Verslagje van mijn zoektocht naar "mijn" sax

Started by niesten, 08 January 2008, 16:50:18

Previous topic - Next topic

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

niesten

Zoals ik in mijn introductie al beschreef ben ik van plan een eigen alt sax aan te schaffen. Hiervoor ben ik (samen met Angel-SQ als adviseur) in de kerstvakantie naar "Will Bevers Saxofoons" en "Adams Muziekcentrale" geweest om diverse saxofoons te proberen. Ik heb op verschillende merken gespeeld: Schille (een nieuw Belgisch merk), Yanagisawa, NYS, P. Mauriat en natuurlijk Selmer.

De Schille en Yanagisawa (901, 991) klonken beide erg iel, het geluid miste gewoon body. De NYS speelden niet echt lekker en leken bij krachtig spelen zelfs tegen te houden. Die drie merken vielen dus al vrij snel af.

Van Selmer heb ik verschillende types geprobeerd:

Mark VII: Deze sax heb ik bij Will Bevers geprobeerd en speelde heerlijk. Aangezien ze dit type bij Adams niet hadden, heb ik hem niet goed kunnen vergelijken met de andere Selmer saxen.

SA80 series II, Series III: Deze speelden heerlijk (zoals verwacht). Moet zeggen, dat ik de verschillen tussen beide series niet erg groot vond. Alleen de oktaafsprong van Cis (alle kleppen open) naar D (bijna alle kleppen dicht) was bij de ene serie transparanter dan bij de andere (als ik het goed heb was het verschil in klank tussen deze twee tonen zelfs de series III groter)

Reference 54: Deze speelde in eerste instantie (toen we zo'n beetje alles door elkaar waren aan het proberen) heerlijk. Toen we echter goed gingen vergelijken tussen de verschillende Selmers, leek de Reference bij krachtig spelen toch niet lekker los te komen (kan natuurlijk ook eraan liggen dat we toen al ongeveer 1,5 uur aan het spelen waren, maar bij de series II en III had ik dat niet). In elke geval kon de Reference de pakweg 1000 Euro die een Reference meer kost zijn geld voor mij (nog) niet waarmaken.

We hebben bij Adams ook nog een Series III in handen gehad die een tweede klep (?!?) op de hals had. Geen idee waar deze voor diende en ook bij Adams kon  dit ons niemand met zekerheid vertellen. De sax reparateur vermoedde dat het een tweede oktaafklep was die voor de hogere tonen gebruikt kon worden om een betere stemming te krijgen. Deze klep was echter dusdanig geplaatst, dat de verbinding tussen sax en hals heel snel kon verbuigen en beschadigen (wat ook gebeurd was). Daarnaast sprak deze specifieke sax ook slecht aan (waarschijnlijk doordat de "verbogen" raadselachtige klep niet goed sloot, want nadat de sax reparateur ernaar gekeken had, was het iets beter, maar in de laagte nog steeds niet goed).
Weet trouwens iemand van jullie waar deze tweede klep op de hals voor dient?!?

Dan heb ik bij Will Bevers ook nog enkele P. Mauriat saxen getest. Deze speelden ook heerlijk!! Ze hadden naar mijn mening zelfs een iets vollere (en misschien ruwere klank) dan de Selmer die ik daar getest heb. Eerst had ik de P. Mauriat PMSA60 NS geprobeerd. (volgens Will Bevers gebaseerd op Selmer) Qua uiterlijk vind ik mat goud mooi, maar de matgouden saxen van Mauriat zijn kunstmatig oud gemaakt met donkere plekken in alle naden, wat ik weer (optisch) niet mooi vind. De NS staat voor Neusilber en is dus matzilver met matgouden applicatuur, wat een frisse matte uitstraling heeft. En deze sax speelde heerlijk. Will Bevers heeft me zelfs de "greep" voor de Bes (boven de hoge Fis) getoond (de G, Gis en A) wist ik al, waardoor ik op deze sax dus de toonladder van Bes over 3!! oktaven heb gespeeld (of het nog ergens naar klonk of stemde in de hoogte, laat ik in het midden  :-D , en ik had nog geeneens mijn Jazz-mondstuk bij me...  Heerlijk voor een band of Jazz, maar deze sax zou ik in een harmonie nooit kunnen/mogen opentrekken.

Dus op dit moment twijfel ik tussen een Selmer (SA80 series II, series III, Mark VII) of een P.Mauriat PMSA60NS, waarbij ik waarschijnlijk voor de P.Mauriat ga. Volgens Angel-SQ past de Selmer (Mark VII in dat geval) beter bij de harmonie, maar de P.Mauriat beter bij mij, maar ook heel goed bruikbaar ik de harmonie.

