Creston

[Pieter]

Hoewel voor mij nog een studiewerk, komt de steeds leukere muziek meer en meer binnen handbereik. Vanavond besteld om op les te gaan spelen: Creston's Sonata.
Voor wie nog steeds alleen aan Bach of Mozart of weet ik veelo denkt wanneer hij denkt aan klassieke saxofoonmuziek:

http://www.youtube.com/watch?v=vUxGov4ra54

[KoenD]

Succes Pieter !
Prachtige keuze.
Post je ook een filmpje als je het stuk onder de knie hebt?

[Pieter]

Ahhh....dat gaat nog een poosje duren... :shock:

[Amanda]

Dat klinkt niet gemakkelijk. Alvast veel succes en studeerplezier.

Niet mijn stijl muziek overigens.
Doe mij toch maar Bach of Mozart  
Of Piazolla. Of Singelee. Of op zijn tijd Scott Joplin.

[Pieter]

Heel veel bekende klassieke componisten klinken prachtig op sax, zelfs de heel oude zoals William Byrd van rond 1550 zijn heel geschikt om op sax uit te voeren.
Piazzolla en Scott Joplin ben ik na 3 x horen spuugzat
Deze muziek, Creston, Denisov, Desenclos, is wat minder toegankelijk en kost wat meer moeite om te ontdekken, maar dan daarna laat het je niet meer los.

[Amanda]

Het is niet mijn ding  :oops:
Ik kom er ook gewoon niet doorheen door dat soort muziek.
Doe mij maar gewoon lekker tonaal  

Ik ben nu bezig met Oodles of Noodles van Jimmy Dorsey. Meer mijn ding, haha.

[Thijs Leuven]

Doe mij maar gewoon lekker tonaal  :-D

Mooie muziek Pieter, succes ermee.  :wink:  

[Amanda]

Jawel, maar dat is modern tonaal.

Ik kan in dit soort muziek de logica niet vinden. Ik weet het, klinkt raar.
Maar is een soort gevoel als ik dit soort muziek moet spelen.
En dat doe ik dan ook liever niet.  :oops:

[JR]

Prachtige muziek, maar wel erg pittig (voor mij in ieder geval)

[Pieter]

Gaat me ook wel een paar daagjes  :smt042  kosten...

[Pieter]

Ahh.. hier was het...Ik wist dat ik nog ergens op had willen reageren, maar kon totaal niet meer vinden waar en waarop. Nu heb ik het weer.

De muziek van Paul Creston is erg traitioneel gecomponeerd. Er is inderdaad geen sprake van atonaliteit. Elk thematje klinkt logisch en voldoet aan een verwachting. Er worden geen ongebruikelijke combinaties gebruikt en de samenklank met de piano is bijzonder harmonieus. De verwarring ontstaat ( maar dan moet je wel de bladmuziek hebben) wellicht doordat er ongelooflijk veel gemoduleerd wordt, vandaar ook dat er geen voortekens aan de sleutel staan, dat heeft hier geen enkele zin, maar het blijft hele logische muziek. Nu ik er enkele weken mee bezig ben wordt het ook steeds een mooier stuk. Zeer amerikaans en heel melodisch. Best wel ingewikkeld, daarom duurt het langer voor je de mooie dingen ontdekt, maar dat maakt ook dat het blijvertjes zijn waar je je hele leven lang van kunt genieten.

[Frank82]

En komt jouw youtube filmpje van dit stuk er al aan   ?

[Pieter]

nou, dat laat nog echt wel even op zich wachten...
ruim 5 weken bezig en houd me nog steeds voornamelijk bezig met de eerste twee pagina's. Speel de rest (nog 8 pg's ) regelmatig door maar dat beloofd nog heel veel studiewerk. Houd me lekker van de straat.

[Thijs Leuven]

Nogmaals: mooie muziek.

Maar als ik die commentaren bij dat filmpje lees ben ik toch maar even ontzettend blij dat ik geen klassiek speel...  :shock: 'In maat 36 had je eigenlijk net even een ander accentje moeten leggen volgens de partituur, dat was iets minder, maar voor de rest klonk het vrij aardig...'  :roll:

[Frank82]

Tja, als je het binnen een dag goed en mooi spelen kunt is het ook niet zo de moeite.
Als je het stuk nu mooi kunt spelen, kun je er eer van hebben. Het is in ieder geval een mooi stuk.
Ik houd me voorlopig maar even ver van dit soort werk.

@ Thijs: de reacties die je terug vindt op sites als youtube zijn overwegend negatief. Er is altijd wel iets aan te merken en als je alle minpuntjes van je spel wilt weten, is youtube een goeie manier. Binnen de kortste keren is elk minuscuul minpuntje wel door iemand aangekaart  :?.  Daarom plaats ik ook geen filmpjes op youtube, is niet goed voor mijn zelfvertrouwen...