Tone Edge

the martin

YAS=altsax

En ja, de ebonieten Ottolinks zijn ook zeker het proberen waard. Berg Larsen ook overigens

jthole

Quote from: "the martin"YAS=altsax

Overheen gelezen  :oops:

Op alt zou ik als eerste keuze een Meyer proberen. Een 6 bijvoorbeeld.
A: Martin Indiana + Selmer SA80 II / Vandoren V16
T: Martin Committee III / OL Tone Edge
B: Keilwerth Toneking / OL Tone Edge

Janneman

Ik heb laatst een combi setje van 5 verschillende Van Doorn rieten gekocht (via rieten.nl), V16, Java, Jazz na altijd op Classis gespeeld te hebben.
Wat een verschil dat al maakt die verschillende rieten. V16 speelt veel voller en ronder, de Java b.v. snerpt veel meer en geeft meer volume.
Op deze manier kan je relatief goedkoop toch een andere sound creëren. Wellicht dat dit een experiment is welke je nog eerst moet uitvoeren voordat je investeert in een ander mondstuk.
Alto    - Yanigisawa A901 brons neck
Tenor - Yanigisawa T901
Bariton - Yanigisawa B-901

JM

thx, veel nuttige info . Ik ga in mei naar Deventer en ik ga die info gebruiken om een paar zaken uit te proberen. De Yamaha YAS25 gaat waarschijnlijk verkocht worden:toetert gemakkelijk , is goed afgeregeld door erkende saxreparateur, best aardig .In vergelijking met mijn Amati Superclassic is de Yama nogal dun van sound ,een beetke blikkerig  en...het geluid "draagt" niet erg ver . Dus...de Amati blijft, de Yama gaat.Heb mijn Amati al eens laten bepelen dr een bevriende prof saxofonist (zelfde stuk op een Selmer Superaction ):big smile over here.Als je dan bedenkt wat ik er maar voor betaald heb....Maar goed, ik moet nog werken aan mijn eigen sound, nog veeel tl eren en ik neem mijn Amati mee naar Deventer, ik haal een aantal vsoorten rietjes , een opnameapparaatje en we gaan "aan de slag".
Thx vr de tips  !
Alten: Amati Super Classic zilver , Amati AAS61, Beuscher True tone \'38
Tenor:Amati Superclassic Brass, Beuscher True tone \'27

JM

Even"updaten". Al jullie reacties meegenomen in mijn koppeke . Intussen veel geoefend en een beetje van alles geprobeerd/gekocht  .Net ontdekt dat ik wellicht aan MPS lijd..(of komt het toch door de verschillende mondstukken ?)

Tussenstand  9/2011:

1.Otto Link op Beuscher Tenor/Vandoren:veel nuance,vrij dikke,warme klank zonder ècht agressief randje....  ( beetje verliefd  hier, plots  40 Jaar, herken toch duidelijk één persoonlijkheid van mezelf...OK..."narcist tot in de kist"..I know)

2./Rigotti /Dukoff m7 op Amati Superclassic tenor: "immer gerade aus!" : ik haal hier (te) gemakkelijk een scheurende jazz sound uit maar ook rock/pop ...
Enne...ik klink én voel/ben "anders" ... plots nog maar eens 10 jaar jonger
(ik kan maar best 1 deftig pak EN 1 jeans/T shirt combinatie  meenemen als ik later met beide ga spelen -zodat het publiek de gedaantewisseling beter kan plaatsen.. ).

3.Rico/Ottolink Tone edge eboniet op Beuscher alto : wa-aaa-warm...breekbaar, lyrisch..oud....ik speel hierdoor andere zinnen,andere accenten,andere timing.  Ik klink weeral "anders", een pak ouder , gevoeliger, meer bezadigd.  Hé, pensioen ziet er nog zo slecht niet uit.