Zo nu maar even alles laten bezinken en binnenkort maar weer eens ergens saxen gaan uitproberen. (Moet zeggen dat saxen uitproberen in een goede zaak toch een beetje voelt als een kind in een snoepwinkel :P )
Ik hou jullie op de hoogte van mijn zoektocht...

Groeten,
Roger

Maaarten

zo, mooi uitgebreid verhaal. Het is niet vreemd dat de 'goedkopere' selmers beter bevallen. Ze zijn ook gewoon erg goed.

laat maar weten wat 't wordt, Goed dat je het zo rustig aanpakt. Wat dat betreft ben ik misschien wel erg vlot.

JazZeus

Goed om een sax te kiezen die bij jou past! In de harmonie zullen er weinig (geen?) mensen zijn die last hebben van je sax. Daarvoor zijn dat soort orkesten gewoon te groot.

Ben nu wel benieuwd geworden naar die P.Mauriat saxen als Serie III-fan.
Selmer Serie III
Meyer 6
Rico La Voz Medium Hard

Maaarten

ze zullen het niet merken idd, maar vertel ze niet dat het een jazzding is!
ik spreek uit ervaring

the martin

Nu ben ik alleen benieuwd wat je met "speelt heerlijk" bedoeld..

Oftewel wat zoek jij in een sax..:?:

Anacho

Hehe nog iemand die verslagjes schrijft, mooi :).

Wel grappig dat P.Mauriat nooit echt in één adem genoemd wordt met Selmer en Borgani enzo, maar volgens de kenners wel gewoon minstens even goed is...

Eigenlijk wel een keer proberen waard (oh nee wacht ik ging niet meer van sax veranderen  :-D)

mrPC

werner valt wel eens voor mij in, maar dan speelt hij selmer.
dat wil natuurlijk niet zeggen dat P.Mauriat niet goed is, maar kennelijk
niet beter of gelijk aan selmer wat hem betreft.
alt; Selmer SA80II ontlaktmondstukken; Guardala \'bebop\', meyer 6SS en lebayle 7* studio. sopraan: Yanagisawa S9930, mondstuk selmer \'f\', rieten: rico jazz select 3, binders: Francois Louis Ultimate. Selmer endorser (www.selmer.

niesten

Gisteren heeft de zoektocht naar "mijn" sax een vervolg gekregen:
 
Aangezien ik voor zaken enkele weken in Den Haag was (en dus enigszins in de buurt), had ik gisteren een middag vrij genomen om bij Amsterdam Winds en Harry Bakker langs te gaan om wat saxen uit te proberen :D. Vooral het feit dat Amsterdam Winds ook P.Mauriat saxen op de website had staan, nodigde uit om de vergelijing tussen P.Mauriat en Selmer nog eens grondig te bekijken.
Helaas had Amsterdam Winds op het moment geen P.Mauriat voorradig  :( (P.Mauriat was van distributeur veranderd en daardoor tijdelijk niet goed leverbaar).
Hij had wel een (volgens hem) vergelijkbaar merk voorradig, nl. "Le Monde". Dus hiervan een vintage versie en een goudlak versie geprobeerd. Friso was gecharmeerd van Bourgani, dus ook een Bourgani geprobeerd. En hij had nog een gereviseerde Selmer SuperAction, die ik heb geprobeerd.

De vintage versie van de Le Monde had een vetter geluid als de gouden versie, maar naar mijn gevoel net iets te wollig. Beide speelden erg lekker. De Bourgani vond ik niet zo fijn spelen. Vooral wanneer ik sterk speelde, had ik het gevoel dat deze tegenhield. Na de andere saxen nog eens geprobeerd, maar mijn gevoel bleef hetzelfde. Een Bourgani is niet mijn ding.
Toen de Selmer Super Action gespeeld en deze speelde eigenlijk vergelijkbaar als de gouden Le Monde, zowel kwa souplesse van de armatuur als de klank. Deze drie saxen speelden alledrie lekker en klonken mooi, maar ik had bij alledrie nog niet het gevoel van "ja! dat is 'm".

