Mijn 1951 Buescher Aristocrat Tenor

[Thijs Leuven]

Merci.  

[Thijs Leuven]

Still in action... Wat hou ik van die sax.   

[Thijs Leuven]

Ik heb haar gisteravond gewoon eens zitten bekijken...

Die saxofoon is misschien wel het mooiste dat ik in mijn bezit heb! (alhoewel ik ook wel heeeel erg blij wordt als ik in mijn 33 jaar oude Rover ga zitten...) Wat een patina, wat een kleur, wat een vorm, wat een details, zelfs het gewicht past perfect bij me... Als je op haar begint te spelen wordt het genot alleen maar groter. Speelt makkelijk aan, geweldige klank van hoog tot laag, goede intonatie. Ik ben nog steeds verliefd!  <!-- s:smt007 -->:smt007<!-- s:D -->  <!-- s:D --><!-- s:D -->  <!-- s:D --><!-- s:D -->

[the martin]

Ik voel met je mee  =D>

[Thijs Leuven]

Het klinkt misschien ietwat eng (vandaar het gebrek aan reacties?  :-D

[the martin]

Ik wel hoor  :twisted:
Maar het gevoel wat zo'n Buescher je geeft (letterlijk) is ook een genot

[Maaarten]

ja ik werd er gewoon stil van. Ik heb die gevoelens niet met de mijne. (is ook een voor die tijd zwaar massaal geproduceerd instrument haha)

Doe ik nu wat verkeerd? :lol:

[Thijs Leuven]

Jup! Verkoop die belachelijke VI maar en ga op zoek naar een tenor die écht bij je past.  

[Maaarten]

ik ben al een tijdje in relatietherapie, het gaat de laatste tijd al weer erg goed:P

Ik ken de mijne al zo door en door qua grepen en stemming. En ik was vanaf het begin al blij met het 'geluidje'  dat erin zat.