4.Rico/Selmer C* op Beuscher: hola...zo "beheerst en precies"..moet nog eens naar Paul Desmond luisteren. Ik klink er in de "verste verte" niet naar (I wish )  maar toch moet ik er aan denken.
Bebop zinnetjes verder inoefenen...

4. OK, de volgende nog niet gekocht maar wel grondig geprobeerd en (zeker) volgende aanschaf: Rigotti/Labayle Studio ( eboniet)  op Zilveren  Amati S CL alt : euh, ooit moet Candy zo geklonken hebben (als ze 3 of 4 was haha ) maar voor mij is het al super... Jammer dat haar "zinnetjes" voor mij ab-so-luut  geen haalbare kaart zijn. Ooit  misschien?

Sjonge  jonge...wat boeiend allemaal (voor mij dan).
Het ergste: als ik wil slaag ik er in om op iedere combinatie bijna hetzelfde te klinken.
Het beste:ik  slaag ik er (voorlopig)  ook in om dat net niet te doen. Ga dit aspect proberen te bewaken. Vind het een interessante "trip". .

Besluit: hartelijk bedankt voor de nuttige tips. Zoals je kunt lezen heb ik er wel degelijk rekening mee gehouden/iets van geleerd.
JM
Alten: Amati Super Classic zilver , Amati AAS61, Beuscher True tone \'38
Tenor:Amati Superclassic Brass, Beuscher True tone \'27

Koen88

ik kan ook zeer zeker een lebayle metal jazz aanraden.. of voor een goedkope oplossing kun je op ebay een "zhenghao" mondstuk kopen maar dit is echt een scheurijzer hier kan je echt niks anders mee als rock en roll  of voor in een dweilorkest..

en je liefde voor een Tone Edge heb ik ook meegemaakt op mn alt.. heerlijke warme klank. moet er eigenlijk nog `s eentje kopen voor op mn tenor (ook `n Amati..)
Alten| Selmer Sa 80 II. |Cannonball Big Bell
C-Melody| Martin Handcraft Stencil uit ca. 1923|
Tenor| Amati Toneking (1960-1670)| Mondstuk

JM

De metalen labayle heb ik nog niet geprobeerd maar de ebonieten is zowel scheurijzer als poppy als big softie. Veelzijdigheid troef vind ik. Zou voor mijn mondstukken-queeste  naar Deventer gaan... heb al van alles  gekocht en ben nog niet eens in Deventer geraakt!!  Zou nu voor november zijn.  

"zhenghao" hé... eens zien. Dacht eerder aan een oude Dukoff voor mijn altje. De andere Dukoff maakt echt brokken op de Amati Tenor. Bevriende professionele saxofonist even op de Dukoff/Amati tenor -combinatie laten blazen: 't haar in mijn nek stond instant recht (en m'n oren gingen flapperen). Toen zijn Dave Guardala op de Amati gezet: was nog steeds super maar de Dukoff gaf toch duidelijk "dat beetje meer", in your face, no escape possible.
Op zijn zilveren Keilwerth was de Dukoff gewoon "te" hard/koud  , de Guardala perfect.
Alten: Amati Super Classic zilver , Amati AAS61, Beuscher True tone \'38
Tenor:Amati Superclassic Brass, Beuscher True tone \'27

drietenor

De combinatie van een zwoele zware sax, bij jou de Amati bij mij een  Hohner President, met een Dukoff bevalt mij ook.
Het geeft een stevig open geluid zonder dat het schril wordt in de hoogte.
Bij mijn band en bij een sessie in het hijgend hert waren ze daar erg enthousiast over.
De minste schrille klanken maak ik de laatste tijd met Vandooren mondstukken me een grote kamer.

De volgende combinatie die ik wil uitproberen is een soortgelijke alt met een Runyon Quantum.
De Runyon  moet nog uit de Verenigde Staten van Amerika komen, dus nog even wachten.
De saxofoon is gebaseerd op technologie van 1810