Toen bracht Friso me nog een Selmer Reference 54 om te proberen. In eerste instantie eigenlijk vergelijkbaar met de andere saxen, alhoewel hij qua klank iets voller klonk als de gouden Le Monde en de Selmer SA, maar niet zo wollig als de vintage Le Monde. Het viel alleen op dat het rechter pink plateau een beetje anders was geplaatst dan ik gewend was en dan de andere saxen, maar daar kon ik wel aan wennen. Deze 4 saxen nog een tijdje geprobeerd en moet zeggen dat ik hoe langer hoe meer de Reference ging waarderen. De klank leek veel meer te sturen dan de andere saxen (dus zowel geschikt voor een harmonie alsook voor een band). Verder zat er veel meer power in dit instrument. Hoe hard ik ook wilde spelen, de Reference hield me niet tegen. Toen ik een soort van grens merkte, leek dat eerder door mijn mondstuk (Selmer SA80 C**) te komen, dan door de sax.
In toen een collega van Friso de beide Selmers een voor me speelde (buiten het oefenhok) en ik vervolgens zelf speelde in de winkel hoorde je pas echt het grote verschil tussen de SA en de Reference...

Ondanks dat mijn doel eigenlijk was om ervaringen met verschillende saxen op te doen, was ik toch verliefd geworden op deze Selmer Reference 54  :smt055) en Harry Bakker die dag dus niet meer gehaald heb.

Ik moet zeggen de Friso en zijn collega waarvan ik de naam even niet meer weet enorm vriendelijk en behulpzaam waren. En ze wisten echt enorm veel en enthousiast over saxen te vertellen.  :smt023

(Voor dat ik definitief koop wil ik toch nog eens Selmer met P.Mauriat vergelijken...)

To be continued...

Maaarten

ik ken het probleem.

dat je nu het verschil hebt gemerkt tussen de serie * en de reference kan ik onderschrijven.

Maar dat die Borgani zo stroef speelt. Vonden zij dat ook? Ben benieuwd.
Ik dacht dat het over het algemeen wel aardige saxen zijn.

Is P.Mauriat niet een stapje hoger dan Le Monde? Alhoewel Le Monde voor het geld een heel goed merk is, volgens mij is het ongeveer hetzelfde als system 54. dacht ik

niesten

Nou echt stroef speelde de Bourgani niet, maar gewoonweg duidelijk minder dan de andere saxen. Vooral bij hoog volume had ik de indruk dat hij tegenhield en vanaf de D en lager sprak ie minder goed aan (vooral in zachte passages). Zelf vonden ze Bourgani overigens wel een goed merk. Maar ze hebben gisteren niet meer (ter vergelijking) zelf ook op de Bourgani gespeeld (tenminste niet waar ik bij was).

P.Mauriat is idd een stapje hoger als Le Monde. Ik heb geen prijs van de Le Monde gevraagd, maar die speelden en klonken idd ook wel aardig (Hoe "goed" naar "wel aardig" kan verschuiven na een Reference in handen gehad te hebben  :wink:

Maaarten

Quote from: "niesten"P.Mauriat is idd een stapje hoger als Le Monde. Ik heb geen prijs van de Le Monde gevraagd, maar die speelden en klonken idd ook wel aardig (Hoe "goed" naar "wel aardig" kan verschuiven na een Reference in handen gehad te hebben  :wink:

precies, maar vergeleken met 10 jaar geleden zijn de kwaliteitsverschillen tussen goedkoop en duur marginaler geworden.
Daarom ben ik best te spreken over de meeste nieuwe goedkope merken.

Alhoewel ik absoluut zou doorsparen voor een reference, en in de tussentijd maar tweedehands saxen zou spelen.

jthole

Quote from: "niesten"P.Mauriat is idd een stapje hoger als Le Monde.

Ik heb begrepen dat ze uit dezelfde fabriek komen, dus hoeveel verschil er daadwerkelijk in zit?
A: Martin Indiana + Selmer SA80 II / Vandoren V16
T: Martin Committee III / OL Tone Edge
B: Keilwerth Toneking / OL Tone Edge

Saxioni

Dat ze uit dezelfde fabriek komen zegt niet zoveel, dat hangt er maar vanaf wie de onderdelen maakt, welke onderdelen worden gebruikt, wat de kwaliteitseisen zijn, etc.
Keep things as simple as possible, but not any simpler!

the martin

Exact..
De yamaha 275 en Custom komen neem ik aan ook uit de zelfde fabriek..

Daar zit toch echt wel verschil tussen  8)

CBone

Quote from: "the martin"Exact..
De yamaha 275 en Custom komen neem ik aan ook uit de zelfde fabriek..

Daar zit toch echt wel verschil tussen  8)

Dacht dat Yamaha de 275 in China en Indonesië liet maken. 875 en Customs komen uit de fabriek in Japan.

Dreum van morgen, herinner dich giester, maar laef vandaag

Twitter...HaRonnie